اشتفتن هایتس

واشینگتن هایتس مجموعه‌ای واقعی است که گروهی از جوانان بیست‌ساله را در محله نیویورک که در آن بزرگ شده‌اند، به تصویر می‌کشد. این مجموعه شامل جِی.پی (مشهور به آدوبون)، خواننده رو به رشد هیپ‌هاپ (که همچنین راوی مجموعه است)، جیمی، بازیکن مشتاق بیسبال، و دوست‌دخترش الیزا می‌شود. همچنین فرانکی، دوستدار شعرهای حماسی، رینا، با خلق و خوی تند، و تیلور، که به عنوان تنها عضو غیر لاتین گروه متمایز است، از اعضای این گروه هستند. لودوین، هنرمند، ریکو، که سرگرمی‌دوست اما تا حدودی بی‌هدف است، و برادر کوچکترش فرد، که طراح مد مشتاقی است، از دیگر اعضای این گروه هستند. از اجرا در مکان‌های محلی و تعیین مسیر شغلی، تا دعوا بر سر دوست‌پسران و ملاقات با والدین زندانی، این مجموعه برخی از فراز و نشیب‌های بزرگ شدن و زندگی در محله آپ‌تاون را به نمایش می‌گذارد.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد واشینگتن هایتس صحبت کنند. آیا می‌دانستید که نام این محله از نام قلعه‌ای گرفته شده که در آن منطقه برای محافظت از جزیره منهتن در برابر بریتانیایی‌ها در جریان انقلاب آمریکا مورد استفاده قرار می‌گرفت؟ این محله در چند قرن گذشته چگونه تغییر کرده است؟ چرا این محله هنوز هم نمادین و شاخص است؟
• این مجموعه مستند تا چه حد واقعی به نظر می‌رسد؟ آیا فکر می‌کنید بازیگران در دوربین‌های خاموش هم به همین شکل رفتار می‌کنند؟ آیا مردم واقعا می‌توانند با تماشای این برنامه چیزهایی درباره این محله یاد بگیرند؟ چرا یا چرا نه؟
• آیا فکر می‌کنید بیشتر مردم در این محله به جذابیت افرادی که در این برنامه نمایش داده می‌شوند، هستند؟ فکر می‌کنید چگونه افراد را برای حضور در برنامه انتخاب کردند؟ به نظر شما چه ویژگی‌هایی را در نظر داشتند؟

واشینگتن هایتس، یک مجموعهٔ واقع‌نما از شبکهٔ ام‌تی‌وی است که مانند جرسی شور، شامل دعواهای کلامی و فیزیکی، استفادهٔ فراوان از الفاظ زشت و گفتگوهای جنسی است. این مجموعه، زیرفرهنگ خاصی از جوانان را دنبال می‌کند. نوشیدن الکل و سیگار کشیدن، بخشی از زندگی روزمرهٔ شخصیت‌های این مجموعه است. همچنین، در این مجموعه به زندان و اتهامات جنایی مرتبط با مواد مخدر اشاره می‌شود. در کنار تمرکز بر درام‌های بین‌فردی، برخی عناصر مثبت هم وجود دارد، چرا که شخصیت‌ها تلاش می‌کنند زندگی خود را به سمت و سوی مثبت هدایت کنند.

واشینگتن هایتس، مشکلات و سختی‌های گروهی از بزرگسالان را به تصویر می‌کشد که با هم بزرگ شده‌اند و هنوز محله کوچک و صمیمی منهتن خود را دوست دارند. مردم ممکن است نگاهی گذرا به زندگی در این محله داشته باشند، اما بیشتر سریال به صحبت‌های بازیگران در مورد یکدیگر اختصاص دارد.در حالی که ملایم‌تر از جرسی شور است، از همان سبک تجسس‌گرانه‌ای استفاده می‌کند که در برنامه‌های واقع‌نمای مثل هیلز و تین مام به چشم می‌خورد، و برای ایجاد درام بر نگاه‌های اغراق‌شده، نمای نزدیک و ترفندهای دیگر متکی است. در نتیجه، حس می‌کنید که تعارض به‌طور خاص ایجاد می‌شود (و اغراق‌آمیز است) تا به بینندگان دلیلی برای تماشا کردن بدهد. حتی اگر بتوانید از این مرحله عبور کنید، کل برنامه نسبتاً بی‌روح است.