و شما فکر می‌کردید والدین‌تان عجیب و غریب هستند

جاش (جاشوا جان میلر) با کمک برادر کوچکترش مکس (اِدان گراس) یک ربات متحرک و سخنگو به نام نیومن می‌سازد. این ربات از ترکیب جاروبرقی، لامپ رومیزی و آبکش ساخته شده است. در حالی که جاش در حال شرکت در یک مهمانی هالووین است که توسط دوست‌دخترش ترتیب داده شده، مکس با تخته‌ای شبیه تخته‌های وِیجا بازی می‌کند. این بازی باعث بازگشت پدرش (آلان ثایک) می‌شود که تصور می‌شد خودکشی کرده است. پدر مکس روحش را در کالبد نیومن حلول می‌دهد و با گفتن جوک‌ها و شوخی‌های مختلف، راهش را به قلب فرزندانش و همسرش (مارسیا استراسمن) باز می‌کند. آن‌ها با هم باید با خبرنگاران فضول و سارقان بی‌اخلاق حق ثبت اختراع مبارزه کنند.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد نحوه مقابله خانواده‌ها با خودکشی صحبت کنند. این فیلم تا چه اندازه به درستی زندگی مادر و دو پسرش را در پی این تراژدی نشان می‌دهد؟ در مورد قرار دادن این موضوع در قالب کمدی چه احساسی دارید؟
• تکنولوژی آن زمان را با تکنولوژی امروز مقایسه کنید. چه چیزهایی مشابه به نظر می‌رسند و چه تفاوت‌هایی وجود دارد؟
• از کجا این فیلم طنز خود را می‌گیرد؟ چه چیزی باعث می‌شود که فیلم قدیمی به نظر برسد؟ برخی از ویژگی‌های فیلم‌هایی که در طول زمان ماندگار می‌شوند، چیست؟

والدین باید بدانند که این کمدی قدیمی درباره یک ربات که زنده می‌شود، در مورد خانواده‌ای است که با پیامدهای خودکشی احتمالی پدر دست و پنجه نرم می‌کند. با وجود این موضوع جدی، فیلم رویکردی احمقانه به نگرانی خانواده در مورد پدر دارد. این فیلم پر از افتادن‌های احمقانه و برخی کنایه‌های ملایم است، فیلمی است که کودکان به راحتی می‌توانند از آن صرف نظر کنند، مگر اینکه بخواهند به تجهیزات کامپیوتری قدیمی و لباس‌های قدیمی بخندند. برای اطلاع از فیلم‌های بیشتر مانند این، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت نام کنید.

در حالی که بچه‌های دهه ۸۰ ممکن است از فاکتور کیتش آلن تیک از سریال دردسرهای پدر بزرگ لذت ببرند، این فیلم از زمان انتشارش در سال ۱۹۹۱ خیلی خوب کهنه نشده است. موهای بلند، تلفن‌های بزرگ و کامپیوترهای بزرگ فریاد می‌زنند «اوایل دهه ۹۰». ربات نیومن، مک‌گیور، از قطعات یدکی در گاراژ، قطعاً اعتقاد بچه‌های شکاک و پیچیده‌تر را به چالش می‌کشد.این فیلم شاید به عنوان یک کمدی خانوادگی ساده و سرگرم‌کننده، به تنهایی لذت‌بخش باشد، اما تلاش‌هایش برای گنجاندن موضوع خودکشی در داستان، در بهترین حالت ضعیف و در بدترین حالت، توهین‌آمیز و آزاردهنده برای کسانی است که خود یا نزدیکانشان با این تراژدی مواجه شده‌اند.