کنگره

رابین رایت، بازیگر، در فیلم کنگرس در نقش رابین رایت، بازیگری است که برای فیلم کلاسیک پرطرفدار عروس شاهزاده نیز شناخته شده است اما اخیرا انتخاب‌های شغلی ضعیفی داشته است. با ناامیدی از گریزپذیری و تصمیم‌گیری‌های پراکنده‌اش، یک مدیر اجرایی قدرتمند در صنعت فیلمسازی به او یک قرارداد بزرگ آخر پیشنهاد می‌دهد. استودیوی او بدن، احساسات و افکار او را به صورت دیجیتال "اسکن" می‌کند و از داده‌ها برای ساخت فیلم‌های جدید با شباهت به او استفاده می‌کند -- به دستور آنها، نه او -- در حالی که او به بازنشستگی لوکس می‌رود. وقتی او به یک استراحتگاه دورافتاده می‌رسد، به یک واقعیت جایگزین انیمیشنی منتقل می‌شود و این سفر به سمت فانتزی می‌رود. این دنیای جدید پر از کسانی است که انتخاب کرده‌اند اسکن شوند و استودیو را مسئول دنیای فیزیکی می‌کنند.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد نحوه نمایش هم زندگی واقعی و هم زندگی فانتزی انیمیشنی در فیلم کنگره صحبت کنند. آیا زندگی فانتزی بهتر از واقعیت تلخ به نظر می‌رسد؟ آیا شما هم اگر می‌توانستید، از دنیای واقعی به دنیای کارتونی فرار می‌کردید؟
• آیا صحنه‌های خشونت‌آمیز و جنسی گرافیکی فیلم، در مقایسه با صحنه‌های مشابه در فیلم‌های لایو اکشن، تاثیر کمتری دارند؟
• آیا تصمیم رابین برای اجازه اسکن استودیو درست بود؟ آیا واقعاً انتخاب دیگری داشت؟

والدین باید بدانند که فیلم کنگرس، یک فیلم غیرمعمول و تا حدودی انیمیشن است که هزینه‌های اجازه دادن به منافع تجاری قدرتمند برای تصاحب تمام جنبه‌های زندگی را بررسی می‌کند. رابین رایت در این فیلم در نقش یک بازیگر با نام خودش بازی می‌کند که به او فرصت داده می‌شود تا اجازه دهد یک استودیوی فیلم‌سازی بزرگ بدن و احساسات او را اسکن کند و در پروژه‌های دیگر استفاده کند. برخی از سکانس‌های انیمیشن شامل خشونت گرافیکی (با مقداری خون) و سکس (شامل سینه‌های برهنه) است و مقدار زیادی فحاشی (فاک، شیت و غیره) در آن وجود دارد. شخصیت‌ها همچنین الکل می‌نوشند و مواد مخدر مصرف می‌کنند. فقط به این دلیل که انیمیشن است، تصور نکنید که این داستان پیچیده برای کودکان است. برای آگاهی از فیلم‌های مشابه بیشتر، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت نام کنید.

کنگره، آینده‌نگر و جاه‌طلب است و با جسارت به موضوعات بزرگ می‌پردازد، از جمله قدرت رو به رشد شرکت‌های بزرگ که بر زندگی روزمره تاثیرات بیشتری می‌گذارند. انیمیشن‌های آری فولمن، سفری زیبا و خیال‌انگیز هستند، گذرا و در عین حال قدرتمند، با ایده‌های شگفت‌انگیز در مورد فردگرایی، تجاری‌سازی و سرمایه‌داری.اما کمی آشفته هم هست. در حالی که تصاویر بی‌نظیرند، فیلمنامه موعظه‌گر و دست و پاگیر است. بینش‌های کلیشه‌ای بر اصول اساسی فیلم‌سازی مثل ریتم و دیالوگ سایه انداخته‌اند. پیام‌های فیلم درباره بی‌رحمی تجارت بزرگ مهم است، اما وقتی به این شیوه ارائه می‌شود - که می‌توان گفت با زور و فشار - خسته‌کننده به نظر می‌رسد، هرچند جالب است. خدا را شکر برای حضور رایت، با ظرافت و اصالت تحسین‌برانگیزش. اگر او نبود، کنگره تا این حد قابل تماشا نبود.