دزدان فروشگاه

در سال ۱۹۸۷ در دنور، فیلم دزدان فروشگاه جهان، گروهی از دوستان ۱۸ ساله را دنبال می‌کند که شب آخر خود را قبل از جدا شدن از هم می‌گذرانند. ناراحت از شنیدن خبر فروپاشی گروه مورد علاقه‌شان، اسمیتز، شخصیت‌ها نشان می‌دهند که چگونه تحت تأثیر پیام‌های این گروه قرار گرفته‌اند. در همین حال، یک طرفدار بسیار ناراحت به نام دین (الار کولترین)، اوضاع را به دست خود می‌گیرد و برنامه‌ریزی می‌کند تا به این گروه در یک ایستگاه رادیویی راک محلی، خداحافظی مناسبی بگوید.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد اتفاقی که الهام‌بخش فیلم «دزدان فروشگاه‌های جهان» شد، صحبت کنند. در واقعیت، شخصی که قصد داشت دی‌جی را گروگان بگیرد، هرگز از لابی فراتر نرفت و به پلیس زنگ زد تا خود را تسلیم کند. چرا مردم می‌گویند «هرگز اجازه نده حقیقت مانع یک داستان خوب شود»؟ چگونه فیلم‌سازان به بینندگان اشاره می‌کنند که نسخه‌ی آن‌ها از اتفاقات کاملاً درست نیست؟
• دین می‌گوید موسیقی اسمیت‌ها افکار خودکشی او را کاهش داده است. چطور موسیقی می‌تواند به ما برسد و به ما بگوید که تنها نیستیم؟ چطور می‌تواند به افراد کمک کند تا قدرت درونی خود را پیدا کنند؟
• چگونه دزدان فروشگاه جهان با فیلم‌های دیگری که بر اساس آثار یک هنرمند ساخته شده‌اند، مانند ماما میا!، راکتمن، یا کور شده توسط نور مقایسه می‌شود؟
• چگونه فیلمسازان به شما کمک می‌کنند تا بفهمید چرا طرفداران چنین دلبستگی عمیقی به اسمیتز دارند؟
• آیا فکر می‌کنید این فیلم تصویری دقیق از زندگی نوجوانان در دهه ۸۰ را به نمایش می‌گذارد؟ آیا موارد مشابهی در دنیای امروز وجود دارد؟ چه چیزهایی تغییر کرده است؟

والدین باید بدانند که دزدان فروشگاه فیلمی کمدی-درام است که از یک افسانه شهری واقعی الهام گرفته شده و بر اساس گروه موسیقی اسمیتز ساخته شده است. این فیلم از مصاحبه و تصاویر کنسرت این گروه بریتانیایی استفاده می‌کند و اشعار آهنگ‌های آن‌ها و دیگر نمادهای مرتبط در فیلمنامه گنجانده شده است. فرهنگ دهه ۸۰ با انتخاب لباس، مدل مو و آرایش اصیل و همچنین با اشاره به اخبار و مسائل مرتبط فرهنگی و پاپ زنده می‌شود. مردان جوان در محیطی حمایتی هویت جنسی خود را کاوش می‌کنند و جوانان به طور کلی آزادی بیان خود را نشان می‌دهند. شخصیت‌های نوجوان در فیلم مشروب می‌خورند (و در یک مورد رانندگی می‌کنند)، سیگار و ماری‌جوآنا می‌کشند و به مصرف دیگر مواد مخدر اشاره می‌کنند. و یک طرفدار ناراحت از جدایی اسمیتز، یک دی‌جی رادیویی محلی را به گروگان می‌گیرد و با شلیک اسلحه به یک شیء، جدیت خود را نشان می‌دهد؛ دی‌جی با او همدلی می‌کند و فیلمسازان او را به عنوان یک قهرمان می‌ستایند. انتظار می‌رود مقداری محتوای جنسی در فیلم وجود داشته باشد، از جمله صحنه‌های شبیه‌سازی خودارضایی و نمایش مختصری از اندام تناسلی مرد. همچنین صحنه‌ای واقعی و غیر الهام‌بخش در مورد یک قرار ملاقات جنسی وجود دارد. زبان تند و تیز در سراسر فیلم شامل کلمات «shit» و «fuck» و موارد دیگر است. برای اطلاع از فیلم‌های مشابه بیشتر، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت نام کنید.

