سایه بلند

در سایه‌ای بلند، فیلمساز فرانسیس کاسِی شرح می‌دهد که چگونه در جنوب آمریکا بزرگ شده است: خانواده‌اش خدمتکار سیاه‌پوست داشتند و او آن‌ها را مثل خانواده‌اش دوست داشت. اما در بزرگسالی، شروع به بازنگری در گذشته‌اش کرد و به همین دلیل با ساختن این فیلم، تصمیم گرفت ریشه‌های برده‌داری را تا نژادپرستی معاصر دنبال کند. او به مثال‌های مثبت نگاه می‌کند، مانند کانادا که هیچ سیستم برده‌داری نداشت و همچنین صاحب برده‌ای در ویرجینیا که بردگانش را آزاد کرد. و او به این نکته می‌پردازد که در طول تاریخ، قانون‌گذاری در آمریکا، از جمله قوانین نژادپرستانه جیم کرو و مسکن عادلانه، سیاه‌پوستان را تحت فشار قرار داده است. او با بسیاری از متخصصان در این زمینه مصاحبه می‌کند و همه این‌ها به یک حقیقت غم‌انگیز می‌رسد: نژادپرستی بخش جدایی‌ناپذیر تاریخ آمریکا است. اما در نهایت امیدوار است که مهربانی و درک متقابل همچنان برقرار باشد.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد خشونت‌های فیلم سایه‌های بلند صحبت کنند. این خشونت‌ها چگونه به برده‌داری مرتبط هستند؟ و چگونه به نژادپرستی امروز مرتبط است؟
• فیلم امیدوارکننده است؟ تاریخچه مسیرهای مثبت را از چه راه‌هایی طی کرده است؟ آینده را چگونه می‌توان بهبود بخشید؟
• آیا یک زن سفیدپوست حق ساخت فیلمی در مورد نژادپرستی و برده‌داری را دارد؟ چرا بله یا خیر؟
• فیلم چگونه در مقایسه با سیزدهم آوا دوورنای است؟ شباهت ها و تفاوت های آنها چیست؟

والدین باید بدانند که سایه‌های بلند مستندی است که نژادپرستی در آمریکا را از دوران برده‌داری تا به امروز دنبال می‌کند. این مستند به همه چیز از قوانین و سیاست‌هایی که برای سرکوب سیاه‌پوستان طراحی شده‌اند تا حوادث خشونت‌آمیز و پر از نفرت می‌پردازد. کارگردان، فرانسس کوزی، زنی سفیدپوست جنوبی است که شروع به پرسش از هنجارهای دوران جوانی خود کرده است. انتظار می‌رود تصاویر ناراحت‌کننده‌ای از خشونت، از جمله پیامدهای تیراندازی -- با اجساد و خون -- و همچنین تصاویری از برده‌داری: اجساد آویزان و ابزارهای شکنجه را ببینید. همچنین توصیفاتی از کتک‌کاری و شلاق‌زدن و اشاره‌ای به خودکشی و تصویری کوتاه از بردگان برهنه نشان داده می‌شود. این مستند قدرتمند است و می‌تواند به عنوان یک اثر همراه خوب برای سیزدهم آوا دوورنای در نظر گرفته شود. برای آگاهی از فیلم‌های بیشتر در این سبک، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت‌نام کنید.

این فیلم قطعا یادآور فیلم سیزدهم ساخته آوا دوورنای است، اما، چون مستند کوسی هم چشم‌گشا و هم به‌شدت شخصی است، برای هر دو این آثار قدرتمند جا هست. شاید برخی بپرسند آیا یک زن سفیدپوست حق دارد داستانی درباره نژادپرستی بگوید — به‌خصوص زنی سفیدپوست از جنوب که خانواده‌اش خدمتکار سیاه‌پوست داشته و اجدادش برده‌دار بوده‌اند. و این پرسش‌ها قطعا معتبرند. اما شجاعت کوسی در اعتراف به احساسات تردید و خشمش نیز ستودنی است. او همدل و صادق به نظر می‌رسد و تلاش‌هایش تحسین‌برانگیزند.با وجود خط داستانی فیلم، که بسیار شبیه به فیلم سیزدهم است و تاریخ و نژاد آمریکا را از پایان برده‌داری تا جنبش پرتلاطم حقوق مدنی و تا به امروز دنبال می‌کند، سایه‌های بلند به راحتی بسیاری از موضوعات جدید را برای پوشش دادن پیدا می‌کند. کوزی به مناطق جنوبی ایالات متحده دسترسی خوبی دارد و داستان‌های شخصی زیادی را ثبت می‌کند. مصاحبه‌شوندگان او ترکیبی از متخصصان آفریقایی-آمریکایی و سفیدپوست هستند که همگی به طور مساوی به تز فیلم کمک می‌کنند. کوزی اثرات برده‌داری را تا یک حادثه اخیر نفرت و نژادپرستی در کارخانه لاکهید مارتین دنبال می‌کند. با این حال، او فیلم را به گونه‌ای به پایان می‌رساند که ظاهراً تغییر کرده و هنوز امیدوار است که خوبی انسان‌ها می‌تواند پیروز شود.