میکس‌نوار قدرت سیاه ۱۹۶۷–۱۹۷۵

مستند قدرت سیاهپوستان از سال ۱۹۶۷ تا ۱۹۷۵، با استفاده از تصاویر آرشیوی تهیه‌شده توسط گروه‌های خبری و مستندسازی سوئدی، به برخی از نقاط عطف جنبش قدرت سیاهپوستان می‌پردازد که در پی اصلاح نابرابری‌ها و ظلم‌هایی بود که از دوران برده‌داری بر سیاه‌پوستان آمریکایی تحمیل شده بود. این مستند به هیچ وجه تاریخ جامع و کاملی از وقایع نیست، اما شامل معرفی رهبران کاریزماتیک و موثری مانند استوکلی کارمایکل، بابی سیل، الدریج کلیور و هیو نیوتون است. آنها نمایانگر تغییری در نسل جوان‌تر رهبران سیاه‌پوست بودند که از اعتراضات مسالمت‌آمیز مورد حمایت مارتین لوتر کینگ جونیور (که در طول سال‌های مشخص شده ترور شد) به سمت رویکردی تهاجمی‌تر حرکت کردند. استوکلی کارمایکل معتقد است که برای موثر بودن عدم خشونت، «حریف شما باید وجدان داشته باشد». آنجلا دیویس اشاره می‌کند که جنبش قدرت سیاهپوستان ذاتاً خشونت‌آمیز نبود، بلکه پاسخی منطقی به تمام خشونت‌هایی بود که طی صدها سال در آمریکا علیه سیاه‌پوستان اعمال شده بود. او از توقف‌های مکرر پلیس به دلیل پوشیدن موهایش به شیوه‌ای طبیعی می‌گوید، که به گفته او به مقامات القا می‌کرد که او رادیکال و خطرناک است. مالکوم ایکس یادآور می‌شود که سیاه‌پوستان مورد اصابت گلوله قرار می‌گیرند، زندانی می‌شوند و به دار آویخته می‌شوند، اما اگر یک «مرد سیاه‌پوست سعی در دفاع از خود داشته باشد، او را افراطی می‌دانند».

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد این موضوع بحث کنند که آیا دوره‌ای که در این کلیپ‌ها به تصویر کشیده شده، مشابه اعتراضات و نگرانی‌های مربوط به نژادپرستی در آمریکا در دوران معاصر است یا خیر. شرایط برای افراد رنگین‌پوست از دهه ۱۹۷۰ به بعد چگونه تغییر کرده است؟ و در چه مواردی تغییری نکرده است؟
• چرا رهبران پلنگ سیاه در دهه ۱۹۷۰ می‌گفتند که از مسلح کردن مردم سیاهپوست حمایت می‌کنند؟ چه مثال‌هایی از خشونت علیه سیاهپوستان را به عنوان توجیه مطرح کردند؟
• چرا فکر می‌کنید نژادپرستی سیستماتیک سال‌ها بعد از پایان قانونی برده‌داری ادامه دارد؟ جوانان چگونه می‌توانند شرایط را برای همه عادلانه‌تر کنند؟

