سلطان مواد مخدر

در فیلم "پادشاه مواد مخدر"، لی دو-سام (با بازی سونگ کانگ-هو) یک جواهرساز در بوسان، کره جنوبی، در دهه ۱۹۷۰ است، اما او به دنبال راهی برای بهبود زندگی خود و همسرش است. او شروع به نفوذ در دنیای جنایتکاران می‌کند و به زودی به یک بازیگر کوچک در قاچاق مواد مخدر تبدیل می‌شود. پس از دستگیری و تغییر نام، لی دو-سام با مرخصی پزشکی جعلی از زندان آزاد می‌شود و بلافاصله هویت خود را تغییر می‌دهد. با کمک پسرعمویش، و همچنین ارتباطاتش در دنیای زیرزمینی و دولت کره، لی دو-سام یک نوع قدرتمند از "کرَنک" را پرورش می‌دهد که تصمیم گرفته آن را با نام "ساخت کره" تولید و عرضه کند. او به سرعت به عنوان ارباب مواد مخدر که مسئول صادرات تمام متامفتامین کریستالی به ژاپن است، رشد می‌کند. در حالی که تلاش می‌کند تا سطحی از احترام را به عنوان یک رهبر جامعه و حامی رشد اقتصادی کره حفظ کند، لی دو-سام همسرش را از دست می‌دهد و با کیم جونگ-آه (با بازی دوونا بائه) که فردی قدرتمند و مادی‌گرا است، رابطه برقرار می‌کند. با افزایش قدرت، لی دو-سام به تدریج دچار توهم و اعتیاد به ماده‌ای که قاچاق می‌کند می‌شود، و یک افسر پلیس شجاع از سئول به تدریج به راهی برای متوقف کردن لی دو-سام و فعالیت‌های مجرمانه‌اش نزدیک‌تر می‌شود.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد فیلم‌هایی که حول تجارت مواد مخدر ساخته شده‌اند، صحبت کنند. فیلم «سلطان مواد مخدر» در مقایسه با سایر فیلم‌هایی که دنیای زیرزمینی مجرمان و نحوه صادرات و واردات مواد مخدر از یک کشور به کشور دیگر را به تصویر می‌کشند، چگونه است؟
• آیا این فیلم، مصرف مواد مخدر را جذاب و فریبنده نشان داد؟ چرا یا چرا نه؟
• چگونه از موسیقی در این فیلم استفاده شده است؟ چگونه این موضوع با نحوه استفاده کارگردانانی مانند مارتین اسکورسیزی و کوئنتین تارانتینو از موسیقی در فیلم‌هایشان شباهت دارد؟

والدین باید بدانند که فیلم «سلطان مواد مخدر» محصول ۲۰۱۸ کره جنوبی است و دربارهٔ صعود و سقوط یک قاچاقچی مواد مخدر کره‌ای است. این فیلم به زبان کره‌ای و با زیرنویس انگلیسی است. مانند بسیاری از فیلم‌های دیگر دربارهٔ دنیای زیرزمینی جنایت و تجارت مواد مخدر، این فیلم بسیار خشن است. شخصیت‌ها با اسلحه، چاقو، مشت و لگد با هم می‌جنگند. شخصیت اصلی توسط پلیس مخفی کره در یک صحنه شکنجه می‌شود، وارونه آویزان و با چوب کتک می‌خورد تا جایی که خونین و کبود و ادرار کردن از زیر لباسش می‌شود. همین شخصیت اصلی مجبور می‌شود سطل پر از ادرار را توسط یک گروه خلافکار بنوشد. یک شخصیت با سرنگ به چشمش ضربه می‌خورد و در وان خونین مرده نشان داده می‌شود. شخصیت اصلی یک مرد را با کشیدن او از پنجره سمت راننده ماشینش می‌کشد و بعداً نشان داده می‌شود که جسد را قطعه قطعه می‌کند تا راحت‌تر بتواند آن را دور بریزد. مصرف مواد مخدر رایج است و شخصیت‌ها نشان داده می‌شوند که بازوهایشان را می‌بندند و کریستال مت مصرف می‌کنند. فحاشی‌های زیادی شنیده می‌شود، از جمله «فحش» و «مادر فحش». همچنین برهنگی مختصری وجود دارد، از جمله باسن مرد و صحنه‌هایی از زنان در باشگاه‌های استریپتیز که با پوشاندن نوک پستان‌هایشان با چسب می‌رقصند. برای آگاهی از فیلم‌های بیشتر در این سبک، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت نام کنید.

این فیلم به شدت تقلید و کپی‌برداری است. سقوط تدریجی شخصیت اصلی به سمت دیوانگی ناشی از اعتیاد به مواد مخدر (در میان لحظات دیگر) یادآور فیلم صورت‌زخمی است. مونتاژهای دنبال کردن پول یادآور فیلم کازینو هستند. و استفاده طنزآمیز از موسیقی پاپ دهه ۷۰، راک کلاسیک و اپرا تا به حال به اندازه هر کلیشه دیگری در ژانر «صعود و سقوط یک قاچاقچی مواد مخدر» کلیشه‌ای شده است. تلاش‌های فیلم برای طنز اغلب ناموفق است و در نهایت شخصیت اصلی را مبهم و گیج‌کننده نشان می‌دهد. آیا او یک احمق دست و پا چلفتی است؟ یک تبهکار باهوش؟ هر دو؟ هیچ‌کدام؟ با دو ساعت و ۲۰ دقیقه زمان فیلم، در نهایت کلیشه‌ها و سردرگمی‌ها خسته‌کننده می‌شوند.بازی‌ها در کل خوب هستند و داستان جذابی در این میان وجود دارد. اما اغلب در میان کلیشه‌های تکراری، شخصیت‌های خسته‌کننده و نقاط داستانی از دست رفته، گم می‌شود و فیلم «سلطان مواد مخدر» هرگونه اصالت و نوآوری بالقوه‌ای را که می‌توانست داشته باشد، از دست می‌دهد. نتیجه این است که مدام احساس می‌کنید همه این‌ها را قبلا در فیلم‌های دیگر (و بهتر) دیده‌اید.