ریموند و ری

در ریموند و ری، دو مرد بالغ (یوان مک‌گرگور و ایتان هاوک) که زندگی‌شان آن‌طور که باید پیش نرفته، باید آخرین خواسته پدر فوت‌شده‌شان را برآورده کنند. تنها مشکل این است که پدرشان شخص بدی بود که آن‌ها را در کودکی از نظر جسمی و روحی آزار می‌داد. حتی بدتر از آن، آن‌ها به زودی متوجه می‌شوند که بسیاری از افرادی که پدرشان را در اواخر زندگی می‌شناختند، می‌گویند که او مرد بزرگی بوده است. در تلاش برای کشف این که این روایت چگونه با تاریخچه دردناک خانوادگی‌شان جور در می‌آید، این دو برادر با گذشته‌شان روبرو می‌شوند، چه خوب و چه بد.

• خانواده‌ها می‌توانند درباره خشونت در درام‌ها صحبت کنند. آیا اشاره به سوءاستفاده و آسیب‌های دوران کودکی در سریال ری‌موند و ری، احساسات شما را نسبت به برادران برانگیخت؟ چرا یا چرا نه؟
• چرا فکر می‌کنید بخش زیادی از فیلم تلاش می‌کند تا تصویر پدر را بهبود ببخشد، حتی وقتی که او شخصیتی وحشتناک داشت؟
• چرا فکر می‌کنید لوسیای عزیز از ریموند خوشش می‌آید؟ چرا فکر می‌کنید ریموند از لوسیای عزیز خوشش می‌آید؟

والدین باید بدانند که ریماند و ری فیلمی درام در مورد دو مرد (یوان مک‌گرگور و اتان هاوک) است که باید برای دفن پدرشان، که سال‌هاست ندیده‌اند، بروند. هر دو ریماند و ری دوران کودکی وحشتناکی داشتند و پدرشان رفتاری خشونت‌آمیز داشت. وقتی با افراد مختلفی که پدرشان را می‌شناختند ملاقات می‌کنند، متوجه می‌شوند که بسیاری او را فردی بزرگ می‌دانستند. لحظاتی کوتاه از خشونت، اشاره به خودکشی، کودک‌آزاری، خشونت خانگی، اعتیاد به مواد مخدر (هروئین)، نوشیدن الکل و «پدر بد بودن» وجود دارد. داستان‌هایی که از زندگی یک مرد گفته می‌شود شامل زبان نژادپرستانه، اسباب‌بازی‌ها (عروسک‌های کاریکاتوری) و باورهای اوست. محتوای جنسی شامل بسیاری از ارجاعات به روابط جنسی و عاشقانه، روابط نامشروع، «بد رفتاری با زنان»، «خودارضایی»، «روابط جنسی»، «داغ بودن» یا «تحریک شدن» بزرگسالان است. مردی شوخی می‌کند که «آلت تناسلی پدرش هنوز بزرگتر است». عکسی از یک زن برهنه چند بار نشان داده می‌شود (نیمه برهنه، سینه‌های برهنه) و بزرگسالان آماده می‌شوند تا رابطه جنسی داشته باشند. برخی از بوسیدن‌های عاشقانه. بزرگسالان در مورد سوء مصرف مواد، مشکلات نوشیدن الکل و تکرار اشتباهات والدین خود صحبت می‌کنند. زبان تند و تیز در سراسر فیلم شامل همه اشکال «لعنتی»، «کثافت»، «احمق»، «نیگر»، «ابله»، «سگ ماده»، «احمق»، «خر»، «حرومزاده»، «احمق»، «جهنم»، «پیس»، و «عیسی مسیح» است. برای اطلاع از فیلم‌های بیشتر مانند این، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت نام کنید.

بازیگران قدرتمند این فیلم نتوانستند داستان دو مرد بالغ را که سعی در کنار آمدن با احساسات پیچیده خود نسبت به پدر آزارگرشان دارند، بهبود بخشند یا جذاب کنند. متاسفانه، بسیاری از صحنه‌های فیلم ریموند و ری کمی نامناسب به نظر می‌رسند، چه به دلیل بلوک‌بندی خشک یا دیالوگ‌های مصنوعی. همچنین، بسیاری از صحنه‌ها به گونه‌ای خاص طراحی شده‌اند تا یک قطعه خاص از اطلاعات یا پیچش را برای توجیه ادامه داستان فاش کنند، اما بعد از مدتی، این لحظات بیش از حد مصنوعی و غیرطبیعی به نظر می‌رسند. بازیگران قابل توجه تلاش می‌کنند تا بازی خود را عمیقاً در این فیلمنامه غرق کنند، اما بدون توسعه شخصیت یا توضیح در مورد اینکه این مردان چه کسانی هستند (فراتر از اینکه "مردان سفیدپوست متوسطی هستند که در دوران کودکی پدر وحشتناکی داشتند.")اما مشکل اصلی که در سراسر فیلم وجود دارد این است که نمی‌داند می‌خواهد چه بگوید. یا اگر می‌داند، به نظر می‌رسد می‌خواهد چیزی شبیه به این را بگوید: «با اینکه پدرت آدم بدی بود، آزاردهنده و با زنان هم خوب رفتار نمی‌کرد، اما هنوز هم آدم خوبی بود.» و اگر این پیام فیلم نباشد، پس چیزی به‌شدت اشتباه است. و اگر این پیام فیلم باشد، حس یک داستان با هدف احمقانه به انسان دست می‌دهد. کل فیلم این پیام را تکرار می‌کند («اما این پدر آزاردهنده هنوز هم آدم خوبی بود؛ فقط یک مرد مثل بقیه، که سعی می‌کرد دنیا را درک کند!») بارها و بارها. تا پایان فیلم، تاثیر عاطفی که فیلم سعی در القای آن دارد، مدت‌هاست مرده است، کشته‌شده به‌دست یادآوری مداوم اینکه مردان آزاردهنده و بد در واقع آدم‌های خوبی بودند.