شبح و تاریکی

شبح و تاریکی لقب‌هایی است که به دو شیر وحشی داده شده که در اواخر قرن نوزدهم کارگران یک اردوگاه را در حال ساختن پل راه‌آهن اوگاندا-مومباسا بر روی رودخانه‌ای در کنیا تعقیب و وحشت‌زده می‌کردند. به نظر می‌رسد شیرها به طور بدخواهانه‌ای انسان‌ها را می‌درند، نه برای غذا، بلکه برای تفریح. جان پترسون (وال کیلمر)، مهندس ایرلندی مسئول، مردی ثابت‌قدم و عملی است و رویکرد عملی در برابر از بین بردن این گربه‌های بزرگ را در پیش می‌گیرد قبل از اینکه کارگرانش را فراری دهند. وقتی یکی از شیرها را می‌زند، دو شیر دیگر به نظر می‌رسد دیوانه‌تر و انتقام‌جوتر از همیشه می‌شوند، که منجر به مرگ حداقل ۱۰۰ نفر می‌شود. بئومونت (تام ویلکینسون)، سرمایه‌دار راه‌آهن بریتانیایی، بی‌صبر و بی‌تفاوت است و بدون توجه به تلفات انسانی، از پترسون می‌خواهد که مشکل را حل کند یا انتظار داشته باشد که اعتبارش برای همیشه از بین برود. ریمینگتون (مایکل داگلاس) شکارچی بزرگ سفید وارد می‌شود و با تجهیزات کامل و نگرش بی‌خیال.

• عوامل مختلفی در ایجاد ترس در فیلم‌های ترسناک دخیل هستند. چگونه تدوین فیلم توسط فیلمسازان، به‌خصوص در صحنه‌های حمله شیر، باعث افزایش تنش و ترس بیشتر در بینندگان می‌شود؟
• فیلم روح و تاریکی چه دیدگاهی نسبت به تخصص مردم محلی در مقابله با شیرها در مقایسه با تخصص شکارچیان سفیدپوست خارجی دارد؟ آیا منطقی است که شکارچیان، کنیا و شیرها را بهتر از مردم محلی بشناسند؟
• شکارچیان به ندرت ترس را نشان می‌دهند. آیا فکر می‌کنید این واقع‌گرایانه است؟ آیا فکر می‌کنید افراد عاقل در مواجهه با خطر می‌توانند بترسند و همچنان وظایف خود را به خوبی انجام دهند؟ چرا بله یا خیر؟

والدین باید بدانند که فیلم «شبح و تاریکی» یک درام سال ۱۹۹۶ است در مورد شیرهایی که به نظر از دنیای دیگری می‌آیند و در سال ۱۸۹۸ بیش از ۱۰۰ کارگر ساخت پل را در یک پایگاه کنیا کشته‌اند. خشونت، خون و دهان‌های لکه‌دار شده از خون شیرها در این فیلم به وفور دیده می‌شود. الفاظی مانند «س--ت» در فیلم به کار رفته است و فیلمبرداری ماهرانه، ترس شیرها را در کمین، حمله و کشاندن مردان زخمی و جیغ‌کشان افزایش می‌دهد. این فیلم نقش و صلاحیت آفریقایی‌ها را در حل مشکلات خود نادیده می‌گیرد و یک مهندس بریتانیایی را برای ساختن پل و یک شکارچی آمریکایی را برای پاکسازی منطقه از شیرهای غارتگر به تصویر می‌کشد. بزرگسالان در فیلم الکل می‌نوشند. برای آگاهی از فیلم‌های مشابه، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی «شب فیلم خانوادگی» ثبت‌نام کنید.

این فیلم به شدت کلیشه‌ای است. خود استیون هاپکینز کارگردان در مصاحبه‌ای در سال ۱۹۹۸ گفت که فیلم روح و تاریکی «یک آشفتگی بود... نتوانستم آن را تماشا کنم.» بدتر از آن، این فیلم فرضیات نژادپرستانه و امپریالیستی قدیمی را ترویج می‌کند که سفیدپوستان خارجی از نظر توانایی و برتری بر مردم بومی که با سرزمین و مشکلات خود آشنا هستند، برترند. (دو استثنای قابل توجه، شخصیت‌هایی هستند که توسط جان کانی و ام پوری بازی می‌شوند.)اگر بتوانید از آن پیش‌فرض بگذرید، مایکل داگلاس و وال کیلمر اجراها و بازی‌های قابل قبولی ارائه می‌دهند، اما داستان فقط همان مشکل را تکرار می‌کند—چطور شیرهای مهاجم را شکست دهیم—بارها و بارها. عجیب است که شکارچیان سفیدپوست برای کشتن حیوانی فراخوانده می‌شوند که بومی‌ها احتمالاً با آن بسیار آشناترند، اما تفنگ‌های قدرتمند احتمالاً از نیزه‌ها و مبارزه دست به دست مؤثرتر خواهند بود. هر زمان که شیری کشته می‌شود، موسیقی حماسی به راه می‌افتد تا تحسین ما را برای شکارچیان بزرگ برانگیزد. فیلم‌برداری ویلموس زی‌سیگموند سرسبز و شگفت‌انگیز است.