کوین می‌تواند خودش را سرگرم کند.

الیسون (با بازی آنی موری) در شهری کارگری با همسر کارگرش کوین (با بازی اریک پیترسن) زندگی می‌کند، که زندگی جادویی و پر از عشق و هیجان دارد. کوین عاشق تیم پاتریوت‌هاست، تمام وقت خود را با بهترین دوست و همسایه‌اش نیل (با بازی الکس بونیفر) و خواهرش پتی (با بازی مری هالیس اینبوندن) می‌گذراند و به الیسون به چشم ربات خانگی و عامل مزاحمت نگاه می‌کند. الیسون برنامه‌های بزرگی دارد، او می‌خواهد زندگی جدید و بهتری بسازد، اما وقتی متوجه می‌شود کوین در مسیر اوست، ناگهان می‌فهمد که باید چه کاری انجام دهد: کوین باید بمیرد.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد این موضوع صحبت کنند که چگونه فانتزی و علمی-تخیلی اغلب راهی برای بحث در مورد مسائل دشوار دنیای واقعی هستند. آیا پذیرش غیرواقعی، بحث در مورد واقعیت را آسان‌تر می‌کند؟ چه نوع برنامه‌هایی در بخش‌های کمدی موقعیت سریال «کوین می‌تواند خودش را ...» مورد تمسخر قرار می‌گیرند؟ چه نکاتی در مورد زنان در تلویزیون و جامعه مطرح می‌شود؟
• در چه دوره زمانی و مکانی این نمایش اتفاق می‌افتد؟ چطور می‌توان فهمید؟ چگونه یک نمایش، محیط و فضای خود را از طریق لباس‌ها، آرایش و دکور صحنه به بیننده منتقل می‌کند؟ آیا محیط نمایش تغییر می‌کند؟ این تغییرات در محیط نمایش چه هدف دراماتیکی را دنبال می‌کنند؟ چگونه جلوه‌های بصری با تغییر محیط نمایش تغییر می‌کنند؟
• قسمت‌هایی از این برنامه شما را به یاد برنامه‌های تلویزیونی دیگر می‌اندازد؟ آیا قرار است این‌طور باشد؟ منظور از این ارتباط چیست؟ آیا این طنز است؟ چرا بله یا خیر؟

والدین باید بدانند که کوین کان اف هیمسلف ترکیبی غیرمعمول از کمدی و درام است که هدف آن جلب توجه به نقش همسران در مجموعه‌های تلویزیونی است. محیط و شخصیت‌ها از حالت قابل پیش‌بینی و شوخ‌طبعانه (مانند یک سریال کمدی سطحی) به جدی و ترسناک تغییر می‌کنند، و زنی نقشه قتل همسرش را با سم می‌کشد. این زیرمتن خشونت‌آمیز گاهی پنهان است و گاهی در لحظاتی شوک‌آور به‌صورت ناگهانی نمایان می‌شود، مانند زمانی که یک شخصیت دیگری را با چاقو از پشت می‌زند و خون فوران می‌کند. شخصیت‌ها مواد مخدر مصرف می‌کنند، از جمله کسی که پودر سفید را استنشاق می‌کند (دقیقا مشخص نیست که چیست)؛ شخصیت‌ها همچنین سیگار می‌کشند و الکل مصرف می‌کنند تا جایی که بیش از حد دوستانه و آشفته می‌شوند. شوخی‌های جنسی رایج است، مانند زمانی که مردی در رختخواب از همسرش در مورد انجام "آن کاری که می‌گویی هرگز انجام نمی‌دهیم" سوال می‌کند، و دیگری در مورد رابطه جنسی یک کشیش سابق با راهبه‌ها. زبان شامل کلمات فحش، بی‌شرم، احمق، جهنم، مزخرف و پیچیده است. شخصیت‌ها دو رو و شگفت‌انگیز هستند؛ زنان نقش‌های مرکزی پیچیده‌ای دارند.

این آزمایش در روایت تلویزیونی با ترکیب دو ژانر، اثری گیرا و متفاوت خلق کرده است. وقتی با آلیسون و همسرش کوین آشنا می‌شویم، زیر نور تخت یک سریال کمدی موقعیت، شبیه یک زوج معمولی تلویزیونی به نظر می‌رسند. کوین فردی آزاداندیش و آلیسون فردی بسیار منظم و بدخلق است، و هر دو از طریق شوخی‌ها و داستان‌های تکراری سریال‌های کمدی موقعیت، خنده‌های اغراق‌شده‌ای را در صداگذاری ایجاد می‌کنند.اما وقتی آلیسون تنها است، نورپردازی به سینمایی تبدیل می‌شود؛ محیط اطرافش از ورسستر کارگری به چیزی ظریف‌تر تغییر می‌کند، لحن کمی سورئال می‌شود، و در همینجا است که آلیسون شروع به شک می‌کند که همسرش کلیشه‌ای است که به آرامی اراده او برای زندگی را تحلیل می‌برد. و وقتی او بیشتر به خشم درونی خود گوش می‌دهد که همیشه زیر ظاهر مادر سریال‌های کمدی او پنهان بود، شروع به انتخاب‌هایی می‌کند که زندگی راحت و بد دیگر او را به هم می‌ریزد به طوری که فرش را از زیر پای بیننده می‌کشد، از نظر داستانی. شما نمی‌خواهید برای دیدن اتفاق بعدی صبر کنید؛ مقداری پول پس‌انداز کنید و در آخر هفته آن را تماشا کنید. کوین ارزش از دست دادن آخر هفته را دارد.