متالوکالیپس: ارتش ستارهٔ شوم

در METALOCALYPSE: ARMY OF THE DOOMSTAR، ناتان اکسپلوجن (برندن اسمال) بعد از نجات جان توکی وارتوت در یک آشفتگی قرار می‌گیرد. در میانه این آشفتگی، دوم‌استار تلاش می‌کند با اعضای دیگر دث‌کلاک دوباره متحد شود. در حالی که آن‌ها تلاش می‌کنند برای تور و انتشار آلبوم جدید دور هم جمع شوند، با تهدیدی از طرف قاتل ماسک‌دار متال و سالاسیا (مارک همیل) مواجه می‌شوند، و دث‌کلاک مامور به ساختن آهنگ نجات‌بخشی شده است که دنیا را نجات خواهد داد. ناتان، اسکویگار، ماردرفیس، پیکلز، و توکی باید راهی برای کنترل خودخواهی‌شان پیدا کنند، چون تنها راه این است که بتوانند آهنگی بنویسند که دنیا را نجات دهد و آن‌ها را دوباره به لطف طرفداران برگرداند.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد طنز موجود در متالوکالیپس: ارتش ستاره‌های شوم صحبت کنند. این فیلم چگونه هم به شوخی و هم به ستایش فرهنگ برخاسته از موسیقی هوی متال می‌پردازد؟
• این برنامه تا چه حد به سایر برنامه‌های شبکه بزرگسالان شباهت دارد و چه تفاوت‌هایی با آن‌ها دارد؟
• این دنباله، آیا به تنهایی قابل درک است یا بهتر است آن را کسانی ببینند که قبلاً نمایش را تماشا کرده‌اند؟

والدین باید بدانند که متالوکالیپس: ارتش دووم‌استار یک انیمیشن کمدی محصول ۲۰۲۳ و دنباله‌ای بر مجموعه محبوب ادالت سویم است. انتظار کلمات و عبارات تند و زننده زیادی را داشته باشید، از جمله «فاک» و مشتقات آن. تصاویر اغراق‌شده‌ای از موجودات شیطانی و خشونت‌های جنگی وجود دارد. شخصیت‌ها به طرز وحشیانه‌ای به قتل می‌رسند و خون به تصویر کشیده می‌شود. مبارزه با شمشیر، انفجار، تبر و غیره. یکی از شخصیت‌ها در مورد خودکشی صحبت می‌کند. یکی از شخصیت‌ها در مورد مصرف زیاد زاناکس صحبت می‌کند. شخصیت‌ها ماده‌ای توهم‌زا مصرف می‌کنند که منجر به توهمات طولانی می‌شود. برخی در مورد رابطه جنسی صحبت می‌کنند. برای اطلاع از فیلم‌های مشابه بیشتر، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت‌نام کنید.

این دنباله‌ای است با لحظات خنده‌دار فراوان که به تنهایی هم می‌ایستند اما در نهایت بهترین برای طرفداران قدیمی است. متالوکالیپس: ارتش دووم‌استار از جایی که دووم‌استار رکوئیم در سال ۲۰۱۳ رها کرد، ادامه می‌یابد. در حالی که داستان آسان برای دنبال کردن نیست اگر سریال بزرگسالان سوییمو تماشا نکرده‌اید و با دث‌کلاک در طول سال‌ها همراه نبوده‌اید، اما طنز اغراق‌شده‌ای وجود دارد که حول همه جزئیات و پیچیدگی‌های زیرفرهنگ هوی متال می‌چرخد، چه برسد به بازیگران همه‌چیز تمام، تا این را یک معرفی خوب به این جهان از شیاطین و جادو و مهمانی‌های سخت و خرد کردن بدانیم.فیلم پر است از شوخی‌های تصویری احمقانه‌ای که واقعاً اغراق‌آمیز هستند. این اغراق بیشتر از اینکه مسخره‌بازی باشد، جشنی است از فرهنگ هوی متال، با همه‌ی هیاهو و عناصر فانتزی آن. تماشای این فیلم به تنهایی هم سرگرم‌کننده است، اما تماشای قسمت‌ها و دنباله‌های قبلی آن ممکن است زمینه و بستر بهتری را فراهم کند.