در آقای پلانکتون، هائه جو (وو دو-هوان) یک کسب‌وکار پیک دارد که همیشه در محدوده قانون عمل نمی‌کند. صاحبخانه‌اش می‌خواهد او را از آپارتمانی که دفتر کارش می‌نامد بیرون کند و شریک تجاری‌اش هم درگیر کارهای غیرقانونی است. بعد از یک سرقت ناموفق در مراسم عروسی، هائه جو در بیمارستان بستری می‌شود. نه تنها تشخیص پزشکی غیرمنتظره‌ای دریافت می‌کند، بلکه با کسی که قبلاً دوستش داشته روبرو می‌شود. حالا باید تصمیم بگیرد که قدم بعدی‌اش چیست.

• خانواده ها می توانند در مورد شجاعت آقای پلانکتون صحبت کنند. روبرو شدن با حقیقت در مورد تاریخچه خانواده چقدر دشوار است؟ آیا بهتر است با حقیقت روبرو شویم یا اجازه دهیم که مسائل به حال خود باقی بمانند؟
• شخصیت اصلی داستان متوجه می‌شود که دوست دختر سابقش با مشکلی پزشکی روبرو است که بر روی نامزدی او تأثیر می‌گذارد. آیا او واقعاً نسبت به او احساس همدردی دارد؟ یا اینکه فقط به فکر خودش است؟
• شخصیت‌ها به دلایل خودخواهانه به یکدیگر دروغ می‌گویند، اما گاهی هم برای محافظت از دیگران در برابر ناامیدی دروغ می‌گویند. ارتباط کی به مردم کمک می‌کند؟ و کی به آن‌ها آسیب می‌رساند؟

والدین باید بدانند که آقای پلانکتون یک درام کره‌ای جنوبی پرهیجان و دیوانه‌وار است که شامل زبان‌های مختلف، مقداری خشونت و موقعیت‌های مرگ و زندگی است. با بازی لی یو-می (از سریال محبوب بازی مرکب)، نوجوانان ممکن است به این درام پیچیده علاقه‌مند شوند. در این سریال، مرد جوانی با تاریخچه خانوادگی خود روبرو می‌شود، رها شدن در کودکی و مرگ و زندگی خود را تجربه می‌کند. خشونت شامل تهدید، کتک‌کاری توسط گانگسترها (نشان دادن خون و مقداری خشونت، اما بیشتر خارج از صحنه)، تخریب اموال و آدم‌ربایی است. همچنین میزان زیادی سیگار کشیدن و مقداری نوشیدن الکل وجود دارد. زبان‌های مختلف شامل کلمات فحش و مشتقات آن، کلمات زشت، لعنتی، عصبانی، بد، احمق، عوضی، بی‌شرف و حرومزاده است.

در این درام پرشور و جذاب، موقعیت‌های پراحساس به‌شدت با یکدیگر در هم می‌آمیزند. آقای پلانکتون ترکیبی از کمدی دیوانه‌وار، فیلم گانگستری و داستان عاشقانه است. داستان ریتمی غیرقابل توقف دارد که بازیگران با مهارت آن را به اجرا می‌گذارند. شیمی میان شخصیت‌ها به‌صورت خودجوش و تازه‌ای جاری است؛ دیالوگ‌ها پرشور و پرجرقه هستند. خانواده‌هایی که نوجوانان بزرگ‌تری دارند می‌توانند از این نمایش جذاب لذت ببرند، نمایشی که پر از زبان‌های مختلف است، اما سرشار از احساس.