ترسناکم کن

در ترسناکم، آگهی‌نویس فرد (جاش روبن) کلبه‌ای دورافتاده را اجاره می‌کند تا بتواند در آرامش و سکوت اولین فیلمنامه‌اش، یک فیلم گرگینه‌ای، را بنویسد. در حالی که مشغول دویدن است، با همسایه‌اش، فانی (آیا کش) ملاقات می‌کند، که قبلاً یک رمان ترسناک تحسین‌شده منتشر کرده و در حال کار بر روی رمان بعدی‌اش است. وقتی برق قطع می‌شود (و باتری لپ‌تاپ فرد تمام می‌شود)، فانی در خانه‌اش ظاهر می‌شود و پیشنهاد می‌کند که با تعریف داستان‌های ترسناک وقت را بگذرانند. او پیتزا سفارش می‌دهد و از فرد می‌خواهد که شروع کند. فرد شروع می‌کند اما به سرعت متوجه می‌شود که فانی از او برتر است و سوالات و ایده‌های بهتری دارد. در ادامه داستان‌ها، و با درگیر شدن کارلو (کریس رد) راننده پیتزا، ترس‌ها و آرزوهای تاریک‌تری شروع به ظهور می‌کنند.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد خشونت در فیلم Scare Me صحبت کنند. آیا با وجود اینکه بیشتر خشونت‌ها در فیلم به صورت کلامی بیان می‌شوند و نمایش داده نمی‌شوند، باز هم فیلم خشن به نظر می‌رسد؟ خشونت در فیلم چه حسی به شما داد؟ تاثیر خشونت در رسانه‌ها بر کودکان چیست؟
• جاذبه فیلم‌های ترسناک چیست؟ چرا بعضی وقت‌ها مردم دوست دارند بترسند؟
• آیا در این فیلم مصرف الکل و مواد مخدر به صورت جذاب و اغوا کننده به تصویر کشیده شده است؟ آیا شخصیت‌ها آن را به عنوان کاری باحال و جذاب نشان می‌دهند؟ آیا مصرف این مواد عواقبی هم دارد؟ چرا این موضوع مهم است؟
• چرا دوست داریم داستان بگوییم؟ چرا داستان‌سراییِ خوب این‌قدر سخت است؟

والدین باید بدانند که Scare Me یک فیلم کمدی/ترسناک تاریک است در مورد دو نویسنده که در طول قطعی برق در کلبه‌ای برفی داستان‌های ترسناکی را تعریف می‌کنند و ترس و تمایلاتشان افزایش می‌یابد. بعد از مدتی کمی خسته‌کننده و نمایشی می‌شود، اما در کل سرگرم‌کننده و بامزه است. بیشتر صحنه‌های ترسناک به صورت گفتاری بیان می‌شوند تا اینکه نشان داده شوند، اما همچنان بسیار مهیج است. یکی از شخصیت‌ها به طور تصادفی با یک آتش‌گیر شومینه مورد اصابت قرار می‌گیرد و مقداری خون وجود دارد. یک مرد به زنی تهدید می‌کند. داستان‌های گفته شده شامل داستان‌های مختلف قتل و اتفاقات ترسناک و همچنین برخی اشاره‌های جنسی است. زبان فیلم شامل استفاده‌های مکرر از کلمات فحش و ناسزا است. شخصیت‌های بزرگسال در طول فیلم نوشیدن آبجو را نشان می‌دهند و صحنه‌هایی از استعمال دخانیات CBD و کوکائین وجود دارد، همچنین اشاره‌ای به سیگار کشیدن وجود دارد. برای آگاهی از فیلم‌های مشابه بیشتر، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت‌نام کنید.

این فیلم طولانی است و تقریباً همانطور که انتظار می رود به پایان می رسد، اما این فیلم ترسناک و سرگرم کننده بیشتر اوقات بسیار جذاب است، با اجراهای کمدی پر انرژی و صدا و فیلمبرداری هوشمندانه. نوشته و کارگردانی شده توسط جاش روبن -- که همچنین در نقش فرد بازی می کند -- Scare Me احساس می شود که باید در ابتدا به عنوان یک سری بازی های بداهه شروع شده باشد، با بازیگران وحشی و پرانرژی که خطوط و ایده ها را مانند توپ های تند پرتاب می کنند. حتی در لحظات آرام فیلم، روبن با کلیشه های فیلم های ترسناک بازی می کند، مانند شنیدن صدایی در زیرزمین، باز کردن در، نگاهی انداختن و بدون بررسی آن را بستن. ورود کش چیزها را تا حد زیادی بالا می برد؛ او باهوش و جذاب است.اما وقتی رد با پیتزا در میانه‌ی فیلم ظاهر می‌شود، اوضاع کمی شلوغ و به‌نوعی خودنمایی به نظر می‌رسد. فیلم کمی خسته‌کننده می‌شود. با این حال، روبن داستان‌های شفاهی را به‌طور شگفت‌انگیزی بصری می‌کند، با سایه‌ها، افکت‌های صوتی (هم استودیویی و هم دهانی)، شخصیت‌هایی که در کلبه می‌دوند و تدوین دقیق ریتم، و این ترفندها تا حد زیادی حس پویایی را به فیلم می‌دهند. علاوه بر این، فیلم «ترس من» شجاعت کافی دارد تا کشمکش‌های قدرت بین زن و مرد را کاوش کند، به‌طور خاص، روش‌هایی که مردان می‌توانند از زنان قدرتمندتر احساس تهدید کنند، و این موضوع را به ترس واقعی فیلم تبدیل می‌کند.