دستگاه تایپ

سریال تایپ‌رایتر یک مجموعه ترسناک هندی است که درباره یک کتاب، خانه‌ای تسخیر شده و گروهی از شکارچیان جوان ارواح است. در سال ۱۹۸۳، نویسنده مادهاو متیوز (کانوالجیت سینگ) در حالی که نوه‌اش جنی (تری‌شا جین) در ویلای باردز، در گوا، نزد او بود، بر اثر حمله قلبی درگذشت. اما شرایط عجیبی در مورد مرگ او وجود دارد، از جمله اتمام مرموز کتابش، روح سلطانپور، که متیوز فقط در همان روز شروع به نوشتن آن کرده بود. اکنون سمیرا "سم" آناند (آرنا شارما)، به همراه همکلاسی‌هایش ساتیاجیت "گابلو" تاندون (مخائیل گاندی)، دووراج بانرجی "بانتی" دوتا (پالاش کامبل) و سگ سم، بادی، از این کتاب برای کمک به پیدا کردن ارواحی که افسانه‌ها ادعا می‌کنند خانه را تسخیر کرده‌اند، استفاده می‌کنند، که بسیار باعث ناراحتی پدر سم، بازرس پلیس محلی آناند (پوراب کوهلی) می‌شود. اما وقتی جنی (پالومی گوش)، که اکنون بزرگ شده، به همراه همسرش پیتر فرناندز (سمیر کوچار) و فرزندانشان، آنیا (سارا گسوات) و نیکهیل (آریانش مالوی) به ویلای باردز نقل مکان می‌کنند، اتفاقات عجیبی شروع به رخ دادن می‌کند، مردم به طرز مرموزی شروع به مردن می‌کنند، و سم و دوستانش باید با شرایط ترسناکی روبرو شوند.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد سریال‌های ترسناک و فیلم‌های تلویزیونی صحبت کنند. چگونه می‌توان بدون نمایش خشونت‌های خشن و تصویری، ترسناک و وحشتناک بود؟ سازندگان فیلم و تلویزیون چگونه می‌توانند این کار را انجام دهند؟ آیا ماشین تحریر ترسناک است؟
• برخی از چالش‌های وارد کردن یک سریال یا فیلم از کشوری دیگر به ایالات متحده چیست؟ و بالعکس، چطور؟ چگونه مخاطبان جهانی می‌توانند داستان‌هایی از کشورهای دیگر یا جوامع خارج از کشور خود را ارزشمند بدانند؟

والدین باید بدانند که تایپ‌رایتر یک سریال هندی (دوبله شده به انگلیسی) با موضوع ماوراءالطبیعه است که در مورد یک کتاب، یک خانه ارواح و گروهی از شکارچیان جوان ارواح است. این سریال به اندازه برخی از نمایش‌های ترسناک، ترسناک نیست، اما انتظار لحظات پرتنش و صحنه‌های ترسناک و خونین که منجر به مرگ می‌شوند را داشته باشید. نفرین‌ها قابل شنیدن هستند، نوشیدن الکل، رفتار مستی و حملات خشونت‌آمیز قابل مشاهده است. همچنین برخی موضوعات بالغانه مانند خیانت و مرگ والدین عزیز وجود دارد.

این مجموعه تلویزیونی که اقتباسی از یک وب‌سریال است، داستانی ماوراءالطبیعه را روایت می‌کند که بیشتر جذاب است تا ترسناک. اگرچه این مجموعه لحظاتی پرتنش و ترسناک با صحنه‌های خونین دارد، اما ریتم آن توسط اعضای جوان باشگاه ارواح تعیین می‌شود که به طور مداوم درگیر شیطنت‌هایی می‌شوند در حالی که به دنبال علاقه‌مندی خود به شکار ارواح هستند. تعاملات بین بازیگران گسترده، لحظاتی کمدی خلق می‌کند، تنش‌های عاشقانه را آشکار می‌سازد و خط‌های داستانی بعدی را به وجود می‌آورد. اگرچه این تعاملات در نقاط مختلف داستان با روایت ماوراءالطبیعه برخورد می‌کند، اما احتمالاً شما را به یاد مجموعه‌های محبوب آمریکایی مانند Stranger Things می‌اندازد، نه مجموعه‌های تاریک‌تر و ترسناک‌تر مانند The Haunting of Hill House. کسانی که به دنبال یک نسخه سنتی‌تر از این ژانر هستند، ممکن است از نبود صحنه‌های بسیار ترسناک ناامید شوند، اما آنچه Typewriter ارائه می‌دهد، به خوبی نوشته شده، بسیار سرگرم‌کننده و به طرز عجیبی اعتیادآور است.