مک و من

خانواده کروز به تازگی از ایلینوی به کالیفرنیا نقل مکان کرده‌اند، اما تنها تازه‌واردان شهر نیستند. یک خانواده بیگانه توسط یک کاوشگر ناسا از سیاره خود مکیده شده‌اند. وقتی از آزمایشگاه فرار می‌کنند، کوچک‌ترین بیگانه‌ها در خانه کروزها قرار می‌گیرد، جایی که تنها پسر کوچک آنها، اریک، او را می‌بیند. وقتی بیگانه، که اریک آن را "مک" (که مخفف مخلوق بیگانه مرموز است) نامگذاری می‌کند، ناخواسته در اتاق نشیمن آنها ویرانی به پا می‌کند، اریک سعی می‌کند مادرش (کریستین ابرسول) و برادر بزرگترش مایکل (جاناتان وارد) را متقاعد کند که او یک بیگانه است، اما کمی طول می‌کشد تا آنها به او باور کنند. در همین حال، مک می‌خواهد با خانواده‌اش که در بیابان سرگردان هستند، ملاقات کند و تنها می‌تواند با نوشیدن کوکاکولا کلاسیک، نیرویی که برای بقا نیاز دارد را به دست آورد. برای اینکه مک دوباره با خانواده‌اش ملاقات کند، به کمک اریک و مایکل (با کمک همسایگانشان دبی و کورتنی) نیاز دارد تا از دستگیری توسط ناسا اجتناب کند.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد قرار دادن محصولات در فیلم‌ها صحبت کنند. هدف شرکت‌هایی که محصولاتشان در فیلم‌ها قرار می‌گیرد چیست؟
• فیلم‌هایی درباره فرود موجودات فرازمینی بر زمین و ملاقات با انسان‌ها، رایج هستند. چه شباهت‌ها و تفاوت‌هایی بین مک و من و فیلم‌های دیگر با موضوعات مشابه مشاهده می‌کنید؟
• تا چه حد فکر می‌کنید این فیلم زندگی یک پسر حومه‌نشین معمولی که از صندلی چرخدار استفاده می‌کند را به درستی به تصویر می‌کشد؟

والدین باید بدانند که مک و من یک فیلم بد اما جذاب از دهه ۱۹۸۰ است. این فیلم تقلید واضحی از فیلم E.T. است؛ بازی‌ها در کل بد هستند؛ و صحنه‌های زیادی وجود دارد که همه را گیج می‌کند. اوه، و تبلیغ محصولات به بدترین و زننده‌ترین شکل ممکن در فیلم گنجانده شده است. با این حال، طرفداران فیلم‌های بد و جذاب از تماشای این فیلم لذت خواهند برد. نکته جدی: در این فیلم، پسری در صندلی چرخدار کنترل خود را از دست می‌دهد و از بالای یک صخره به سمت پایین تپه و داخل آب می‌افتد و تقریبا غرق می‌شود. این صحنه ممکن است برای بینندگان جوان، به ویژه کسانی که با کودکان معلول آشنا هستند، کمی ناراحت‌کننده باشد. برای اطلاع از فیلم‌های مشابه، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت‌نام کنید.

اگر از فیلم‌های کیتچی دهه 80 که به‌اندازه‌ی بد بودن‌شان، خوب هستند، خوشتان می‌آید، پس مک اند می به همان اندازه مضحک است. بازیگری در آن افتضاح است، داستان فیلم پیچش‌های عجیبی دارد (مثلا وقتی مک بیگانه از دست یک دسته سگ همسایه فرار می‌کند و به بالای یک درخت می‌رود، ما یک بالاد عاشقانه به سبک دهه 80 می‌شنویم)، و قرار دادن محصولات در این کپی‌برداری از فیلم ای.تی. - درحالی‌که به‌وضوح قصد دارد تماشاگر را به خوردن بیگ مک، کوک کلاسیک و اسکیتل تشویق کند - فقط به ابزورد بودن فیلم می‌افزاید. حداقل فیلم‌سازان حس خوبی داشتند که صندلی چرخدار اریک را مثل دوچرخه بی‌ام‌ایکس الیوت در صحنه تعقیب و گریز مشابهی، به پرواز درنیاوردند.تا زمانی که با نگرش درست به این فیلم نگاه کنید، مک و من هرگز شهروند کین (یا ای.تی.) نخواهد بود، اما خانواده‌هایی که در کیتش طنز می‌بینند، احتمالاً از این فیلم لذت خواهند برد، علی‌رغم بد بودن آن. این فیلم به دهه ۸۰ و موهای فرفری و شلوارهای جین اسیدی برند گس تعلق دارد، و شاید در بوی بد این فیلم، حس نوستالژی پیدا کنید.