گلوله‌ای به سر

جیمی بوبو (سیلوستر استالونه) و شریکش، لوئیس (جان سدا)، آدمکش‌هایی هستند که در نیو اورلئان کار می‌کنند. بعد از اینکه این دو نفر آخرین کارشان را انجام می‌دهند — کشتن یک پلیس فاسد سابق — لوئیس در یک بار به قتل می‌رسد. تیلور کوان (سونگ کانگ)، کارآگاه پلیس تازه وارد شهر، معتقد است که ارتباطی بین این دو جسد وجود دارد. او جیمی را پیدا می‌کند و پیشنهاد می‌دهد که با هم کار کنند تا قاتلان لوئیس را پیدا کنند. متاسفانه فساد به مقامات بالایی هم رسیده است و شامل یک قاتل خطرناک (جیسون موموآ)، یک وکیل زرنگ (کریستین اسلیتر) و یک توسعه‌دهنده شرور (آدواله آکینویه-آگباجه) می‌شود. وقتی آدم‌های بد دختر تاتو‌کار و زیبای جیمی (سارا شاهی) را می‌ربایند، موضوع برای جیمی خیلی شخصی می‌شود. آیا جیمی و تیلور می‌توانند از رویارویی خشونت‌بار و اجتناب‌ناپذیر جان سالم به در ببرند؟

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد خشونت فیلم «گلوله به سر» صحبت کنند. آیا این واقعیت که خشونت فیلم آشکارا اغراق‌آمیز است، بر تأثیر آن می‌کاهد؟ اگر خشونت فیلم کمتر بود، فیلم چگونه متفاوت می‌شد؟
• در مورد یک قاتل حرفه‌ای به عنوان شخصیت اصلی چه چیزی جذاب است؟ چطور می‌توانیم از کسی که قانون را زیر پا می‌گذارد و مشکلاتش را با خشونت حل می‌کند، خوشمان بیاید یا با او همذات‌پنداری کنیم؟
• چه کلیشه هایی در این فیلم بین دو شخصیت اصلی وجود دارد؟ شخصیت ها با این کلیشه ها چگونه برخورد می کنند؟

والدین باید بدانند که فیلم «گلوله به سر» اولین همکاری والتر هیل، کارگردان افسانه‌ای اکشن، و سیلوستر استالونه، ستاره افسانه‌ای اکشن است. نتیجه بسیار خشن و پر از صحنه‌های اکشن است، با شلیک‌های فراوان، پر سر و صدا و خونین، مبارزه، خنجر زدن و انفجار. همچنین در چند صحنه برهنگی (اغلب زنان بدون بالاتنه) وجود دارد و زبان فیلم تند است و چندین بار از کلمات فحش استفاده می‌شود. شخصیت‌ها در بارها مشروب می‌نوشند و در یکی از صحنه‌ها، یک شخصیت فرعی کوکائین مصرف می‌کند. اگرچه فیلم واقع‌گرایانه نیست، اما به‌طور کلی بسیار شدید است و برای افراد بالغ و نوجوانان بالغ توصیه می‌شود. برای آگاهی از فیلم‌های مشابه، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی «شب فیلم خانوادگی» ثبت‌نام کنید.

نقطه قوت فیلم قطعا در فیلمنامه نیست. هیچ چیز در این داستان تازه به نظر نمی‌رسد و به نمایش‌های دست و پا شکسته، اخلاقیات قابل تامل، شوخی‌های بد چند فرهنگی و بی دقتی‌های کلی متکی است. والتر هیل کارگردان (فیلم جنگجویان) یک اسطوره قدیمی است، سازنده فیلم‌های اکشن خشن و فیلم‌های ژانری، که معمولا شامل پلیس‌ها، مجرمان، بوکسورها، سربازان و کابوی‌ها می‌شود. در اولین همکاری او با استالونه، لحن فیلمسازی با شخصیت اصلی هماهنگ می‌شود: بی‌اعتماد، غمگین و بی‌رحم.در مقابل، لذت‌های فیلم (حداقل برای طرفداران اکشن‌های بالغ) کاملاً بصری است: خشونت‌ها بسیار زیاد، پر سر و صدا و خونین است. مهمانی‌های وحشی با لباس‌های عجیب، زنان نیمه‌عریان و نوشیدن‌های سنگین همراه است و شخصیت‌ها با تتو و عصا ظاهر می‌شوند. مبارزات در انبارهای خالی، حمام‌های عمومی و بارها اتفاق می‌افتد. در تمام این صحنه‌ها، هیل دقیقا می‌داند چطور ریتم فیلم را برای حداکثر تأثیرگذاری تنظیم کند. این فیلم یادآور فیلم‌های قدیمی و اکشن است و این سبک کار می‌کند.