بیلی د کید

بیلی د کید داستان سال‌های اولیه زندگی ویلیام اچ. بانی، پسر بزرگ مهاجران فقیر ایرلندی را روایت می‌کند که برای یافتن زندگی بهتری به غرب مهاجرت کردند و بعدها به یک یاغی افسانه‌ای در غرب وحشی تبدیل شد. این مجموعه به دوران قبل از تبدیل شدن او به یک تفنگدار حرفه‌ای می‌پردازد، زمانی که او و خانواده‌اش در حال دست و پنجه نرم کردن با تهدیدها و فرصت‌های سرزمین جدید بودند. با افرادی آشنا می‌شویم و تاثیراتی را می‌بینیم که همگی با هم جمع شدند تا یک یتیم آسیب‌پذیر را به یک فراری قاتل تبدیل کنند، کسی که یکی از ضدقهرمانان رمانتیک‌شده در تاریخ آمریکا باقی مانده است.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد داستان‌های بلند و افسانه‌ها و نحوه شکل‌گیری آن‌ها صحبت کنند. چگونه می‌توان افسانه را از واقعیت متمایز کرد؟
• درباره جذابیتی که افراد برای قانون‌شکنان قائل هستند صحبت کنید. به نظر شما چه چیزی باعث می‌شود کسی قانون‌شکن تلقی شود؟ و آیا اصلاً زمانی وجود دارد که شکستن قوانین قابل قبول باشد؟
• آیا می‌توانید به مثال‌های دیگری فکر کنید که در آن‌ها یک فیلم یا سریال تلویزیونی، شخصیت‌های خلافکار را رمانتیک جلوه داده و به قهرمان تبدیل کرده است؟ این مثال‌ها چگونه با بیلی د کید مقایسه می‌شوند؟

والدین باید بدانند که بیلی کید پر از شخصیت‌پردازی‌های نژادپرستانه و جنسیت‌زده است که در بسیاری از فیلم‌های وسترن رایج است و توهین‌ها و ناسزاها به‌طور مرتب در آن به کار می‌روند. در صحنه‌های جنسی (که نسبتاً ملایم هستند) زنان کاملاً برهنه دیده می‌شوند؛ باسن برهنه یک مرد هم قابل مشاهده است. شخصیت‌ها در سالن‌های کثیف به‌طور افراطی مشروب می‌نوشند و سیگار برگ می‌کشند. مردان به زنان نگاه‌های شهوانی می‌اندازند و آنها را به‌طور کلامی و فیزیکی آزار می‌دهند. محتوای خشونت‌آمیز شامل تیراندازی، مشت‌زنی، تلاش برای تجاوز، سرقت مسلحانه و دار زدن است، و همچنین تهدیدات محیطی مانند مارها و طوفان‌های شن و غرق‌شدگی.

این مجموعه تلویزیونی از زندگی واقعی یک دزد و قاتل الهام گرفته شده است، اما در اینجا او را به عنوان قربانی شرایطی غم‌انگیز با نگاهی به عدالت و شرافت در داستان هشت قسمتی خود بازسازی کرده‌اند. این اولین مجموعه‌ای نیست که شخصیتی تاریخی و اسرارآمیز را به صورت اسطوره‌ای به تصویر می‌کشد، و قطعاً در نمایش اقلیت‌ها و زنان، هیچ نوآوری‌ای ندارد. واضح است که فرصت‌ها محدود بود و زندگی در آن دوره زمانی به هیچ یک از این گروه‌ها مهربان نبود، اما نحوه استفاده مجموعه از آنها به عنوان ابزاری برای نشان دادن انسانیت بیلی، در حالی که اجازه نمی‌دهد به عنوان شخصیت‌هایی دو بعدی رشد کنند، تنبلی و ساده‌انگارانه است.هر عملی که در این نمایش ارائه می‌شود، به بهبود اوضاع کمک نمی‌کند، زیرا ریتم نمایش کند و خسته‌کننده است و همان حرکات تکراری داستان‌های کابوی دیگر را تکرار می‌کند. در دنیای پس از دد وود، واقعاً باید چیزی جدید و ظریف به دنیای وسترن‌های تلویزیونی اضافه کنید، اما متأسفانه بیلی اصلاً برای این کار مناسب نیست.