درها

در DOORS، چهار دانش‌آموز دبیرستانی در حال گذراندن تنبیه انضباطی هستند که اتفاقی رخ می‌دهد. معلمشان کلاس را ترک می‌کند و هرگز بازنمی‌گردد، و تلفن‌هایشان شروع به زنگ زدن می‌کند. آنها تحقیق می‌کنند و در نهایت درِ مرموزی را پیدا می‌کنند که به نظر می‌رسد یکی از آنها، اش (کتی کانگ نگوین) را صدا می‌کند. چند هفته بعد، بکی (لینا اسکوئو) و وینس (جاش پک) داوطلب می‌شوند تا "کوبنده" شوند: افرادی که جهان‌های عجیب و غریب فراتر از درها را کشف می‌کنند. زمان آنها در داخل، رازهایی در مورد خودشان را آشکار می‌کند. در نهایت، 101 روز پس از ظاهر شدن درها، دانشمند جمال (کیپ مالون) همکار سابقش را به کلبه دورافتاده‌اش دعوت می‌کند تا درِ را به او نشان دهد که نه تنها آن را مطالعه کرده است، بلکه با آن ارتباط برقرار کرده است.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد خشونت در این داستان صحبت کنند. این موضوع چه احساسی در شما ایجاد کرد؟ آیا خشونت در این داستان مورد ستایش قرار گرفته یا محکوم شده است؟ تاثیر خشونت در رسانه‌ها بر کودکان چیست؟
• چگونه شخصیت‌های ال‌جی‌بی‌تی‌کیو+ و شخصیت‌های رنگین‌پوست در فیلم به تصویر کشیده شده‌اند؟ آیا کلیشه‌ای در این زمینه مشاهده کردید؟ چرا نمایش درست و متنوع در رسانه‌ها اهمیت دارد؟
• چه پیامی در مورد آینده بشریت و شخصیت‌هایی که تلاش کردند ارتباط برقرار کنند، در پایان فیلم وجود دارد؟
• چه چیزهایی را در پشت درها کشف می‌کنند؟ منظور از این کشف‌ها چیست؟ آیا داوطلب می‌شوید تا یکی از آنها باشید؟

والدین باید بدانند که فیلم «درها» یک فیلم علمی-تخیلی آنتولوژی جالب اما ناقص است در مورد چند شخصیت که سعی در درک و تعامل با درهای مرموزی دارند که ناگهان بر روی زمین ظاهر می‌شوند. خشونت شامل اسلحه و شلیک است، و شخصیت‌ها مورد اصابت گلوله قرار می‌گیرند. گردن یک شخصیت توسط یک نیروی نامرئی شکسته می‌شود، و نوجوانان با هم می‌جنگند، هل می‌دهند و لگد می‌زنند. پرندگان به پنجره‌ای برخورد می‌کنند و لکه‌های خون بر جای می‌گذارند. همچنین تصاویر ترسناک و رویاگون (شخصیتی ظاهراً توسط گلبرگ‌ها خفه می‌شود)، تهدیدهای مبهم و اثری به‌طور کلی ناآرام وجود دارد. نوجوانان یکدیگر را می‌بوسند، گفتگویی در مورد «بوسیدن» نوجوانان وجود دارد، و گفته می‌شود که یکی از شخصیت‌ها باردار است. زبان شامل چندین استفاده از کلمات «فاک» و «شیت» است. تصویری سریع و توصیفی از بونگ آبجو وجود دارد. برای اطلاع از فیلم‌های بیشتر از این دست، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت‌نام کنید.

گاهی اوقات کمی بی‌حال و به‌طور متناوب آزاردهنده، این فیلم علمی تخیلی آنتولوژی هنوز هم ایده‌های جذاب و تصاویر گیرایی دارد که دیدن آن را می‌ارزد -- و ارزش فکر کردن دارد. درزها برای یک فیلم آنتولوژی نسبتاً هماهنگ است، با توجه به اینکه سه داستان اصلی در همان جهان و در همان موقعیت رخ می‌دهند، فقط در زمان‌های مختلف. بخش‌های ابتدایی و انتهایی فیلم شامل یک پادکست به نام مارتین نیمه‌شب است که به‌طور طعنه‌آمیز درباره رویدادها اظهار نظر می‌کند، اگرچه مشخص می‌شود که فیلم واقعاً با او موافق نیست. جالب است، همدردی‌ها در اینجا به نظر می‌رسد با کسانی است که بیشتر تمایل به برقراری ارتباط و گفتگو دارند تا اینکه همه چیز را به آسمان بفرستند.بخش اول بر اش تمرکز دارد، که غیردودویی است (آنها یک همکلاسی را با «من دختر نیستم!» تصحیح می‌کنند). در این قسمت در به طور مستقیم با او صحبت می‌کند. بخش دوم به خاطر منطق رویایی و عجیبش قابل توجه است، که واقعیت‌های در حال تغییر در درون درها را به تصویر می‌کشد که به نظر می‌رسد مصمم به آزمایش کسانی است که داخل می‌شوند. بخش سوم کم‌تحرک‌ترین است اما دوباره به نظر می‌رسد از خشونت دوری می‌کند و از ارتباط حمایت می‌کند -- اگرچه پایان‌بندی نهایی جهت دیگری را پیشنهاد می‌کند. درها عمدتاً زمانی که نمایش‌های علمی تخیلی و بی‌معنی خود را می‌پزد و بر روی واقعیت‌های ظاهری تمرکز می‌کند، نه بر روی راز، دچار لغزش می‌شود، اما خوشبختانه، رازهای کافی وجود دارد تا چیزها را جالب نگه دارد.