ببر ببر

در تایگر تایگر، بلیک (سام کوارتین) در طول یک همه‌گیری از یک داروخانه سرقت می‌کند و با یک صندوق پر از قرص فرار می‌کند. او و دوستش بابی (نخبیت کوم جوچ) که لال است، به سمت حاشیه شهر به سمت شهر آزاد حرکت می‌کنند تا این داروها را که ظاهراً نجات‌بخش هستند، توزیع کنند. در طول مسیر، آن‌ها لوک (دیلن اسپراوس) را که به هروئین اعتیاد دارد، ربوده و سپس از او کمک می‌خواهند. سپس آن‌ها با جو (کریگ استارک) ملاقات می‌کنند که به این سه نفر اجازه ورود به این مکان عجیب را می‌دهد، مکانی که پر از آثار هنری و افراد آزاداندیشی مثل امبرالد (تئا سوفی لاک ناس) است. خیلی زود بلیک و لوک متوجه می‌شوند که به هم علاقه‌مند هستند، اما اگر این مکان بیش از آنچه به نظر می‌رسد، باشد چه؟

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد نحوه نمایش مصرف و سوء مصرف مواد مخدر در فیلم تایگر تایگر صحبت کنند. آیا مواد مخدر جذاب جلوه داده شده‌اند؟ آیا برای درمان استفاده می‌شوند؟ آیا سوء مصرف مواد مخدر عواقبی به دنبال دارد؟ چرا این موضوع مهم است؟
• چگونه اسلحه و خشونت نشان داده شده است؟ آیا برای ایجاد شوک یا هیجان استفاده شده است؟ چگونه فیلم این حس را به وجود آورده است؟
• چگونه رابطه جنسی به تصویر کشیده می‌شود؟ چه ارزش‌هایی منتقل می‌شود؟
• فیلم در پایان چه معنایی دارد؟ در مورد تمام اتفاقاتی که قبلا افتاده چه چیزی را بیان می‌کند؟
• فیلم چگونه با شعر ویلیام بلیک که لوک میخواند مقایسه میشود؟

والدین باید بدانند که تایگر تایگر یک فیلم درام/ جاده‌ای است در مورد سه جوان که در طول یک همه‌گیری، داروهای نجات‌بخش زندگی را می‌دزدند و آن‌ها را به نوعی شهر مرزی مرموز می‌برند، جایی که افراد خارجی و هنرمندان زندگی می‌کنند. این فیلم شیک و تا حدودی به‌موقع است، اما اتفاق زیادی در آن نمی‌افتد و در نهایت سرگردان و بی‌هدف می‌شود. محتوای مرتبط با مواد مخدر زیادی در آن وجود دارد: یکی از شخصیت‌های اصلی به هروئین اعتیاد دارد و صحنه تزریق آن نیز نشان داده می‌شود. داروهای دیگر نیز به تصویر کشیده می‌شوند و گفتگوهای مرتبط با مواد مخدر وجود دارد، سیگار کشیدن و مصرف ماری‌جوآنا، و نوشیدن الکل در جمع. زبان فیلم نیز تند و تیز است و از کلماتی مانند "ف*ک" و "ش*ت" و موارد مشابه استفاده می‌شود. اسلحه نشان داده می‌شود و یک مرد لوله اسلحه را در دهان خود می‌گذارد (دکمه ماشه فشار داده می‌شود، اما اسلحه خالی است). یکی از شخصیت‌ها بمب می‌سازد. دو شخصیت به‌طور عاشقانه در حمام یکدیگر را می‌بوسند و سینه‌های برهنه زن نیز به نمایش گذاشته می‌شود. برای آگاهی از فیلم‌های مشابه بیشتر، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت‌نام کنید.

این فیلم هنری مستقل، سرشار از سبک است و اغلب احساس می‌شود که اثری روانگردان و بیرون از جریان اصلی است، اما فاقد حس شورش یا قدرت است و در نهایت به نظر می‌رسد که بی‌هدف سرگردان است. Tyger Tyger، اولین تجربه نویسندگی و کارگردانی کری مونداگون، که خود در حال بهبودی است، نام خود را از شعر «ببر» ویلیام بلیک در سال ۱۷۹۴ گرفته است، اگرچه مشخص نیست که آیا ارتباطی وجود دارد یا اینکه این شعر فقط یکی دیگر از آثار هنری فیلم است. این فیلم در زمان‌بندی شانس آورد، زیرا در دوران همه‌گیری اتفاق می‌افتد، همراه با ماسک‌زدن، اما به نظر نمی‌رسد که با چیز دیگری در دوران کووید-۱۹ هماهنگی داشته باشد. حس تجربه جمعی وجود ندارد.در حالی که تایگر تایگر بر شخصیت‌هایی تمرکز دارد که شورشی و بیرونی هستند، به نظر نمی‌رسد فیلم حرف زیادی در مورد کسانی که کنترل اوضاع را در دست دارند یا اتفاقاتی که در جهان می‌افتد، داشته باشد. (در واقع، این فیلم در برابر هیچ چیزی شورش نمی‌کند.) در واقع، این فیلم حرف زیادی در مورد وابستگی به مواد مخدر، به جز این ایده که فقط وجود دارد، ندارد. شما درک می‌کنید که شخصیت‌ها به همان اندازه خوشحال خواهند بود که به عنوان مدل‌های مد کار کنند و با نگاه خالی به دوربین خیره شوند. با این حال، علی‌رغم فیلمبرداری لرزان، مونداگون موفق به ایجاد فضایی واقعاً ناآرام می‌شود و دنیای کوچک او موفق به ایجاد هیپنوتیزم می‌شود، همراه با صداهایی از شخصیت‌هایی که حرف‌هایی می‌زنند که عمیق به نظر می‌رسند اما احتمالاً هیچ معنایی ندارند.