در گذشت

الویرا کلنسی (با بازی سیوبهان کالن) برای نوشتن یادبود شهر مناسب است. او از کودکی به مرگ علاقه‌مند بود و سرانجام با مرگ نویسنده یادبودهای شهر، کیلرِوِن، فرصت تبدیل علاقه‌اش به شغل را پیدا می‌کند. اما دستمزد ناچیز او برای هر یادبود، باعث می‌شود الویرا برای تامین مخارج خودش و پدرش که با الکلیسم دست و پنجه نرم می‌کند (با بازی مایکل اسمایلی) به ستوه بیاید. الویرا در اوج ناامیدی و خشم، مرد مریض‌حالی را در شهر می‌کشد و این کار چیزی را در درون او بیدار می‌کند. او مصمم است به هر قیمتی یادبودها را منتشر کند و برای این کار دست به هر کاری می‌زند.

• در این داستان، الویرا برای نوشتن داستان‌هایش آدم می‌کشد. او چطور با این مسیر کنار می‌آید؟ آیا در برخی از اعمالش ذره‌ای انسانیت می‌بینید؟ آیا سریال او را در موقعیتی همدلانه به تصویر می‌کشد؟
• آیا روش دیگری وجود دارد که الویرا بتواند در مورد شغل/حرفه خود عمل کند؟ او چگونه به توجیه توسل به خشونت می‌پردازد؟

والدین باید بدانند که «مرثیه» یک کمدی سیاه در مورد نویسنده‌ای است که برای کسب درآمد بیشتر شروع به قتل می‌کند. انتظار صحبت‌های زیادی در مورد مرگ، قتل خارج از صحنه و خشونت اسلحه را داشته باشید. در این فیلم کنایه‌های جنسی، گفتگوهای شهوانی و تمرکز بر رمانس به وفور یافت می‌شود. فحش‌های تکراری مانند «لعنتی»، «خر»، «لعنتی»، «خر»، «دوزخ»، «لعنتی»، «خر»، «خر»، «خر» و فحش‌های ایرلندی مانند «وَنکِر» وجود دارد. شخصیت‌ها با اعتیاد به الکل دست و پنجه نرم می‌کنند و گفتگوهایی در مورد مصرف مواد مخدر وجود دارد.

این مجموعه نگاهی طنزآمیز و تلخ به سوگواری دارد. اوبیترای خلاق، تاریک و کمدی است و شخصیت‌پردازی خوبی دارد. کالن کنجکاوی و ناپایداری مریض‌وار الویرا را به‌خوبی به تصویر می‌کشد. زبان، گفتگوهای جنسی و خشونت آن این مجموعه را مناسب‌تر برای نوجوانان بزرگ‌تر می‌کند.