Ijogbon

در ایجوبون، چهار نوجوان از یک روستای کوچک در نیجریه یک کیسه الماس پیدا می‌کنند که سعی در فروش و سود از آن دارند. اوضاع تغییر می‌کند وقتی که صاحبان الماس سعی در پیدا کردن بسته گمشده خود دارند، که منجر به یک نتیجه خشونت‌آمیز می‌شود که مسیر زندگی‌شان را تغییر می‌دهد.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد اتفاقی که می‌افتد وقتی چیزی باارزش پیدا می‌کنید که متعلق به شما نیست صحبت کنند. آیا مثل بچه‌ها در ایجوبون رفتار می‌کنید؟ چرا یا چرا نه؟
• این فیلم جنبه‌هایی از فرهنگ نیجریه را به نمایش می‌گذارد که اغلب در سینمای جریان اصلی دیده نمی‌شوند. برای تحقیق بیشتر در مورد نیجریه، تاریخ و فرهنگ آن، به کجا می‌توان مراجعه کرد؟
• اگر والدین شما می‌خواستند که شما شغلی را دنبال کنید که برایتان جالب نیست، چه کاری انجام می‌دادید؟ والدین رانتي می‌خواهند او کشیش شود، با وجود اینکه او تمایلی به این کار ندارد.

در این فیلم نیجریه‌ای به زبان یوروبا، صحنه‌های خشونت‌آمیز و ترسناک زیادی وجود دارد، از جمله دو صحنه‌ی گرافیکی از کشته شدن افراد با اسلحه. نوجوانان در این فیلم با تهدید اسلحه مواجه می‌شوند و توسط بزرگسالانی تعقیب می‌شوند که قصد آسیب رساندن به آن‌ها را دارند. در این فیلم الفاظ زشت و زننده‌ای به کار نرفته است، اما یکی از شخصیت‌ها به خاطر علاقه به شخص دیگری مورد تمسخر قرار می‌گیرد. نوجوانان در این فیلم به خرید می‌روند و آیفون‌های جدیدی می‌خرند. چند شخصیت در رستوران نوشیدنی الکلی و آبجو می‌نوشند. یکی از شخصیت‌ها به نیاز خود به دارو اشاره می‌کند، اما چیزی نشان داده نمی‌شود. این فیلم از نظر تنوع فرهنگی، با نمایش فرهنگ نیجریه و هنرمندان سازنده‌ی فیلم، بسیار موفق عمل کرده است. یکی از شخصیت‌های زن، شجاعت و هوشمندی خود را نشان می‌دهد و از افتادن در دام کلیشه‌های رایج زنان در خطر دوری می‌کند. برای آگاهی از فیلم‌های مشابه، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب‌های فیلم خانوادگی ثبت نام کنید.

این فیلم بلوغ نیجریه‌ای از فیلم‌هایی مانند گونی‌ها الهام گرفته و به آن‌ها پیچشی می‌دهد که فرهنگ کشور آفریقای غربی را به نمایش می‌گذارد. اما اگرچه ایجوگبون به‌طور هیجان‌انگیزی شروع می‌شود، کارگردان کونله افولایان خیلی طول می‌کشد تا به موضوع فیلم برسد و اغلب آن را به تجربه‌ای خسته‌کننده تبدیل می‌کند که در آن پیچش‌هایی که می‌دانیم در راه هستند به تأخیر می‌افتند تا جایی که آن را به تجربه‌ای کند تبدیل می‌کند. نیت افولایان برای ارائه پرتره‌های شخصیت‌های عمیق، نیت شایسته‌ای است و صحنه‌های بسیاری وجود دارد که زندگی درونی شخصیت‌های اصلی را به نمایش می‌گذارد، اما قسمت آخر فیلم مانند یک توپ تخریب‌کننده ناهنجار می‌رسد و کاملاً حال و هوای اولیه را تغییر می‌دهد و به آشفتگی اشاره شده در کلمه یوروبا ادای احترام می‌کند که به این فیلم عنوانش را می‌دهد.