مردی ناسازگار

رالف نادر: مردی غیرمنطقی، دربارهٔ جوانی از نسل اول آمریکایی‌ها است که به سیستم آمریکایی تا حدی احترام می‌گذارد که با برخی از بزرگ‌ترین شرکت‌ها و آژانس‌های فدرال آن به مبارزه می‌پردازد. این مستند جوانی نادر را در نیوانگلند و سپس در مدرسه حقوق هاروارد و بعد در یک پانسیون کوچک در واشینگتن دی‌سی دنبال می‌کند، جایی که او در حین تحقیق در مورد ایمنی خودروها در آمریکا در آن زندگی می‌کرد. در این مستند، نادر در اوج محبوبیتش در حال برنده شدن در یک دعوای حقوقی علیه جنرال موتورز، تولد گروه یورش رالف نادر و در نهایت در حال تلاش ناموفق اما پر سر و صدایش برای ریاست‌جمهوری در سال ۲۰۰۰ به تصویر کشیده شده است. اما بیشتر از همه، این مستند دربارهٔ معنای شهروند آمریکایی بودن است و از بینندگان می‌خواهد که بپرسند آیا مقامات منتخبشان واقعاً نمایندهٔ آن‌ها هستند؟

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد تعریف خود از شهروندی صحبت کنند. آیا با نظر پدر نادر موافق هستید که وظیفه مدرسه فقط آموزش یادگیری به کودکان نیست، بلکه آموزش تفکر انتقادی نیز هست؟ این فیلم همچنین فرصت مناسبی است برای بحث واقعی در مورد سیاست‌های انتخاباتی و احزاب سوم. در مورد اعتقاد نادر در مورد جمهوری‌خواهان و دموکرات‌ها که هر دو را دست‌نشانده شرکت‌ها می‌داند، نظر شما چیست؟

والدین باید بدانند که این مستند از دیدگاهی آشکارا چپ‌گرا در بحث شهروندی، فعالیت‌های اجتماعی و سیاست‌های انتخاباتی تهیه شده است. این مستند تصویری بی‌طرفانه از نادر و سیاست‌ها نیست و افرادی که با سیاست‌های نادر مخالف هستند ممکن است با دیدن این فیلم عصبانی شوند. تصاویری گذرا از افراد مجروح در حال انتقال با آمبولانس بعد از تصادف ماشین وجود دارد. همچنین بحث‌های زیادی در مورد فساد شرکت‌ها و فساد دولت و اقتصاد وجود دارد که ممکن است برای برخی نوجوانان موضوع پیچیده‌ای باشد. برخی نوجوانان ممکن است آن را به عنوان حقیقت مطلق بپذیرند و در مورد مستند به صورت انتقادی فکر کنند. بنابراین خانواده‌هایی که به این موضوع علاقه‌مند هستند می‌توانند به صورت جمعی این فیلم را تماشا و در مورد آن بحث کنند. برای آگاهی از فیلم‌های مشابه بیشتر، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت‌نام کنید.

برای ساخت یک مستند جذاب از یک چهره سرشناس، آن شخص باید پویا، کاریزماتیک و دارای نقاط ضعف باشد؛ مخاطبان هر سه این ویژگی را در این پرتره نسبتا صمیمی از رالف نادر خواهند یافت. این مردی است که به عنوان یک قهرمان ملی شروع کرد و اکنون چیزی بین یک منفور، یک شوخی ملی و یک قدیس است. در صحنه‌های متعدد، جاذبه نادر واضح است: او مانند بهترین معلمان است که شاگردان خود را تشویق می‌کند تا به خودشان ایمان داشته باشند و به بیش از آنچه فکر می‌کردند قادر به انجام آن هستند، امیدوار باشند. در این مورد، دستاوردی که نادر در نظر دارد، دولتی واقعاً نماینده است، دولتی که نیازهای انسانی را بالاتر از نیازهای تجاری قرار می‌دهد. از دیدن تصاویر مدیسون اسکوئر گاردن و ادی ودر از گروه پرل جم که ترانه «زمان‌ها در حال تغییرند» را می‌خواند، واضح است که او واقعاً چنین نیست. برای نادر، همیشه دهه ۱۹۶۰ است و دنیا همیشه در آستانه تبدیل شدن به دنیایی است که او همیشه تصور می‌کرده.اگر اشتیاق نادر مسری است، سردی و خودبرتربینی‌اش کاملاً برعکس است. هرچه نادر و متحدانش اصرار می‌کنند که او بزرگترین تهدید برای تجارت‌های بزرگ است، درست یا غلط، بیشتر شبیه دون کیشوت به نظر می‌رسد. بدگمانی‌اش، دوباره، درست یا غلط، ناخوشایند است و وفاداری نداشتنش به هرچیزی به جز عقاید خودش کمی نفرت‌انگیز است. اما بیشتر از همه، این فیلمی است که نادر را به خدایی می‌رساند. قابل توجه است که نادر در زمان انتشار اولیه این مستند، تبلیغات آن را انجام داد. می‌توان تصور کرد که نادر توهین‌ها علیه خودش توسط برخی چپ‌گراها را تحمل کرد، چون ایده‌ها و جایگاهش مهم‌ترین چیزها برای او هستند. حتی خودشیفتگی‌اش هم در مقابل خودبرتربینی‌اش کم می‌آورد.