استفن کجاک مستندساز کنسرت، فرمت خود را تغییر می‌دهد تا ادای احترام به یک گروه موسیقی نمادین کند، اما به نظر نمی‌رسد که او در حال کشف قلمرو جدیدی باشد. بیایید ببینیم قبلاً چطور این کار انجام شده است: ۱) یک موزیکال داستانی با کنار هم قرار دادن آهنگ‌های یک گروه موسیقی در قالب یک داستان ساخته می‌شود (در سراسر جهان، ماما میا!)؛ ۲) داستانی داستانی در مورد طرفداران یک هنرمند ساخته می‌شود که آنها را به سمت اجرای موسیقی‌شان سوق می‌دهد (دیروز، کور شده توسط نور)؛ یا، ۳) بیوگرافی یک گروه موسیقی از طریق موسیقی خودشان روایت می‌شود (راکتمن، بوهمین راپسودی). دزدان فروشگاه جهان این سه رویکرد را با هم ترکیب می‌کند، هرچند با چند پیچش اصلی. داستان داستانی کجاک بر رویدادهای واقعی استوار است که ظاهراً در روزی اتفاق افتاده است که اسمیت‌ها اعلام کردند که از هم جدا می‌شوند. بنابراین او موسیقی گروه بریتانیایی را از نگاه پنج طرفدارشان پخش می‌کند و در عین حال اشعار آهنگ‌های اسمیت‌ها را در گفتگوها قرار می‌دهد و - بله، بیشتر از این - مصاحبه و فیلم کنسرت را در هم می‌بافد. تجربه کجاک در مستندهای موسیقی به خوبی با این پروژه هماهنگ است. در حالی که اسمیت‌ها چهره‌های کلیدی در چشم‌انداز موسیقی دهه ۱۹۸۰ بودند و طرفداران پرشور داشتند، اما در ایالات متحده یک ماشین موفقیت نبودند. اجازه دادن به موریسی و گیتاریست جانی مار برای ارائه دیدگاه‌شان از طریق مصاحبه‌های آن دوران ممکن است به برخی از بینندگان کمک کند تا بهتر درک کنند که چرا موسیقی آنها با کسانی که خود را به عنوان افراد خارج از جریان اصلی معرفی می‌کردند، ارتباط برقرار کرد.LGBTQ+ نوجوانان شاید با پسرک خاردار همذات‌پنداری کنند، کسی که در تلاش برای کشف هویت جنسی خود است و خوشبختانه دوستان و دوست‌دختری دارد که از او حمایت می‌کنند. اگر این دقیقاً تجربه یا خاطره همه از دهه ۸۰ نباشد، باز هم به رسمیت شناختن مردسالاری سمی آن دوران وجود دارد. در واقع، این فیلم سبدی از تخم‌مرغ‌های عید پاک برای عاشقان دهه ۸۰ است: افسانه اسمیت‌ها، طیف وسیعی از گروه‌ها/سلیقه‌های موسیقی، لباس‌های دقیق، و آرایش و موهای اصیل. با این حال، زبان فیلم همیشه دقیق نیست و اشعار شاعرانه اسمیت‌ها لزوماً در گفتگوهای روزمره کاربرد ندارند. شاید دزدان فروشگاه‌ها برای نوجوانان امروزی به اندازه‌ای که برای نوجوانان دهه ۸۰ جذاب است، ارتباط برقرار نکند؛ واقعاً باید موسیقی را بشناسید تا بیشترین لذت را از فیلم ببرید. اما اسمیت‌ها طی دهه‌ها همچنان اهمیت خود را حفظ کرده‌اند، و همیشه خوب است که نوجوانان بشنوند مثبت‌اندیشی ما در جهان «نوری است که هرگز خاموش نمی‌شود».