لژیون

«لژیون» الهام‌گرفته از رویدادهای واقعی، در سال ۶۲ میلادی اتفاق می‌افتد. نیروهای رومی به پارتیان حمله کرده‌اند اما استراتژی ضعیفی دارند. دو لژیون در کوه‌های برفی ارمنستان محاصره شده‌اند و توسط گشت‌های پارتی محاصره شده‌اند و به‌تدریج در حال یخ‌زدن هستند. سرباز رومی نورنو (لی پارترج) ماموریتی غیرممکن دارد: عبور از سخت‌ترین مناطق برای رساندن پیامی به ژنرال رومی کابولو (میکی رورک) در تلاش ناچاری برای نجات هزاران نفر.

• «خانواده‌ها می‌توانند در مورد خشونت موجود در فیلم "لژیون" صحبت کنند. چه میزان از خشونت به‌صورت مستقیم نشان داده می‌شود و چه میزان به‌طور ضمنی؟ چگونه این موضوع بر تأثیرگذاری فیلم تأثیر می‌گذارد؟»
• «این فیلم چه پیامی در مورد یافتن هدف در زندگی دارد؟»
• «این فیلم را در مقایسه با سایر فیلم‌های مذهبی که دیده‌اید، چگونه ارزیابی می‌کنید؟»
• «نورنو چگونه شجاعت و پشتکار خود را نشان می‌دهد؟ چگونه داشتن هدف، شجاعت او را فراتر از غریزه بقا تقویت می‌کند؟»
• درباره امپراتور نرون و امپراتوری روم صحبت کنید. چرا غیرمعمول است که سربازان و ژنرال‌های این حکومت را به‌عنوان قهرمانان یک داستان ببینیم؟

«والدین باید بدانند که فیلم "لژیون" یک درام اکشن تاریخی با صحنه‌های مبتنی بر ایمان است. این فیلم داستان یک پیک شجاع و مصمم را روایت می‌کند که برای رساندن پیامی به یک ژنرال رومی فرستاده می‌شود و نیاز به کمک دارد: او باید از نیروهای مخالف عبور کند و در برابر شرایط سخت کوهستانی دوام بیاورد. اگرچه نبردهای فراوان و مبارزه‌های زیادی وجود دارد—با آرسنالی از سلاح‌های تاریخی—اما لحظه ضربه تقریباً هرگز دیده نمی‌شود؛ فقط خارج از کادر است. دو مرگ بسیار خونین وجود دارد، اما لحظه‌ای که ممکن است ناراحت‌کننده باشد، زمانی است که بینندگان نگاهی دقیق به پاهای تاول‌زده پیک می‌اندازند. میک رورک در نقش یک ژنرال واقعی با ظاهری جذاب و آراسته ظاهر می‌شود. گاهی اوقات الفاظ قوی مانند "لعنتی" و "خدای لعنت" استفاده می‌شود. برای آگاهی از فیلم‌های مشابه، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی "شب فیلم خانوادگی" ثبت‌نام کنید.»

لژیون به طرز عجیبی بد است، اما آنقدر کسل‌کننده است که به عنوان یک فیلم «بد اما خوب» به جایگاه فرقه‌ای نمی‌رسد. داستان این فیلم فقط پوسته‌ای از یک ایده خوب است، اما بسیاری از بینندگان، به‌ویژه نوجوانان، نیاز به توضیح واضح‌تری از اتفاقات دارند. این یک حماسه شمشیر و شنل است که در آن ضربات به هدف نمی‌خورد و صحنه‌های اکشن به‌طور آزاردهنده‌ای خارج از قاب اتفاق می‌افتند. بیشتر صحنه‌های میکل رورک به‌عنوان ژنرال کابولو، او را تنها و در حال مونولوگ با فک سفت و محکم در مقابل مجسمه نرون نشان می‌دهد. و در حالی که نقش رهبر رومی مشهور و سختگیر را بازی می‌کند، میکل رورک ظاهری شبیه به کاپیتان جک اسپارو دارد که شامل یک چشم‌بند است - در یک صحنه آن را بالا می‌زند تا نشان دهد که چشمش کاملاً سالم است. چرا؟ بای لینگ، که به عنوان یکی از ستارگان فیلم معرفی شده است، تا انتهای فیلم ظاهر نمی‌شود تا کمی توطئه سیاسی اضافه کند - انگار فیلمسازان فیلمبرداری را به پایان رسانده‌اند، سپس او را به امضا راضی کرده‌اند، و سپس صحنه‌ای غیرضروری برای او نوشته‌اند. به همان اندازه عجیب است؟ سه چهارم از راه فیلم، یک پیچش وجود دارد: حضور شخصیت کتاب مقدس، شاول، که بهتر است به عنوان پولس رسول شناخته شود. سورپرایز! این در واقع یک فیلم مبتنی بر ایمان است!با توجه به حضور ساول در آن دوره از تاریخ، ایده‌ی ملاقات و تعامل او با یک جنگجوی رومی برای ترویج آموزه‌های صلح‌آمیز عیسی مسیح، ایده‌ی بدی نیست. اما گفتگوی شخصیت‌ها چندان جذاب نیست و کل صحنه به‌گونه‌ای عجیب و نامناسب در داستان قرار گرفته است. بار دیگر، می‌توان تصور کرد که یک سرمایه‌گذار وارد پروژه شده و بر پیام‌های مسیحی اصرار داشته است، زیرا ایمان نورنو فقط در پایان فیلم آشکار می‌شود، که به نظر می‌رسد در صحنه‌ای شبیه به یک نمایش دبیرستانی فیلمبرداری شده است. فیلم «لژیون» با یک صحنه طولانی و دردناک از یک نقاشی به‌عنوان نمایشی از اکشن زنده به پایان می‌رسد، که ممکن است بدترین جنبه‌ی فیلم باشد. با این حال، فیلم چیزی قابل‌توجه برای ارائه دارد: فیلمبرداری زیبا. بیشتر فیلم شامل ماراتن یک هفته‌ای نورنو در میان کوه‌های برفی و صخره‌ای است. در برخی لحظات، فیلم بسیار زیبا است و این زیبایی به مهارت فیلمبردار، رابرت رید آلتمن (پسر کارگردان افسانه‌ای، رابرت آلتمن) بازمی‌گردد. تضاد بین این صحنه‌های زیبا و شات پایانی ساکن و بی‌تحرک، نشان‌دهنده‌ی تسلیم شدن کارگردان، خوزه ماگان، است. نوجوانان؟ آن‌ها احتمالاً در پنج دقیقه‌ی اول فیلم، دست از تماشا خواهند کشید.