یورش به بدن آدم‌رباها

در شهر کوچک سانتا میرا در کالیفرنیا، دکتر محلی، مایلس (با بازی کوین مک‌کارتی) از یک کنوانسیون پزشکی به خانه بازمی‌گردد و از هیستری عجیبی که در محله در حال گسترش است، باخبر می‌شود. بعضی از کودکان و بزرگسالان ادعا می‌کنند که والدین یا بستگانشان عوضی هستند، در هر جزئی از نظر فیزیکی شبیه‌اند، اما دقیقاً همان نیستند. سپس یکی از دوستان مایلس جسد عجیب مردی را در خانه‌اش پیدا می‌کند، نه زنده و نه دقیقاً مرده. آن‌ها متوجه می‌شوند که آن مرد ناشناس و معمولی اثری از اثر انگشت ندارد. آن چیز وقتی شاهدان سعی می‌کنند پلیس محلی را مطلع کنند، ناپدید می‌شود. بعد از چند روز، همان کسانی که از عوضی‌ها شکایت کرده بودند، به مایلس می‌گویند که همه را خیال‌پردازی کرده‌اند و همه چیز به حالت عادی بازگشته است. اما نه برای مایلس و دوست‌دختر دیرینه‌اش بکی (با بازی دانا وینتر) که شاهد بیرون آمدن تکرارهای انسانی از غلاف‌های دانه‌های غول‌پیکر در گلخانه بوده‌اند و متوجه می‌شوند که این یک تهاجم بیگانه است و مردم توسط تکرارهای بی‌احساس جایگزین می‌شوند. و این در حال گسترش است. مایلس و بکی به چه کسی می‌توانند اعتماد کنند و چه کسی در دنیای بیرون به آن‌ها باور خواهد کرد؟

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد «پیام» فیلم صحبت کنند که اغلب به عنوان هشداری در برابر تبعیت از دهه ۱۹۵۰ و مک‌کارتیسم توصیف می‌شود. آیا فکر می‌کنید این همان چیزی است که فیلم قصد انتقال آن را دارد؟ یا بیشتر یک استعاره در مورد نفوذ کمونیست‌ها است - دقیقاً برعکس؟ یا احتمالاً فیلم‌سازان قصد انتقال هیچ پیام عمیقی نداشته‌اند و منتقدان فقط تفسیرهای خود را در این فیلم انقلابی با ویژگی‌های موجودات عجیب و غریب وارد کرده‌اند؟ اگر بچه‌ها نسخه‌های مختلف (و تقلیدهای) متعددی از فیلم «حمله به بدن» را دیده‌اند، می‌توانید از آنها بپرسید کدام را بیشتر دوست داشتند و چرا، و شاید آنها را به سمت رمان اصلی جک فیننی هدایت کنید.

والدین باید بدانند که نسخه‌ها و بازسازی‌های متعددی از این فیلم بر روی ویدئو وجود دارد که این نسخه اصلی، ملایم‌ترین آن‌هاست. نسخه‌های دیگر صحنه‌های اکشن، برهنگی/محتوای جنسی و تصاویر آزاردهنده را به‌طور قابل توجهی افزایش داده‌اند. این نسخه ممکن است حتی در رده‌بندی MPAA اولیه، درجه G دریافت کرده باشد. برای آگاهی از فیلم‌های مشابه بیشتر، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت‌نام کنید.

ورژن اصلی فیلم حمله به بدن‌ها برای یک فیلم علمی-تخیلی/ترسناک کمی غیرمعمول است، به این دلیل که ایده‌ای که در پسِ فیلم است، خیلی ترسناک‌تر از هر چیزی است که در فیلم می‌بینید. در واقع، فیلم با دیالوگ‌های زیاد (که فیلم را طولانی‌تر از زمان واقعی‌اش نشان می‌دهد) ممکن است بیننده‌های جوان‌تر و حتی بزرگسالان را که انتظار محتوای شوک‌آور بیشتری دارند، خسته کند. واقعاً تعجب‌آور نیست که فیلم‌سازان بااستعداد بعدتر این فیلم را بارها بازسازی کردند و زاویه‌ها و پیچش‌های (و محتوای صریح‌تر) خودشان را به آن اضافه کردند. وقتی امروز به فیلم ۱۹۵۶ نگاه می‌کنیم، کمی کهنه و پرحرف به نظر می‌رسد و دخالت استودیو خیلی از تاثیر پایان فیلم را گرفته است. با این حال، طرفداران فیلم‌های علمی-تخیلی/ترسناک با احترام از آن یاد می‌کنند.استودیوی فیلم هرگز قصد نداشت که حمله دزدان بدن را به عنوان یک تولید پرهزینه بسازد، به همین دلیل زمان کوتاه فیلم، برای نمایش دوگانه با قیمت مناسب طراحی شد. علاوه بر این، مدیران اصرار داشتند که یک مقدمه و موخره نامناسب اضافه کنند که در آن مایلز داستان عجیب خود را به مقامات می‌گوید تا فیلم با یک پایان خوش مورد پسند تماشاگران به پایان برسد. دون سیگل کارگردان ترجیح می‌داد با کسی که به هشدار‌های ترسناک قهرمان گوش نمی‌دهد، فیلم را به پایان برساند. با این حال، نسل‌ها این فیلم ناقص را به عنوان یک کلاسیک پذیرفته‌اند و پیام‌های فراوانی درباره خطرات انطباق اجتماعی در دوران جنگ سرد از آن برداشت کرده‌اند. برخی ادعا کرده‌اند که این فیلم درباره مک‌کارتیسم است (آیا اگر نام خانوادگی بازیگر نقش اول متفاوت بود، این ارتباط مشکوک را برقرار می‌کردند؟). دیگران اصرار دارند که درباره کمونیسم است و نگرش در آمریکا در دهه ۱۹۵۰ این بود که نفوذی‌های دشمن، که شبیه شما و من هستند، می‌توانند به صورت مخفیانه بر کشور مسلط شوند.