گتتی را بگیرید.

GET GOTTI داستان صعود و سقوط جان گوتی، رئیس سابق مافیای نیویورک، را از دو جناح قانون روایت می‌کند. در دسامبر ۱۹۸۵، این مافیای کاریزماتیک نیویورک، پس از ترور رئیس قبلی خانواده گامبینو، پل کاستلانو، در روز روشن، رهبری این خانواده را بر عهده گرفت. در سال ۱۹۹۲، پس از سه محاکمه ناموفق، گوتی، معروف به "دون تفلون"، به حبس ابد محکوم شد. این مستند سه قسمتی، با کمک افرادی مانند محققان واحد مبارزه با جرایم سازمان‌یافته (OCTF) مانند فرانک اوهارا، مأمور اف‌بی‌آی جورج گابریل، دادستان ایالتی نیویورک، کایر بارتلی، و دادستان فدرال لورا وارد، نشان می‌دهد که برای سرنگونی این گانگستر مشهور چه مقدار زمان و تلاش صرف شده است. در همین حال، همکاران سابق گوتی مانند آندره جیوینو و آنتونی روگیانو در مورد شخصیت او و دلایل لقب "پادشاه نیویورک" صحبت می‌کنند. تصاویر آرشیوی و ضبط مکالمات تلفنی به تکمیل روایت داستان کمک می‌کنند.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد جذابیت فیلم‌ها و برنامه‌های تلویزیونی با موضوع جرائم سازمان‌یافته صحبت کنند. آیا رسانه‌های سرگرمی، فعالیت‌های مجرمانه را جذاب و فریبنده جلوه می‌دهند؟ آیا این موضوع مناسب است؟
• بینندگان سریال Get Gotti در مورد جان گوتی بعد از تماشای این مجموعه چه احساسی باید داشته باشند؟ در مورد آژانس‌های اجرای قانون که پنج سال تلاش کردند تا او را به زندان بیندازند چه می‌شود؟

والدین باید بدانند که گت گوتی یک مجموعه مستند درباره جرایم سازمان‌یافته و مجرمان در دهه‌های ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰ است. جراحات ناشی از گانگسترها به‌طور مفصل شرح داده شده و تصاویر اشعه ایکس از استخوان‌های شکسته و تصاویری از افراد مرده در برکه‌های خون وجود دارد، که فقط برخی از آنها محو شده است. برخی کنایه‌های محدود، تعداد زیادی اشاره‌های زشت و فحاشی وجود دارد. نوشیدن الکل مورد بحث قرار می‌گیرد، سیگار کشیدن به‌طور مختصر دیده می‌شود و استفاده و فروش مواد مخدر مورد بحث قرار می‌گیرد (و به‌طور مختصر دیده می‌شود).

این مجموعه مستند نگاهی دارد به نحوه برخورد قانون و اجرای آن در سطح ایالتی و فدرال با جان گوتی به اتهام جرایم سازمان یافته و تلاش‌های او برای عدم ورود به زندان. همچنین این مستند به این موضوع می‌پردازد که چگونه ظاهر و شخصیت عمومی گوتی او را به یک چهره مشهور محلی تبدیل کرد، در حالی که او مسئول جرایم مختلفی از جمله اخاذی، تهدید شاهدان و قتل رئیس سابقش، پل کاستلانوس، بود. علاقه گوتی به صحبت کردن بیش از حد و اینکه چگونه این موضوع به محکومیت او کمک کرد، نیز مورد بحث قرار می‌گیرد. اما به جای یک مستند خوب و اطلاع‌رسان، این مستند بیشتر به یک نمایش تند و تیز جنایی تبدیل شده است که به نظر می‌رسد از همکاران گوتی که شبیه کاریکاتور هستند، تمجید می‌کند. برخی از این افراد به طور آشکار (و با افتخار) اعتراف می‌کنند که دزد، قاتل، فروشنده مواد مخدر و اخاذ بوده‌اند و در حالی که با حسرت از اهمیت گوتی برای خودشان صحبت می‌کنند. نتیجه این مستند، تولیدی است که به نظر می‌رسد به طور مساوی یکی از گانگسترهای پر سر و صدای نیویورک را ستایش و محکوم می‌کند، به طریقی که اغلب جدی گرفتن آن دشوار است.