علاءالدین و شاه دزدان

گروهی از راهزنان شمشیر به دست در آستانه برگزاری مراسم ازدواج مورد انتظار علاءالدین و پرنسس یاسمین به آنجا هجوم می‌آورند. چهل دزد آگرابا را زیر و رو می‌کنند تا دست افسانه‌ای می‌داس، گنجی که هرچه را لمس کند به طلا تبدیل می‌کند، پیدا کنند. آنها دست را پیدا نمی‌کنند، اما در خراب کردن عروسی موفق می‌شوند. علاءالدین ضربه دیگری می‌خورد وقتی متوجه می‌شود پدرش که مدت‌ها بود از او خبری نبود هنوز زنده است. او به همراه میمون و طوطی خود، ایگو، بر فرش جادویی‌اش سوار می‌شود تا مردی را که او را رها کرده بود پیدا کند. مسیر خطرناک علاءالدین نه تنها او را به لانه دزدان، بلکه به دست می‌داس و به کشف شوک‌آور هویت واقعی پدرش می‌رساند.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد زمانی که یکی از والدین در سفر است صحبت کنند. این موضوع به‌خصوص در خانواده‌هایی که والدین از هم جدا شده‌اند، مفید خواهد بود. والدین چگونه وقتی در کنار شما نیستند، عشق خود را به شما نشان می‌دهند؟ کودکان از موسیقی و شخصیت‌های رنگارنگ لذت خواهند برد، اما ممکن است داستان نتواند توجه آنها را جلب کند.

والدین باید بدانند که این سومین فیلم از سه‌گانه علاءالدین محصول دیزنی، بازگشت رابین ویلیامز در نقش جینی را نوید می‌دهد، اما حضور بیش از حد دزدان و کمبود جادو و میمون‌ها، آن را برای کودکان لذت‌بخش‌تر از نسخه اصلی نمی‌کند. همچنین، این فیلم شامل برخی موضوعات بالغانه است. علاءالدین باید با یافتن پدری که سال‌ها پیش او را رها کرده بود، کنار بیاید. برای آگاهی از فیلم‌های مشابه بیشتر، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت‌نام کنید.

هواداران جوان علاءالدین دیزنی از دیدن دوباره گروه انیمیشنی در فیلم علاءالدین و پادشاه دزدان خوشحال خواهند شد. این فیلم نسبت به دنباله اول که برای ویدئو ساخته شده بود، یعنی بازگشت جعفر، سبک‌تر است و شخصیت منفی کم‌تر ترسناکی دارد، اما بهترین خبر این است که رابین ویلیامز بار دیگر به عنوان صداپیشه جن در این فیلم حضور دارد. او مثل فلابر همه جا می‌پرد و به شکل شخصیت‌های مختلفی از والتر کرونکایت تا تینکر بل و وودی آلن در می‌آید. متاسفانه شاهزاده یاسمین، جن و بیشتر شخصیت‌های آشنای دیگر خیلی زود رها می‌شوند تا داستانی درباره پدر و پسر روایت شود که مخاطب هدف فیلم از آن چندان هیجان‌زده نخواهد شد. دزدان زیادی (به طور دقیق ۴۰ نفر) و شمشیرهای زیادی در این فیلم وجود دارند، جستجوی گنجی پرجنب و جوش و حتی برخی سورپرایزها، اما این‌ها کافی نیستند تا از این واقعیت که بدون دوستان رنگارنگش، علاءالدین شخصیت چندان جالبی نیست، حواس مخاطب را پرت کنند.دختری ۱۴ ماهه به آهنگ‌های شادتر رقصید و با اشتیاق به حیوانات اشاره می‌کرد، اما خیلی به فیلم علاقه‌ای نداشت. دختری ۴ ساله، به اندازه‌ای بزرگ شده بود که بتواند یک کارتون بلند را تماشا کند، و این فیلم را در میان ۱۰ فیلم برتر فعلی خود قرار داد، اما فقط به خاطر جن. او از ارجاعات بصری به دیگر فیلم‌ها و شخصیت‌های انیمیشنی دیزنی لذت برد، و با والدینش بازی می‌کرد تا ببیند چه کسی می‌تواند سریع‌تر نام آن‌ها را فریاد بزند. اینجاست که تفریح واقعی اتفاق می‌افتد.