خروس درست زمانی شروع می‌شود که گرگ روسو (با بازی استیو کارل) از کالج کوچک نیوانگلند بازدید می‌کند، جایی که دخترش کیتی (چارلی کلیو) به عنوان استاد تاریخ هنر مشغول به کار است. گرگ پذیرفته است که به عنوان سخنران مهمان در این کالج حضور یابد، اما او هدف پنهانی دارد: همسر کیتی، آرچی (فیل دانستن)، که در همین مدرسه تدریس می‌کند، او را به خاطر سانی (لورن تسای)، دانشجوی فارغ‌التحصیل، ترک کرده است. گرگ قصد دارد با کیتی یا آرچی صحبت کند تا به آنها کمک کند، اما شرایطی پیش می‌آید که ماموریت او را پیچیده می‌کند، و او به زودی خود را درگیر کار در مدرسه به عنوان نویسنده‌ای مقیم می‌یابد و درگیر تمام درام‌هایی می‌شود که در یک خانواده در محیط کار کوچک وجود دارد. این مجموعه توسط مت تارسز و بیل لارنس (سازنده تد لاسو و اسکربز) ساخته شده است.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد این موضوع صحبت کنند که چرا کمدی‌های زیادی حول محور خانواده‌ها و محیط‌های کاری ناسالم می‌چرخند. چرا وقتی اوضاع به هم می‌ریزد، جالب‌تر یا خنده‌دارتر است؟ آیا یک خانواده یا محیط کاری آرام و قابل پیش‌بینی هم می‌تواند خنده‌دار باشد؟
• Rooster توسط بیل لارنس، که به‌خاطر کمدی‌های گرم و صمیمی‌اش مانند Ted Lasso و Scrubs شناخته می‌شود، به‌همراه دیگران ساخته شده است. چگونه می‌توان Rooster را با این سریال‌ها مقایسه کرد؟ آیا لحن آن مشابه است یا متفاوت؟ در مورد شخصیت‌ها: آیا هیچ‌کدام از آن‌ها قابل‌تشخیص یا شبیه به شخصیت‌های سریال‌های دیگر به‌نظر می‌رسند؟
• بیشتر سریال‌ها به شخصیت اصلی خود یک «علاقه‌ی عاشقانه» می‌دهند که با او امکان برقراری رابطه‌ی عاشقانه یا حداقل فریب وجود دارد. علاقه‌ی عاشقانه در سریال Rooster کیست؟ چرا علاقه‌ی عاشقانه بخش جدایی‌ناپذیر بیشتر فیلم‌ها و سریال‌های تلویزیونی است؟

والدین باید بدانند که خروس یک درام-کمدی در مورد نویسنده‌ای است که در کالج کوچکی مشغول به کار می‌شود، جایی که دخترش به عنوان استاد تدریس می‌کند. لحن این نمایش ملایم، سبک و گرم است؛ شخصیت‌ها زمان زیادی را صرف صحبت و ارتباط با یکدیگر می‌کنند. محتوای بالغانه شامل اشاره به مسائل جنسی، از جمله جوک‌هایی در مورد رابطه جنسی دهانی و رابطه جنسی تفننی است. همچنین به مواد مخدر اشاره شده است، مانند وقتی که یکی از شخصیت‌ها تجربه‌ای هیجان‌انگیز را با کوکائین مقایسه می‌کند. شخصیت‌ها یکدیگر را می‌بوسند و قرار می‌گذارند، و به رابطه جنسی خارج از صحنه اشاره می‌شود، از جمله رابطه‌ای خارج از ازدواج که منجر به بارداری می‌شود. صحنه‌هایی در بارها اتفاق می‌افتد، با شخصیت‌هایی که شراب و انواع خاصی از مشروبات الکلی را می‌نوشند. فحاشی و زبان شامل کلماتی مانند لعنتی، فحش، گ**، لعنتی، بد و عیسی مسیح است! زنی از اقلیت‌های قومی نقش قدرتمندی را به عنوان یک هنرمند با استعداد و استاد شعر ایفا می‌کند.

استیو کارل یک نماد کمدی محبوب است که فقط دیدنش لذت بخش است، بنابراین خوب است که در این کمدی-درام او در تقریبا هر صحنه در مرکز توجه قرار دارد. این سریال که نام خود را از مجموعه کتاب‌های ساحلی گرفته است که گریگ روسو را به یک نام آشنا تبدیل کرده، حول جذابیت‌های درخشان کارل می‌چرخد و هر شخصیت دیگری در مدار او قرار دارد: دختر پروفسور او کیتی که در عشق شانس ندارد؛ دیلن (دانیل ددوایلر)، استاد شعر بداخلاق که به عنوان معشوقه گریگ عمل می‌کند؛ و والتر، رئیس کالج کوچک که به گریگ شغل پیشنهاد می‌دهد، با بازی جان سی. مک‌گینلی که نقش یک خودخواه دیوانه با قلبی مهربان را ایفا می‌کند، شخصیتی که طرفداران سریال Scrubs ممکن است آن را از نقش طولانی‌مدت او در آن سریال به یاد بیاورند. فقط تماشای شیمی کارل با هر یک از آنها لذت‌بخش است.این هم چیز خوبی است، زیرا Rooster عجله‌ای برای پیش بردن داستان خود ندارد. شخصیت‌ها با هم شام می‌خورند، می‌نشینند و آبجو می‌نوشند، در محوطه روستایی دانشگاهی قدم می‌زنند که کیتی و حالا گرگ، هر دو در آن تدریس می‌کنند. دو خط داستانی سریال بر مشکلات عاشقانه‌ای که کیتی و پدرش تحمل می‌کنند، تمرکز دارد، اما داستان کمی کند پیش می‌رود و صحنه‌های زیادی وجود دارد که شخصیت‌ها فقط دور هم می‌نشینند و صحبت می‌کنند. بدون حضور کارل و نویسندگی ظریف و بامزه، این سریال می‌توانست به شکنجه‌ای تبدیل شود، اما با وجود این دو عنصر، Rooster احساس می‌شود که بی‌دغدغه و گرم است، نه خسته‌کننده. بیشتر از همه، این کمدی احساس می‌شود که زندگی در آن جریان دارد و دوست‌داشتنی است، مثل گذراندن وقت با دوستانی که از بودن با آنها لذت می‌برید و انتظارات زیادی از شما ندارند.