طلوع سرخ

در طلوع سرخ، اتحاد جماهیر شوروی سابق و کشورهای آمریکای لاتین همدل، حمله تمام عیار به ایالات متحده را آغاز می‌کنند. این جنگ جهانی سوم از دیدگاه کالومت، کلرادو، که ناگهان توسط چتربازان روسی اشغال شده، به تصویر کشیده می‌شود. بسیاری از شهروندان دستگیر شده به سینماهای محلی رانندگی می‌کنند، که اکنون اردوگاه بازداشت جمعی و مرکز تبلیغاتی است، در حالی که شهردار (لین اسمیت) با افسران کمونیست ارشد همکاری می‌کند تا جامعه به طور مسالمت آمیز ادامه یابد. اما گروهی از دانش‌آموزان دبیرستانی - از جمله بازیکنان برجسته تیم فوتبال مدرسه - به کوه‌ها فرار کرده‌اند. با امتناع از تسلیم، آنها یک گروه مقاومت مسلح تشکیل می‌دهند، به دشمنان ضربه می‌زنند، و از نام تیم سابق خود، ولورینز، استفاده می‌کنند.

• خانواده‌ها می‌توانند درباره دهه ۱۹۸۰ و جنگ سرد صحبت کنند. هالیوود این دوره را چگونه به تصویر کشیده است؟ از آن زمان تاکنون چه تغییراتی در جهان رخ داده است؟
• آیا فکر می‌کنید فیلم طلوع سرخ به واقعیت به نحوه‌ی حمله و اشغال یک کشور می‌پردازد؟
• طلوع سرخ توسط فیلمسازان راستگرا ساخته شد. آیا فکر می‌کنید سیاست‌های راستگرا و چپگرا به طور مساوی در فیلم‌ها نمایش داده می‌شوند؟

والدین باید بدانند که «طلوع سرخ» فیلمی جنجالی و جنگی است که حاوی صحنه‌های فراوان تیراندازی، خونریزی مکرر (هرچند نه چندان شدید) و انفجار است. بسیاری از شخصیت‌ها از جمله قهرمانان جوان و همچنین شخصیت‌های شرور کشته می‌شوند. شخصیت‌ها فحش می‌دهند (واژه‌هایی مانند «shit» و «goddamn» شنیده می‌شود) و اشاره‌ای به احتمال تجاوز یا سوءاستفاده از دو شخصیت زیر سن قانونی وجود دارد. شکار و کشتن حیوانات، هم به عنوان غذا و هم به عنوان بخشی از یک مراسم، نشان داده می‌شود. هم نیروهای مهاجم و هم نیروهای ولورین شامل شخصیت‌های سفیدپوست، لاتین و چند نژادی هستند؛ نیروهای ولورین همچنین زنان مبارزی در میان خود دارند. برای آگاهی از فیلم‌های مشابه بیشتر، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی «شب فیلم خانوادگی» ثبت‌نام کنید.

وقتی این فیلم خودبزرگ‌بین در دهه ۱۹۸۰ اکران شد، منتقدان آمریکایی به دو دسته سیاسی تقسیم شدند. چپ‌گراها از طلوع سرخ متنفر بودند، در حالی که راست‌گراها (به‌خصوص آن‌هایی که روزنامه‌هایشان از رئیس‌جمهور رونالد ریگان حمایت می‌کردند) آن را دوست داشتند. حالا که شوروی به تاریخ پیوسته، این فیلم «چه می‌شد اگر؟» بیشتر شبیه یک چیز مبهم است. از یک طرف، سکانس‌های اکشن خشک، قهرمانان دبیرستانی شجاع را که ارتش سرخ را درهم می‌شکنند، مثل یک بازی کودکانه نشان می‌دهد. از طرف دیگر، مفهومی که به نظر مضحک می‌رسد، یعنی نوجوانان آمریکایی دهه ۱۹۸۰ که به پارتیزان‌های مسلح تبدیل شده‌اند، با جدیت مورد توجه قرار می‌گیرد -- بدون موزیک ویدئو، بدون نگرانی از اینکه آیا مارکسیسم رقص در مهمانی را ممنوع می‌کند یا نه -- و سکانسی که در آن ولورین‌ها در نظر دارند یکی از خودشان را اعدام کنند، برق‌آسا است.با وجود فیلمسازی و دراماتیک گاهی دست و پا چلفتی جان میلیوس، محافظه کاری این نویسنده و کارگردان عمیق تر از آن است که به نظر می رسد، با فیلمی که سوالاتی را در مورد فداکاری و اینکه کدام طرف از نظر اخلاقی برتری دارد، مطرح می کند. پایان مبهم میلیوس هم یک عقب نشینی عصبانی کننده و هم به طرز عجیبی مناسب است.