والدین باید بدانند که «میکس‌تیپ قدرت سیاه ۱۹۶۷-۱۹۷۵» مجموعه‌ای از تصاویر آرشیوی است که ۴۵ سال پیش توسط روزنامه‌نگاران و فیلم‌سازان سوئدی ضبط شده و در سال ۲۰۱۱ توسط گوران اولسون، فیلم‌ساز سوئدی، به‌صورت مستندی بازسازی شده است. نتیجه، نگاهی آموزشی به نژادپرستی در آمریکا و جنبش قدرت سیاه است که در آن زمان در تلاش برای مبارزه با آن بود. این مستند شامل شخصیت‌ها و رویدادهای مختلف است. در این مرور نسبتا تصادفی، گذار از جنبش حقوق مدنی مقاومت مسالمت‌آمیز به موضع‌گیری‌های رادیکال‌تر که توسط نسل جوان‌تری از رهبران ترویج می‌شد، برجسته شده است. همچنین خشونت پلیس، مشکلات مواد مخدر در جامعه سیاه‌پوستان (ممکن است به‌طور عمدی توسط سیاست‌های دولت نیکسون ایجاد شده باشد تا سازمان‌دهی حقوق مدنی را خنثی کند)، و نقش اعتراضات ضد جنگ ویتنام در به خیابان کشاندن مردم. پرونده‌های قضایی علیه مخالفان و همچنین خشونت در زندان‌ها مورد بررسی قرار می‌گیرد. الفاظی مانند «ف-ک» و «ش-ت» در فیلم به‌کار رفته است و اعتیاد به مواد مخدر و تخریبی که ایجاد می‌کند مورد بحث قرار می‌گیرد. پلیس در حال کتک زدن، شلیک و گاز اشک‌آور به سمت معترضان نشان داده می‌شود. از کلمات «نیگرز» و «ان» استفاده شده است. درحالی‌که کارکنان امداد پزشکی بدن قربانی بیش‌مصرف مواد را روی برانکارد می‌گذارند، کسی از دوربین دور می‌گوید: «یکی کمتر، نه؟» بزرگسالان سیگار می‌کشند. برای آگاهی از فیلم‌های مشابه بیشتر، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت‌نام کنید.

میکس‌نوار قدرت سیاه ۱۹۶۷–۱۹۷۵ تکه‌ای ارزشمند از تاریخ است که برای نمایش در کلاس‌های دانشگاهی و تشویق به کاوش و بحث بیشتر مناسب است. این مستند از طریق تصاویر و مصاحبه‌هایی در مورد نژادپرستی که به دهه ۱۹۶۰ بازمی‌گردد، سندی تاریخی مفید ارائه می‌دهد و متاسفانه مسائل آن با بسیاری از مسائل اجتماعی مشابهی که ایالات متحده و دیگر کشورها در حال حاضر با آن روبرو هستند، طنین‌انداز است و فقدان پیشرفت در برابری فرصت برای همه نژادها را نشان می‌دهد.این ادعا را ندارد که تاریخ جامعی از قدرت سیاه است، اما به طور کلی به نظر نمی‌رسد که موضوع وحدت‌بخشی وجود داشته باشد که از طریق آن بسیاری از نکات مهم مطرح شوند. سال‌هایی که ارائه شده‌اند هدفمند انتخاب شده‌اند، زیرا این سال‌ها همان سال‌هایی هستند که گروه فیلمبرداری سوئدی تصاویر خود را ضبط کرده‌اند. این واقعیت، اگرچه محدودیتی عملی است، به عنوان یک اصل سازماندهی‌دهنده نیز محدودکننده به نظر می‌رسد، اگر هدف ارائه تصویری بزرگ‌تر از آن زمان باشد. هشدار ابتدای فیلم مبنی بر اینکه تنها دیدگاه این گروه فیلمبرداری سوئدی را نشان می‌دهد، در واقع یک توضیح‌نامه کافی نیست، زیرا بقیه فیلم بدون هیچ توضیح و تفسیری ارائه می‌شود. و با توجه به مشکلات نژادپرستی واقعی سوئد در گذشته و حال، این فیلم می‌توانست منطقی‌تر و قدرتمندتر باشد اگر این تصاویر جذاب با تصاویری از گروه‌های فیلمبرداری دیگر از کشورهای دیگر ترکیب می‌شد تا نگاهی گسترده‌تر به نژادپرستی، مبارزات سیاه‌پوستان، انتقام‌گیری دولت آمریکا، اعتیاد، اصلاحات زندان، خشونت پلیس و دیگر مشکلات اجتماعی و سیاسی وجود داشت. یکی از منتقدان به درستی آن را "درس تاریخ ناقص" نامید، زمانی که در سال 2011 منتشر شد، و به همین دلیل می‌تواند نقطه شروع فوق‌العاده‌ای برای یک کلاس دانشگاهی باشد تا به بررسی عمیق‌تر لحظات و شخصیت‌های تاریخی مهمی بپردازد که این فیلم تنها به آنها اشاره می‌کند. این مقاله شروع خوبی است، و ما را با اشتیاق برای دانستن بیشتر در مورد موضوعات مهمی که در اینجا مطرح شده‌اند، ترک می‌کند.