سایز بزرگ من ۲: مرغ مقدس!

مورگان اسپرلاک که بیشتر به خاطر مستند سال ۲۰۰۴ با نام «سوپر سایز می» شناخته می‌شود، در آن مستند او روند کاهش سلامتی خود را در اثر مصرف مداوم فست‌فود نشان داد. حالا در «سوپر سایز می ۲: مرغ مقدس» به بررسی وسواس ناسالم آمریکایی‌ها در مورد مرغ می‌پردازد. اسپرلاک که قصد دارد رستوران فست‌فود خود را با وعدهٔ غذا و تبلیغات سالم افتتاح کند، با سرآشپزها، مدیران تبلیغات، متخصصان داستان‌سرایی و استراتژیست‌های برند مشورت می‌کند. او از طریق آن‌ها متوجه می‌شود که چه مقدار کار و برنامه‌ریزی برای ایجاد تصور (و نه واقعیت) غذاهای سالم انجام می‌شود. اسپرلاک هزاران مرغ خود را برای پرورش خریداری می‌کند، کاری که روش‌های پرورش انتخابی مرغ‌ها را آشکار می‌کند، مرغ‌هایی که هر سال سریع‌تر رشد می‌کنند و چاق‌تر می‌شوند (و در نتیجه به‌طور منظم‌تری از حمله قلبی و شکستگی لگن می‌میرند). در صحنه‌های پایانی، اسپرلاک رستورانی را افتتاح می‌کند که به‌طور کامل و غیرمنتظره‌ای در مورد غذایی که سرو می‌کند، صادق است.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد این موضوع صحبت کنند که آیا فیلم «سایز بزرگ من ۲: مرغ مقدس!» می‌تواند نگرش آنها را در مورد خرید و مصرف مرغ یا فست‌فود تغییر دهد. چه کسی مسئول بحران سلامت/چاقی در آمریکا است؟ در این مورد چه کاری می‌توان انجام داد؟
• آیا در مورد پرورش مرغ یا سرنوشت رستوران اسپرلاک سوالات بی‌پاسخی در ذهنتان باقی ماند؟
• اسپراک در مورد اینکه آیا از زمان فیلمبرداری فیلم «سوپر سایز می» در کیفیت فست فودها تغییری حاصل شده است، کنجکاو است. آیا این پاسخ شما را شگفت‌زده می‌کند؟
• آیا مستندات دیگری را در مورد بررسی مجموعه غذایی صنعتی دیده‌اید؟ چگونه آنها را با این مستند مقایسه می‌کنید؟

والدین باید بدانند که فیلم «سوپر سایز می ۲: مرغ مقدس!» نسبت به قسمت قبلی کمتر حاوی صحنه‌های زننده است، اما همچنان به عنوان یک آشکارساز دربارهٔ غذا، به‌ویژه مرغ، عمل می‌کند که آمریکایی‌ها مصرف می‌کنند. این فیلم از نظر محتوا برای بینندگان جوان‌تر که به این موضوع علاقه‌مند هستند، مناسب‌تر از افشاگری‌های دیگر صنعت، مانند «فود اینک» یا «ملت فست‌فود» است. کارگردان مورگان اسپرلاک تبلیغات دروغین پشت بیشتر فست‌فودهای «سالم» را افشا می‌کند و طیف وسیعی از محصولات مرغ موجود در بازار فعلی فست‌فود را امتحان می‌کند. او همچنین مرغ‌های خود را خریداری و پرورش می‌دهد، فرایندی که شامل پرتاب جوجه‌ها و تزریق واکسن با یک سوزن بلند است و مرغ‌ها به دلیل لگد شدن، حمله قلبی (در صحنه کالبدشکافی کشف شد) و فرستاده شدن به کشتارگاه می‌میرند. شرکت‌های سودجو به عنوان افراد غیرقابل اعتماد نشان داده می‌شوند. زبان فیلم شامل استفادهٔ گاه‌به‌گاه از کلماتی مانند «خروس‌ها»، «لعنتی» و «خرافات» و غیره است. در این مستند، کلمهٔ «F» به معنای «سوسیس سرخ‌شده» است. برای اطلاع از فیلم‌های مشابه بیشتر، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی «شب فیلم خانوادگی» ثبت‌نام کنید.

این فیلم طرفداران مستند اول اسپرلاک را ناامید نخواهد کرد، و تکامل حرفه ای او در طول بیش از یک دهه بین این دو فیلم در صفحه نمایش به نمایش گذاشته می شود. اگر مشتاق دیدن اسپرلاک در مک دونالد هستید، این فرصت شماست. ابرقدرت من 2: مرغ مقدس! هم سرگرم کننده و هم افشاگرانه است، و بین افشای مستندساز از روش های ناعادلانه صنعت غذا و استعداد قصه گو برای ایجاد ارتباطات عاطفی تعادل برقرار می کند. فیلم از ابتدا تا انتها ریتم تندی دارد، با فقط یک وقفه کوتاه زمانی که اسپرلاک به مجموعه ای از مصاحبه ها در مورد یک شکایت علیه شرکت تیسون منحرف می شود. با این حال، او به وضوح می داند که چه زمانی باید چیزها را سریع تر کند، مانند توالی های انیمیشن شاد، یا آهسته تر کند، مانند صحنه ای طولانی از جوجه هایی که در حال بیرون آمدن از تخم هستند با موسیقی فندق شکن.برخی از شرکت‌های مواد غذایی، شرکت‌ها و سازمان‌هایی که اسپرلاک از آنها بازدید می‌کند، از نحوه نمایش آنها در این مستند خیلی خوشحال نخواهند بود. او در سبک گاه جنجالی خود از مایکل مور الهام گرفته است. اما او در به دست آوردن اطلاعات بالقوه شوک‌آور از مردم بدون واکنش اغراق‌آمیز در لحظه، کار بزرگی انجام می‌دهد. اسپرلاک هم با مرغداران آلاباما و هم با مدیران تبلیغات شهری ارتباط برقرار می‌کند و از شهرت خود برای تبلیغ کسب‌وکار جدیدش استفاده می‌کند. این فیلم نشان می‌دهد که چگونه آمریکایی‌ها به راحتی توسط «هاله سلامتی» جعلی فریب خورده‌اند که شرکت‌های مواد غذایی با دقت از طریق کلمات گمراه‌کننده (طبیعی، دست‌ساز)، اطلاعات ناقص (مرغ آزاد، بدون هورمون) و تجربیات مهندسی‌شده (دکور و تبلیغات دستکاری‌شده) آن را خلق کرده‌اند.