سینتونیای

ریتا، دونی و ناندو از دوران کودکی دوستان صمیمی هستند و در محله‌ای در سائوپائولو برزیل زندگی می‌کنند که جرم و جنایت در آن بیداد می‌کند. ناندو در قاچاق مواد مخدر محلی نقش دارد. ریتا مواد مخدر می‌فروشد و کارهای خیابانی دیگری هم برای کسب درآمد دارد. دونی خواننده و ترانه‌سرای فانک است و تلاش می‌کند وارد صنعت موسیقی شود. این سه دوست به یکدیگر کمک می‌کنند تا از دنیای خطرناک مواد مخدر و موسیقی جان سالم به در ببرند.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد سه شخصیت اصلی، ریتا، دونی و ناندو صحبت کنند. چقدر این شخصیت‌ها به هم شبیه هستند؟ در چه مواردی با هم تفاوت دارند؟ رابطه هر کدام از آنها با موسیقی چگونه است؟ با قاچاق مواد مخدر؟ با مذهب؟ بر اساس اطلاعاتی که دارید، انتظار دارید چگونه رفتار کنند؟
• برزیل چگونه از آمریکا متمایز است؟ سائو پائولو چگونه به تصویر کشیده شده است؟ آیا با تصویر شما از برزیل همخوانی دارد؟ فرهنگ برزیلی چگونه بر اقدامات شخصیت‌ها تاثیر می‌گذارد؟
• در سریال سینتونیای نتفلیکس چه چیزهایی در مورد صحنه موسیقی و صنعت موسیقی برزیل یاد می‌گیریم؟ موسیقی چگونه شخصیت‌ها را به انجام اعمال مثبت و منفی تشویق می‌کند؟

والدین باید بدانند که سینتونیاسریالی برزیلی در مورد سه دوست جوان است که هر کدام با موسیقی و قاچاق مواد مخدر در ارتباط هستند. الفاظ رکیک به کار برده می‌شود و شخصیت‌ها الکل می‌نوشند و ماری‌جوآنا می‌کشند. مصرف مواد مخدر به ندرت نشان داده می‌شود، اما از آنجایی که این سریال در مورد قاچاقچیان مواد مخدر است، مقدار زیادی مواد مخدر و قاچاق مواد مخدر به تصویر کشیده می‌شود. محتوای جنسی شامل شبیه‌سازی رابطه جنسی و بحث در مورد اعمال جنسی است -- برهنگی وجود ندارد. خشونت بخش عمده‌ای از این سریال را تشکیل می‌دهد، از جمله خشونت مسلحانه بین پلیس و قاچاقچیان مواد مخدر، ضرب و شتم و قتل.

این مجموعه توسط کارگردان مشهور موزیک ویدئو برزیلی و صاحب یک شرکت ضبط موسیقی به نام کندزیلا ساخته شده است، اما متاسفانه از نظر مضمون و عمق شخصیت‌پردازی، سطحی است و تنها جلوه‌های بصری موزیک ویدئو را دارد. ایده‌ی گروهی از دوستان که آرزوی تبدیل شدن به هنرمندان موسیقی را دارند اما از طریق قاچاق مواد مخدر امرار معاش می‌کنند، جالب است، اما ریتم و ضرباهنگ سریال بیشتر از عناصر داستانی فرسوده و تکراری فیلم‌ها و سریال‌های جنایی بهتر وام گرفته شده است. سطح بالای انرژی، سینتونی را در سطحی ملودرام سرگرم‌کننده نگه می‌دارد، اما هرگز اجازه نمی‌دهد داستان به عمق شخصیت‌ها نفوذ کند تا آنها را واقعاً جذاب و گیرا کند.