شکارچی مردان

جسی (نیکی ویلن) در فیلم مان‌ایتر، به تازگی توسط نامزدش ترک شده است، بنابراین بهترین دوستش، سانی (پورچا کولمن)، او را متقاعد می‌کند تا ماه عسل برنامه‌ریزی‌شده‌اش در مائوئی را به تعطیلاتی با گروه دوستانشان شامل هفت نفر تبدیل کند. آنها یک قایق اجاره می‌کنند، که توسط والی (اد مورونه) و بث (کیم دلونگی) هدایت می‌شود، و به یک جزیره دورافتاده برده می‌شوند، جایی که می‌توانند شب را با تفریح و خوشگذرانی بگذرانند. در همین حال، یک کوسه سفید بزرگ در حال حمله به شناگران است. این کوسه دختر هارلن (تریس آدکینز)، ماهیگیر، را کشته است، و وقتی پلیس محلی نمی‌تواند یا نمی‌خواهد کاری انجام دهد، او شخصاً وارد عمل می‌شود. وقتی یکی از دوستانش به طور تصادفی دستش را می‌برد، کوسه متوجه حضورشان می‌شود و آنها را به عنوان هدف بعدی خود انتخاب می‌کند. در نهایت جسی و هارلن باید برای رویارویی نهایی با این هیولای شرور با هم متحد شوند.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد خشونت موجود در فیلم صحبت کنند. این خشونت چه حسی در شما ایجاد کرد؟ آیا هیجان‌انگیز بود؟ تکان‌دهنده؟ فیلم چه چیزی را نشان داد یا نشان نداد تا این تاثیر را ایجاد کند؟ چرا این موضوع مهم است؟
• فیلم ترسناک است؟ جاذبه فیلم‌های ترسناک چیست؟ چرا بعضی وقت‌ها مردم دوست دارند بترسند؟
• جاذبه کوسه‌ها در فیلم‌ها و تلویزیون چیست؟ چه چیزی در مورد این موجودات آنقدر جذاب است (که در واقعیت، به اندازه‌ای که معمولاً نشان داده می‌شوند، خطرناک نیستند)؟
• در انتقام چه چیزی وجود دارد؟ آیا انتقام چیزی مثبت را به بار می‌آورد؟ چطور؟
• چگونه نوشیدن الکل به تصویر کشیده می‌شود؟ آیا آن را جذاب و پر زرق و برق نشان می‌دهند؟ آیا عواقبی وجود دارد؟ چرا این موضوع مهم است؟

والدین باید بدانند که Maneater یک فیلم ناخوشایند و ارزان‌قیمت در مورد کوسه قاتل است که در آن یک کوسه سفید بزرگ بدون دلیل خاصی به گردشگران در مائوئی حمله می‌کند. اگرچه جلوه‌های بصری آن وحشتناک است، اما همچنان خون زیادی در آب می‌چرخد، به علاوه حملات خشونت‌آمیز کوسه، دست و پای گاز گرفته شده، زخم‌های خونین، فواره‌های خون و شلیک تفنگ. زبان فیلم نیز تند است و چندین بار از کلمات "لعنتی"، "خراب شده"، "خدای من" و موارد مشابه استفاده می‌شود. در فیلم به نوشیدن الکل اشاره می‌شود و شخصیت‌ها در حالی که فنجان‌های پلاستیکی قرمز و بطری‌های آبجو در دست دارند، نشان داده می‌شوند. ممکن است شخصیت‌ها در صبح روز بعد مست باشند و یکی از شخصیت‌ها از یک بطری کوچک مشروب می‌نوشد. زنی که برای شنا کردن لباس‌هایش را درمی‌آورد، زیرپوشش را (دور از دوربین) درمی‌آورد اما بالاتنه‌اش را به تن دارد. در طول فیلم، مردان بدون پیراهن و زنانی با لباس‌های دو تکه دیده می‌شوند؛ همچنین صحنه‌های کوتاهی از بوسیدن و کنایه وجود دارد. برای اطلاع از فیلم‌های مشابه بیشتر، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت‌نام کنید.

اگر می‌خواهید بدانید که این فیلم حمله کوسه با ظاهر ارزان و پرحرف واقعا تا چه حد بد است، این سرنخ را بخوانید: ایده‌ای را از فیلم فک: انتقام قرض گرفته است، که یک فیلم کوسه بسیار بد دیگر است. به نظر می‌رسد که Maneater به‌نوعی از داستان معروف آن فیلم بد دهه ۸۰ الهام گرفته است، یعنی اینکه یک کوسه آب سرد به‌نوعی راه خود را به آب‌های گرم پیدا می‌کند، نه برای غذا، بلکه فقط برای کشتن. (برای ثبت در تاریخ، Maneater همچنین به‌طور ناعادلانه‌ای یک خط معروف از نسخه اصلی ۱۹۷۵ را بازگو می‌کند.) به‌جز یک فلش‌بک که اولین قتل خشن را نشان می‌دهد، این فیلم کمی طول می‌کشد تا شروع شود و لحظات طولانی را روی دیالوگ‌های دست و پا شکسته و وقت‌کش صرف می‌کند، که همه آنها شبیه صحبت‌های کوتاه آسانسور به نظر می‌رسند.دوستان برای مهمانی آمدند، اما مهمانی آنها شامل نشستن آرام در حلقه‌ها، نوشیدن نوشیدنی و گفتگو بود. حتی بازیگری مثل شین وست هم نمی‌تواند با این چیزها کاری کند. وقتی حملات شروع می‌شود، نمای نزدیک کوسه با شات‌های انسان‌ها هماهنگ نیست و جلوه‌های دیجیتال آنقدر بد است که ناقص به نظر می‌رسد. مهاجم سعی می‌کند با صحنه‌های متوالی از گالن‌ها خون در آب این کمبودها را جبران کند. اما حملات بدون تعلیق اتفاق می‌افتند، سریع و گاهی یکی پس از دیگری، بدون هیچ مقدمه‌ای. و آنها فقط احمقانه هستند. نه یک نفر، بلکه دو شخصیت به دلیل گیر کردن در طناب کشته می‌شوند! اگر طرفداران کوسه بخواهند ته سطل را بخرند، حتی Sharknado 3 هم انتخاب بهتری نسبت به این است.