چه کسی این کار را کرده است؟

ساخته شده توسط سازندگان فرنچایز CSI، برنامه تلویزیونی WHODUNNIT? یک ترکیب از یک معمای قتل و یک برنامه واقع‌نما است، با ۱۳ شرکت‌کننده که در عمارت ترسناک Rue Manor جمع شده‌اند تا بفهمند چه کسی مرتباً آنها را از بین می‌برد. هر هفته، یکی یا چند شرکت‌کننده به طرز ناگواری از بین می‌روند، در حالی که بازیکنان باقی‌مانده تلاش می‌کنند تا قاتل را پیدا کنند. هر قسمت با یک قتل شروع می‌شود؛ سپس به شرکت‌کنندگان اجازه داده می‌شود تا صحنه جرم، آخرین مکان شناخته شده قربانی، یا جسد قربانی در سردخانه را بررسی کنند. بعد از آن، آنها دور هم جمع می‌شوند تا درباره پرونده بحث کنند یا به طور زیرکانه‌ای اطلاعات را از یکدیگر مخفی کنند، اطلاعاتی که ممکن است در مصاحبه‌های انفرادی پشت صحنه فاش کنند یا نکنند. سپس، شرکت‌کنندگان نحوه وقوع جرم و هویت قاتل را به پیشخدمت ترسناک، گیلز، توضیح می‌دهند. اگر آنها درست حدس بزنند یا نزدیک به واقعیت باشند، اجازه می‌یابند تا در قتل هفته بعد شرکت کنند. اگر خیلی دور از واقعیت باشند، ممکن است نفر بعدی باشند که از بین می‌روند. برنده نهایی ۲۵۰ هزار دلار جایزه دریافت می‌کند.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد دلایل جذاب و لذت‌بخش بودن تماشای افراد عادی در موقعیت‌های خطرناک، آسیب‌دیده یا کشته‌شده بحث کنند. چرا برنامه‌های تلویزیونی جنایی به این تعداد زیاد وجود دارند؟ چه چیزی در مورد جنایت و قتل جذاب است؟
• یک سریال تماشا کنید که رویکردی داستانی به قتل‌ها دارد، مانند جزیره هارپر. آیا زاویه دوربین، دیالوگ‌ها، صحنه‌ها و سایر جنبه‌های تولید آن شبیه به سریال معمایی "قاتل کیست" است؟ یا متفاوت است؟
• معمای قتل و مرگی که در آن قربانیان یکی پس از دیگری کشته می‌شوند، اغلب به عنوان نمایش‌های «تعقیب و بریدن» شناخته می‌شوند. این اصطلاح به چه معناست؟ چرا این یک کلیشه تلویزیونی است؟

والدین باید بدانند که «قاتل کیست؟» یک برنامه تلویزیونی واقع‌نما و منحصر به فرد است که در آن شرکت‌کنندگان تلاش می‌کنند تا معمای مجموعه‌ای از قتل‌های ساختگی را حل کنند. بینندگان شاهد صحنه‌های خشونت‌آمیز و مرگ‌های ساختگی از جمله خودسوزی، خفه‌کردن، چاقو خوردن، تیراندازی، برق‌گرفتگی، زخم‌های خونین، بیرون‌زدن استخوان از پوست، و بیرون کشیدن گلوله از بدن «مرده» با صدایی خیس و مکنده هستند. حتی بدتر از آن، لحظاتی است که خشونت با تم جنسی همراه می‌شود، مانند زمانی که یک قربانی توسط یک غریبه تهدیدکننده تحت نظر قرار می‌گیرد و بعداً توسط او «کشته» می‌شود. هر هفته، یکی از شرکت‌کنندگان به صورت ساختگی کشته می‌شود، و ما شاهد اجساد افرادی هستیم که با آنها آشنا شده‌ایم و با آنها همدردی می‌کنیم. با موسیقی دراماتیک و زاویه‌های دوربین هشداردهنده، تنش افزایش می‌یابد؛ این موارد ممکن است برای بینندگان جوان تروماتیک باشد، اما شاید برای نوجوانان بزرگتر و بزرگسالان سرگرم‌کننده باشد.

دلیلی وجود دارد که بازی تخته‌ای کلوئید برای دهه‌ها فروخته و بازی شده است (و یک فیلم و برنامه تلویزیونی محبوب است): سرگرم‌کننده است که سعی کنید بفهمید قاتل کیست. این موضوع به برنامه تلویزیونی «قاتل کیست؟» جرقه‌ای سرگرم‌کننده می‌دهد که در دیگر برنامه‌های واقع‌نمای این‌چنینی وجود ندارد. همه شرکت‌کنندگان ارتباطاتی با جرم و جنایت یا کارآگاهی دارند (یکی روزنامه‌نگار است، یکی بازرس بیمه و غیره)، بنابراین تماشای آن‌ها در حال جمع‌آوری سرنخ‌ها و استنتاج‌ها به سبک خانم مارپل کلاسیک سرگرم‌کننده است.آنچه خیلی سرگرم‌کننده نیست: حس اغراق‌شده و مضحک خطر. بیا، ما می‌دانیم که این افراد واقعاً در حال مردن نیستند؛ صحنه‌هایی از شرکت‌کنندگان که فریاد می‌زنند "وحشت‌زده‌ام، نوبت بعدی من است!" وحشت‌زده، واقعاً؟ وقتی که تنها خطر واقعی عدم برنده شدن 250,000 دلار است؟ علاوه بر این، صحنه‌های خشن کمی بیش از حد برای یک برنامه تلویزیونی هستند، که واقعاً ضروری نیست. برنامه "قاتل کیست؟" بهتر است بر روی تعلیق تمرکز کند تا صحنه‌های خشن. ما همچنین می‌توانیم بدون تنش‌های ساختگی و خسته‌کننده بین شرکت‌کنندگان، برنامه را ببینیم، جایی که هر اظهارنظر بی‌اهمیت در مصاحبه‌های پشت صحنه تشریح می‌شود. اوه، ما به آنچه آدریانا در مورد ساشا گفت اهمیتی نمی‌دهیم، برگردیم به راز.