قلب های مهربان و تاج و تخت

وقتی زن به خاطر عشق ازدواج می‌کند، خانواده‌اش با عنوان اشرافی او را از ارث محروم می‌کنند. بعد از مرگ شوهرش، او برای بزرگ کردن پسرش لویی (دنیز پرایس) تلاش می‌کند و همیشه به او یادآوری می‌کند که از یک دوک‌نشین محروم شده است. مرگ مادر لویی، توهینی از یک پسرعمو، و رد شدن توسط معشوقه‌اش سیبلا، همگی لویی را به سمت برنامه‌ریزی برای کشتن وارثان رقیب عنوان (همه توسط سر الک گینس بازی می‌شوند) سوق می‌دهد. او با دقت ماموریت خود را آغاز می‌کند و قبل از کشتن آنها، هر یک از بستگانش را (که نمی‌دانند او واقعا کیست) می‌شناسد.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد کمدی سیاه صحبت کنند. کمدی سیاه چیست؟ چطور قتل و هرج و مرج می‌تواند خنده‌دار باشد؟ چطور بازی یک بازیگر در نقش همه هشت قربانی قاتل به طنز کمک می‌کند؟

والدین باید بدانند که این داستان حول قتل می‌چرخد و به شدت به دیالوگ متکی است. زنا نیز به صورت محتاطانه، اما به عنوان یک موضوع آشکار و نسخه‌ای نژادپرستانه از سرود کودکان بیان می‌شود. اما آنچه این فیلم را به ویژه برای کودکان جوان نامناسب می‌کند، پرگویی آن است. حتی نوجوانان ممکن است متوجه شوند که همه صحبت‌ها صبرشان را می‌آزماید، اما کسانی که می‌توانند همه دیالوگ‌ها (و طنز خشک و زیرکانه انگلیسی) را جذب کنند، با یک کمدی سیاه کلاسیک پاداش داده می‌شوند. برای اطلاع از فیلم‌های بیشتر مانند این، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت نام کنید.

کمدی این فیلم به‌طرز شگفت‌انگیزی خشک و کم‌حرف است و قتل‌های مختلف با کمی احمقانه بودن به تصویر کشیده شده‌اند. فیلمی مثل «قلب‌های مهربان و تاج‌ها» فقط می‌تواند از انگلستان باشد؛ البته، این تا حدی به این دلیل است که داستان فیلم به سیستم اشرافی بستگی دارد که در بسیاری از جاهای دیگر وجود ندارد. اما مهم‌تر از آن، سیستم کهنه و قدیمی خانواده‌های اشرافی، پس‌زمینه‌ای عالی برای طنز آیرونیک فیلم است. هر یک از قربانیان توسط سر الک گینس فوق‌العاده بازی می‌شود که ثابت می‌کند می‌تواند بدون گفتن کلمه‌ای، شخصیت‌ها را به‌طور متقاعدکننده‌ای خلق کند. او به‌خصوص به‌عنوان یک کشیش پیر و لرزان و به‌عنوان لیدی آگاتا، فعال حقوق زنان خانواده، خنده‌دار است.البته هیچ‌یک از این ویژگی‌ها دلیلی بر جذابیت یا مناسب بودن فیلم قلب‌های مهربان و تاج‌وتخت برای کودکان نیست. این فیلم سیاه و سفید تقریباً به‌طور کامل با دیالوگ پیش می‌رود، گاهی نورپردازی ضعیفی دارد، موسیقی ندارد و ریتم کندی دارد. نوجوانان علاقه‌مند به فرهنگ انگلیس ممکن است از آن لذت ببرند؛ در غیر این صورت، این لذت بهتر است به بزرگسالی موکول شود.