«آن‌ها کالوِی‌ها بودند»

«در آن کالووی‌ها»، کام کالووی (با بازی برایان کیت)، که به دام‌اندازی مشغول است، رؤیای تأسیس پناهگاهی برای غازها را در سر می‌پروراند. اما همشهریانش در پی بهره‌برداری از پتانسیل شکار این شهر هستند.

• «خانواده‌ها می‌توانند در مورد خشونت علیه حیوانات در فیلم "آن خانواده کالوِی‌ها" صحبت کنند. تماشای آن صحنه‌ها چه حسی به شما داد؟ از زمان ساخت این فیلم، نحوه برخورد ما با حیوانات چگونه تغییر کرده است؟»
• دربارهٔ نحوهٔ نمایش بومیان آمریکا در این فیلم صحبت کنید. این موضوع چگونه فرهنگ دوره‌ای را که فیلم در آن ساخته شده، منعکس می‌کند، و چگونه با نمایش بومیان آمریکا در فیلم‌های بعدی متفاوت است؟
• - نقش شخصیت‌های زن را در این اثر بررسی کنید. آیا دوست داشتید حضور و دیالوگ‌های بیشتری برای این شخصیت‌ها در نظر گرفته می‌شد؟ - چه فیلم‌هایی را می‌شناسید که دارای الگو‌های قدرتمند زنانه هستند؟
• « باکی از مشت‌هایش برای حل برخی از درگیری‌هایش استفاده می‌کند. چگونه ارتباط برقرار کردن می‌توانست روشی بهتر برای انجام این کار باشد؟ چرا ارتباط برقرار کردن یک ویژگی شخصیتی خوب است؟»

والدین باید بدانند که فیلم «آن کالووی‌ها» محصول ۱۹۶۵ کمپانی دیزنی، اقتباسی از کتاب «سویفت‌واتر» اثر پل انیکستر است که نگرشی منسوخ نسبت به بومیان آمریکا و صحنه‌هایی از خشونت علیه حیوانات دارد. این فیلم در دهه ۱۹۲۰ در نیو انگلند اتفاق می‌افتد و داستان طولانی و آهسته‌ای از یک خانواده دام‌گیر است که توسط کام کالووی (برایان کیت) هدایت می‌شود و رویای ایجاد پناهگاهی برای غازها را دارد. فیلم شامل خشونت علیه انسان‌ها و حیوانات است. درگیری‌های فیزیکی به عنوان تنها راه حل مناقشات نشان داده می‌شود، جایی که شخصیت‌ها به صورت مکرر به صورت یکدیگر سیلی می‌زنند، خونریزی ایجاد می‌کنند و در یک مورد، فردی بیهوش می‌شود. یکی از شخصیت‌ها با تفنگ ساچمه‌ای مورد اصابت قرار می‌گیرد و صحنه تزریق خون به او نمایش داده می‌شود. باکی کالووی (براندون دوایلد) به زنی جوان حمله فیزیکی می‌کند و او را به زور می‌بوسد. صحنه‌های متعددی از کشتن حیوانات یا درد و رنج آن‌ها وجود دارد. این شامل وادار کردن حیوانات به مبارزه با یکدیگر، زنجیر کردن و ضرب و شتم مکرر آن‌ها، و حتی پرتاب یک سگ به داخل دریاچه‌ای یخ‌زده است. همچنین تصاویری واقعی از شلیک به غازها و شلیک به سمور آبی در حال وحشت وجود دارد. شخصیت‌ها در موقعیت‌های اجتماعی الکل مصرف می‌کنند. کام پس از شنیدن خبر بد، مست می‌کند و رفتاری تهاجمی پیدا می‌کند. یکی از شخصیت‌ها سفیدپوستان را «مردم محترم» خطاب می‌کند، در حالی که بومیان آمریکا را «هندی» می‌نامد. برای آگاهی از فیلم‌های مشابه، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی «شام خانوادگی سینمایی» ثبت‌نام کنید.

این فیلم طولانی و خسته‌کننده است و با صحنه‌های واقعی از بدرفتاری با حیوانات همراه شده است. ریتم کند و خسته‌کننده فیلم، همراه با تلاش‌های نچسب آن برای کمدی، حتی در زمان اکران اولیه در سال ۱۹۶۵ نیز کهنه و تکراری به نظر می‌رسید. تنها نکته جالب در مورد این فیلم بی‌رحم، مثال خوبی است از وضعیت خسته‌کننده و بی‌هدف سینمای هالیوود، درست قبل از ورود پیشگامان جوان موج نوی آمریکایی در اواسط دهه ۶۰، که با فیلم‌های پویا و تازه خود، هالیوود را متحول کردند.«این داستان پیام مراقبت از طبیعت را تبلیغ می‌کند. اما شخصیت‌ها و فیلم‌سازان مفهوم دلسوزی را به بازی می‌گیرند و آن را به شکلی تحریف‌شده به تصویر می‌کشند، و این روند ناخوشایند را به بیننده تحمیل می‌کنند. با توجه به محتوای اندک، صحنه‌های خشونت علیه حیوانات دردناک‌تر به نظر می‌رسند و تجربه‌ای کاملاً تاریک را رقم می‌زنند. این یکی از داستان‌های "کلاسیک" دیزنی است که بهتر است در دسته‌ی "بهتر است فراموش شود" قرار بگیرد.»