خانه‌ای از شن و مه

پس از جدایی از همسرش، کتی (جنیفر کانلی) به خانه‌اش پناه می‌برد؛ خانه‌ای که پدرش در وصیت‌نامه‌اش به او و برادرش بخشیده است. او به‌قدری در خود فرو رفته که حتی نامه‌هایش را هم نخوانده، از جمله یک اخطار اشتباه در مورد یک قبض مالیات معوق. به دلیل عدم پاسخگویی، اداره شهرستان او را از خانه بیرون می‌کند و خانه را به قیمت بسیار پایین‌تری از ارزش واقعی‌اش به حراج می‌گذارد. خریدار، یک مهاجر ایرانی به نام بهرانی (بن کینگزلی) است، سرهنگی که تقریباً تمام پس‌اندازش را صرف حفظ سبک زندگی کرده که به دخترش اجازه داده با موقعیت خوبی ازدواج کند. برای او، خرید این خانه امکان ترک شغل ساختمانی‌اش را فراهم می‌کند. او قصد دارد خانه را با سود بفروشد تا بتواند به جایگاهی متناسب با تحصیلات و توانایی‌هایش بازگردد. برای کتی و بهرانی، این مبارزه بر سر پول نیست؛ بلکه بر سر خانه است. خانه، پناهگاهی است. بخشی از وجود آنهاست. کتی در خانه احساس امنیت می‌کند. وقتی خانه را ترک می‌کند، شروع به از هم پاشیدن می‌کند. کتی باید به خانه بازگردد تا التیام یابد. اما او نمی‌تواند این کار را بدون نابود کردن زندگی دیگران انجام دهد.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد این صحبت کنند که چرا برای کتی و سرهنگ اینقدر سخت بود که به نوعی مصالحه برسند.

والدین باید بدانند که این فیلم حاوی خشونت شدید، گرافیکی و تراژیک است که شامل قتل، خودکشی‌های ناموفق و موفق، خشونت خانگی و شلیک تصادفی می‌شود. در این فیلم به صراحت به موارد و موقعیت‌های جنسی اشاره شده است، از جمله زنا و برهنگی. شخصیت‌های فیلم الکل مصرف می‌کنند و سیگار می‌کشند، از جمله یک شخصیت الکلی که دوره‌ای از پرهیز از الکل را به پایان می‌رساند. شخصیت‌ها از الفاظ بسیار زننده استفاده می‌کنند و بسیاری از رویارویی‌ها خشن و دردناک هستند. برای آگاهی از فیلم‌های مشابه، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت‌نام کنید.

غرور، خشم، از دست دادن، ناامیدی، قانون، عشق، قدرت و ضعف با هم برخورد می‌کنند تا تراژدی عظیمی در این داستان تفکربرانگیز از نبرد برای خانه‌ای که مشرف به آب است، خلق کنند. زندگی کتی و بهرانی در یک مدار موازی قرار می‌گیرد و با هم تلاقی می‌کنند. هر دو مجبورند کارهای حقیر انجام دهند و در توالت‌های عمومی لباس‌هایشان را عوض کنند. هر دو خیلی مغرور هستند تا حقیقت وضعیتشان را به خانواده‌هایشان بگویند. عشق بهرانی به فرزندانش در کنار از دست دادن پدر کتی و خانه‌ای که به او به ارث گذاشت، و همچنین اشتیاق خود کتی برای داشتن فرزند، قرار می‌گیرد. خانواده بهرانی به نوبت با کتی مثل یک مهاجم، مهمان و در نهایت تقریباً مثل یک عضو خانواده رفتار می‌کنند، وقتی او را در بدترین شرایطش به خانه‌شان می‌برند و از او مثل یک فرزند مراقبت می‌کنند. او صبح روز بعد در خانه بیدار می‌شود، در میان ابریشم‌ها مثل یک شاهزاده‌ی شب‌های عربی. اما این قصه‌ی پریان به یک کابوس تبدیل می‌شود.کانلی، کینگزلی، ران الدارد در نقش پلیس اخراج کننده کتی و شهناز اخلاقی در نقش خانم بهرامی همه عالی هستند و اقتباس از کتاب برنده جایزه، ترجمه‌ای دقیق و جدی، هرچند ناهمگون، از زبان و لحن کتاب است. اما در ایجاد حس اجتناب‌ناپذیری تراژدی شکست می‌خورد و همین باعث می‌شود که واقعا درگیرکننده نباشد.