عکاس: قتل در پینامار

عکاس: قتل در پینامار شرح قتل خوزه لوئیس کابزاس در سال ۱۹۹۷ است، عکاس خبری که در تیمی تحقیقاتی مشغول بررسی فساد در بالاترین سطوح آرژانتین بود. این اتفاقات تنها ۱۴ سال بعد از سرنگونی دیکتاتوری نظامی هفت ساله و وحشیانه آرژانتین در سال ۱۹۸۳ رخ داد، دوره‌ای که در آن ۳۰۰۰۰ نفر از مخالفان رژیم به اصطلاح «مفقودالاثر» شدند. در آن شرایط، حتی در کشوری دموکراتیک، داستان کابزاس به نظر بخشی از یک روایت طولانی و پافشار است. بعد از اینکه کابزاس آلفردو یابرون، میلیاردر قدرتمند و مرموز را که به مقامات دولتی و پلیس متصل بود، تحت نظر قرار داد، عکس‌های او از این مرد در نشریات ملی منتشر شد. یک تحقیق چند ساله فاش کرد که یابرون یک تیم از مقامات پلیس و یک گروه خیابانی رنگارنگ را برای انجام این قتل وحشیانه هدایت کرده است. روزنامه‌نگارانی که این جنایت را مورد بررسی قرار دادند، رقبای سیاسی، وزیران دولت و وکلا جزئیات این تحقیق را به یاد می‌آورند که منجر به افشای اعمال وحشتناک، یک پوشش، محکومیت‌ها، یک خودکشی و احساس عدم اجرای عدالت شد.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد تلاش بی‌وقفه خبرنگاران و بازرسان در جستجوی قاتلان عکاس بحث کنند. به نظر شما چه چیزی باعث این تعهد و تلاش آنها شد؟
• چرا فکر می‌کنید این قتل توجه مردم آرژانتین را جلب کرد؟
• چه درس‌هایی می‌توان از خطراتی که افراد قدرتمند با هدف قرار دادن روزنامه‌نگاران متوجه جامعه می‌کنند، برای کشورهای دیگر آموخت؟

والدین باید بدانند که عکاس: قتل در پینامار مستندی است در سال ۲۰۲۲ که داستان فساد در بالاترین سطوح دولت، سیاست، اجرای قانون و تجارت در آرژانتین در دهه ۱۹۹۰ را روایت می‌کند. فیلمسازان به طور تصویری شکنجه و قتل عکاس خبری را که به افشای قانون‌شکنی عده‌ای خاص کمک کرده بود، توصیف می‌کنند. این فیلم احتمالا فقط برای نوجوانان بزرگتر جذاب خواهد بود. زبان فیلم شامل کلمات damn و bitch است. این فیلم به زبان اسپانیایی و با زیرنویس انگلیسی است. برای آگاهی از فیلم‌های مشابه، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت نام کنید.

این مستند احتمالا برای بیشتر نوجوانان جذاب نخواهد بود. با ۱۰۶ دقیقه زمان، فیلم مستند عکاس: قتل در پینامار احساس یک مجموعه جامع و آگاهانه از حقایق و طرف‌های مرتبط در مورد این داستان فساد واقعی در کشوری با گذشته سیاسی سرکوبگر و خشونت‌بار را القا می‌کند. (این تاریخ در فیلم داستان رسمی به خوبی روایت شده است.) به طور کلی، نوجوانان ممکن است با تماشای مستندهایی در مورد درگیری‌ها در سرزمین‌های خارجی شهروندان بهتری شوند، اما اجرای فیلم ممکن است بینندگان جوان را مجذوب نکند. در پایبندی به مستندهای قابل پیش‌بینی و خسته‌کننده، یعنی سرهای صحبت‌کننده و تصاویر کمتر مرتبط، درام و اهمیت واقعی این داستان رقیق به نظر می‌رسد. بدتر از آن، وقتی فساد و توطئه آشکار می‌شود، چیز زیادی برای نگه داشتن مخاطبی که قبلا در سیاست آرژانتین غرق نشده وجود ندارد. در نهایت، این قطعه هم مهم و هم کسل‌کننده به نظر می‌رسد.