وراثت وحشت

هفت شرکت کننده از یک عمارت ترسناک بازدید می‌کنند -- عمارت وحشت -- امیدوار به برنده شدن پول با شرکت در یک سری چالش‌های دشوار و اغلب دردناک. مجری استیو ولنتاین، با تقلید از شخصیت شرور فیلم‌های ترسناک درجه ب، آن‌ها را به اتاق‌های مختلف هدایت می‌کند، جایی که باید به دنبال پول نقد پنهان بگردند. اما پول توسط تله‌های بامزه و پیچیده‌ای محافظت می‌شود، از جمله یک زیرزمین پر از مار که به تدریج با آب سرد پر می‌شود، یک اتاق مطالعه که سقف آن به آرامی پایین می‌آید تا زمانی که بازیکنان در خطر له شدن قرار بگیرند، و یک باغ با شبکه‌ای ظریف از سیم‌های برقی. بازیکنان به تدریج حذف می‌شوند تا زمانی که آخرین نفر پول خود را جمع کند.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد برنامه‌های مسابقه صحبت کنند. برای برنده شدن پول حاضر هستید چه سختی‌هایی را تحمل کنید؟ درد؟ تحقیر؟ آیا مایل هستید در این برنامه شرکت کنید؟ چرا فکر می‌کنید این نوع برنامه‌های مسابقه اینقدر محبوب هستند؟ تماشای افرادی که از این دست چالش‌ها عبور می‌کنند چه جذابیتی دارد؟

والدین باید بدانند که شرکت‌کنندگان در این برنامه تلویزیونی، برای برنده شدن پول، خود را در موقعیت‌های بسیار ناراحت‌کننده‌ای قرار می‌دهند. برای برنده شدن، آن‌ها باید پول‌های پنهان را پیدا کنند، اما این پول‌ها با تله‌های بسیار هوشمندانه‌ای محافظت می‌شوند که معمولا شامل ناراحتی‌های جسمی هستند. شرکت‌کنندگان در آب سرد فرو می‌روند، شوک الکتریکی دریافت می‌کنند، داخل یک صندوق قفل شده زنجیر می‌شوند و توسط مارها، خرچنگ‌ها و موجودات دیگر احاطه می‌شوند. کل فرمت این برنامه بر این مفهوم استوار است که تماشای درد دیگران سرگرم‌کننده است. اگر این موضوع مورد علاقه شما نیست، پس این برنامه هم برای شما مناسب نیست.

برخی از مسابقات تلویزیونی هوش را پاداش می‌دهند، در حالی که برخی دیگر بر شانس محض تکیه دارند -- اما مفهومی که به نظر می‌رسد در سال‌های اخیر محبوب شده، به مردم فرصت کسب پول را بر اساس میزان دردی که حاضرند تحمل کنند، یا تحقیر و زشتی‌هایی که می‌پذیرند، می‌دهد. می‌توان آن را اثر عامل ترس نامید. این مدل برای این نمایش است، با چالش‌های هوشمندانه اما بسیار ناراحت‌کننده‌اش. شکی نیست که تلاش زیادی برای ساخت این صحنه‌ها شده است، که حال و هوای ترسناک فیلم‌های خانه ارواح را بازآفرینی می‌کنند. و این چالش‌ها واقعا چالش‌برانگیز هستند، برخلاف برخی مسابقات تلویزیونی که برندگان صرفا با چرخاندن چرخ به روش درست یا حدس‌های خوش‌شانسی برنده می‌شوند.اما برنامه‌هایی مثل این، تجربه تماشای تلویزیون را به‌طور قابل توجهی تغییر می‌دهند. برنامه‌های مسابقه‌ای در گذشته بر روی آرزوها و رویاهای بینندگان متمرکز بودند، جایی که تماشاگران آرزو می‌کردند که اطلاعات کافی در مورد موضوعاتی مانند رنسانس داشته باشند تا بتوانند به درستی به سوال آخر مسابقه جفردی پاسخ دهند، یا اینکه خوش‌شانس باشند و در مسابقه قیمت درست برنده شوند. اما در برنامه Estate of Panic، بسیاری از بینندگان واکنش متفاوتی خواهند داشت و خوشحال خواهند بود که مجبور نیستند دست خود را در ظرفی پر از حشرات خزنده فرو کنند تا یک اسکناس ۱۰۰ دلاری پیدا کنند. و شاید این مفهوم کمی نامناسب به نظر برسد، زیرا شرکت‌کنندگان برای انجام کاری که بینندگان انجام نمی‌دهند، پول دریافت می‌کنند و به نوعی مانند بازیگران استخدام شده عمل می‌کنند. این نوع سرگرمی متفاوتی است و قطعا برای برخی بینندگان جذاب نخواهد بود.