او توپ

فیلم «شی بال» داستان آوری (نیک کانن) را روایت می‌کند که تلاش می‌کند مرکز جامعه اینگلوود را باز نگه دارد تا برای محله خود یک کانال مثبت فراهم آورد. اما عوامل بسیاری علیه او هستند، از جمله باندهای تبهکار، باشگاه‌های بسکتبال رقیب - از جمله یکی که توسط باک استار (برایان "بردمن" ویلیامز) اداره می‌شود - و خشونت. در همین حین، دوست خواهر آوری، شلبی (ملودی ری)، زندگی جدیدی به تیم و زندگی آوری می‌بخشد.

• خانواده‌ها می‌توانند درباره این که فیلم She Ball چگونه زنان را به تصویر می‌کشد صحبت کنند. آیا این به تصویر کشیدن‌ها مثبت است یا منفی؟ دلیل شما برای این دیدگاه چیست؟ و چه پیام‌هایی را می‌توان از این تصاویر فیلم دریافت کرد؟
• چه مشکلاتی در نحوه نمایش زندگی و شرایط شخصیت‌های سیاه‌پوست در این فیلم وجود دارد؟ چه کلیشه‌هایی را می‌توانید تشخیص دهید؟ چه چیزی باعث می‌شود که این نمایش‌ها منفی باشند؟
• چگونه ایوری به عنوان یک پدر و عضو جامعه‌اش استقامت خود را نشان می‌دهد؟
• چگونه می‌توان گفت که شخصیت دختر اِوِری به نام مَجیک، یک شخصیت مثبت زنانه است؟ چگونه تصویرپردازی او با سایر زنان فیلم متفاوت است؟
• چگونه این فیلم به موضوع خشونت پلیس می‌پردازد؟ نظرتان راجع به دیدگاه فیلم در این باره چیست؟

والدین باید بدانند که شی بال یک درام ورزشی درباره مردی در شهر لس آنجلس (نیک کانن، که همچنین کارگردان و هم‌نویسنده فیلم است) است که تلاش می‌کند زندگی بهتری برای خود و دخترش فراهم کند و در عین حال مرکز تفریحی محلی خود را نجات دهد. در حالی که فیلم دارای مضامینی مانند پایداری و دنبال کردن رویاهاست، همچنین زنان را به صورت مکرر جنسیتی کرده و شامل نمایش‌های بالقوه مضر شخصیت‌های سیاه‌پوست است. همچنین مقدار زیادی فحاشی ("مادر-فاحشه"، "احمق" و موارد بسیار دیگر)، توهین نژادی، جوک‌های ترانس‌هراسانه و همجنس‌گراهراسانه، جوک‌های جنسی گرافیکی و مصرف مواد مخدر وجود دارد.

