بازجویی سلطنتی

بدون شک خانواده‌ای که در انظار عمومی به اندازه خاندان حاکم بر بریتانیا قرار بگیرد، هدف رفتارهای ناخوشایندی قرار می‌گیرد، خواه توسط خدمتکاران که وسایل شخصی را به جیب می‌زنند یا افراد روانی که با برنامه‌ریزی برای حملات، توهمات عظمت‌طلبانه خود را برآورده می‌کنند (در واقع، تعجب‌آور است که حوادث بیشتری رخ نداده است!). برنامه تلویزیونی «بازجویی سلطنتی» برخی از این موارد را با ترکیبی از تصاویر و عکس‌های آرشیوی، بازسازی‌ها و مصاحبه‌ها با اعضای مطبوعات و گاهی حتی افراد اصلی درگیر در این حوادث، بررسی می‌کند.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد نحوه روایت داستان‌ها در این مجموعه بحث کنند. چرا بعضی از آنها تا این حد تکراری هستند؟ آیا هدف کمک به بینندگان برای به‌خاطرسپاری جزئیات است یا دلایل دیگری دارد؟ همچنین، به نظر شما این مجموعه سعی دارد به چه کسانی جلب توجه کند؟ چرا برخی افراد تا این حد مجذوب خانواده سلطنتی هستند؟

والدین باید بدانند که این برنامه واقع‌نمای تحقیقی در مورد افرادی است که بسیاری از آن‌ها از بیماری‌های روانی رنج می‌برند و کارهایی بسیار ترسناک و وحشتناکی را برای شخصیت‌های عمومی انجام داده‌اند. برخی از قسمت‌ها حاوی خشونت (تیراندازی و خونریزی) هستند، اما همه قسمت‌ها این‌طور نیستند؛ برخی از قسمت‌ها نیز به موضوعاتی مانند مصرف الکل و مواد مخدر اشاره می‌کنند. رسوایی‌های مربوط به برخی از اعضای خانواده سلطنتی بریتانیا در این برنامه عمدتا نادیده گرفته می‌شود و اگر هم به آن‌ها اشاره‌ای شود، بسیار گذرا است.

در مجموع، داستان‌ها جالب هستند، حتی اگر روایت و موسیقی گاهی اندکی اغراق‌آمیز باشند. اما با توجه به اینکه خانواده سلطنتی بریتانیا عکاسی و فیلمبرداری شده‌ترین افراد روی زمین هستند، باید تعجب کنید که چرا بسیاری از تصاویر مشابه بارها و بارها استفاده می‌شوند. باور این موضوع دشوار است که فقط چهار کلیپ فیلم از پرنسس آن از دهه ۱۹۷۰ وجود داشته باشد -- و می‌دانید که تصاویر بسیار بیشتری از پرنسس دایانا نسبت به ۱۲ تصویر عجیب و غریب نشان داده شده در قسمت مربوط به پیشخدمت او وجود داشته است.در نهایت، کسانی که به جنایت واقعی و/یا خانواده‌های سلطنتی علاقه‌مند هستند ممکن است از این مجموعه تا حدی جاسوسی لذت ببرند، اما بعید است که در لیست «باید ببینم» افراد زیادی قرار بگیرد.