فیلم شی بال گیج‌کننده و توهین‌آمیز است و روایت نامفهومی از زندگی سیاه‌پوستان ارائه می‌کند. واضح است که سیاه‌پوستان یکدست نیستند: برخی از شخصیت‌های سیاه‌پوست مجرم، برخی قهرمان و برخی دیگر افراد عادی هستند. ما نیز مانند دیگران، طیف گسترده‌ای از شخصیت‌ها را داریم. اما هالیوود به خاطر تکیه بر تصاویر منفی از شخصیت‌های سیاه‌پوست شهرت دارد و کانن همه این تصاویر را به تصویر می‌کشد و اشتباهانه کلیشه‌ها را به عنوان بخشی دوست‌داشتنی از فرهنگ آمریکایی آفریقایی قلمداد می‌کند. به نظر می‌رسد این فیلم به طور خاص برای بینندگان سیاه‌پوست ساخته شده است که ممکن است دلیل نبود زمینه برای برخی از شخصیت‌ها و سناریوهای فیلم باشد. به عنوان مثال، دیدن خشونت گانگستری در یک فیلم با بازیگران سیاه‌پوست بدون زمینه متفاوت است از دیدن آن در زمینه‌ای که توضیح می‌دهد چرا خشونت گانگستری با زندگی در مرکز شهر گره خورده است (مانند نبود فرصت‌های اقتصادی، افسردگی و ناامیدی ناشی از تجربه نژادپرستی، موانع ورود به محیط کار و غیره). اما اگر شی بال برای مخاطبی گسترده‌تر در نظر گرفته شده باشد، نبود این زمینه ممکن است باورهای غلط برخی بینندگان درباره سیاه‌پوستان را تقویت کند. همچنین دیدن این صحنه که شلبی، یک سفیدپوست، به یک سیاه‌پوست می‌گوید از کلمه "ن" استفاده نکند، آزاردهنده است. این کلمه تاریخ و معنایی پیچیده در جامعه آمریکایی آفریقایی دارد. این صحنه و صحنه‌های دیگری که در آن شلبی به سیاه‌پوستان درباره نژادپرستی درس می‌دهد گیج‌کننده و عجیب است. گویی شلبی آنجا است تا سیاه‌پوستان را درباره مبارزات خود آموزش دهد.اوری درست می‌کند که شلبی را در مورد این موضوع در سخنرانی طولانی که در یکی از صحنه‌ها ارائه می‌کند، مورد خطاب قرار می‌دهد، اما همیشه واضح بوده که او و شلبی با هم رابطه برقرار خواهند کرد. حضور او به عنوان "شخص سفیدپوست ویژه" در فیلم آزار دهنده است، زیرا شخصیت او به یک مسئله مداوم در جامعه سیاه‌پوستان در مورد سفیدپوستان اشاره دارد. شلبی متفاوت و خواستنی دیده می‌شود زیرا توسط نگاه مرد سیاه‌پوست توکنیزه و اگزوتیکیزه می‌شود. در سراسر فیلم، شلبی انسان‌انگاری می‌شود و زیبایی او تحسین‌برانگیز به تصویر کشیده می‌شود. در همین حین، همتایان سیاه‌پوست زن او به‌شدت و به‌طور توهین‌آمیزی جنسیتی و اشیاء شده‌اند. دوست‌دختر سابق اوری، یک زن سیاه‌پوست، نیز در یک فلش‌بک در فیلم کشته می‌شود که به زیرمتن‌های فیلم که داستانی را ترویج می‌کند که در آن یک زن سفیدپوست جای یک زن سیاه‌پوست را در جامعه خود می‌گیرد، اضافه می‌شود. همه این اتفاقات در حالی رخ می‌دهد که بینندگان باید در ماموریت اوری برای بزرگ کردن دخترش، مجیک (جلیاه مانوئل) سرمایه‌گذاری کنند. چه معنایی دارد که یک دختر در مرکز فیلمی باشد که زنان اشیاء شده و آهنگ‌های رپ با متن‌های جنسی آشکار اطراف او هستند؟ حس خوب اوری از بزرگ کردن دخترش جبران کننده این واقعیت نیست که فیلم شبال هر کاری جز توانمندسازی زنان و دختران، به ویژه زنان و دختران سیاه‌پوست، انجام می‌دهد. اگر چیزی باشد، این فیلم جنبه‌هایی از مردانگی سمی را تقویت می‌کند، مانند اینکه زنان اشیاء جنسی هستند، به‌ویژه اگر به یک شخصیت مرد برجسته متصل نباشند (یک شخصیت می‌گوید که اگر اوری با خواهرش نسبت فامیلی نداشت، با او می‌خوابید). زنان همچنین بر اساس بدن خود قضاوت می‌شوند، نه بر اساس مهارت‌ها یا استعدادهایشان (به عنوان مثال، تیم بسکتبال اوری در یک مونتاژ جنسیتی می‌شود، در حالی که تیم بسکتبال باک استار از بازیکنان بسکتبال زن توانمند تشکیل شده است). شبال، به زبان بسکتبال، چندین خطای آشکار را علیه بینندگانی که می‌خواهد به آنها خدمت کند، مرتکب می‌شود.