بچه‌ها در مقابل بیگانگان

نوشته و کارگردانی شده توسط جیسون آیزنر، فیلم کودکان در مقابل بیگانگان با گروهی از دانش‌آموزان کانادایی در مقطع راهنمایی شروع می‌شود که با کمک خواهر بزرگتر نوجوانی کارگردان خود، گری (دومینیک ماریش) به نام سامانتا (فوبی رکس) یک فیلم خانگی می‌سازند. وقتی سه نوجوان جذاب به رهبری بیلی (کالم مک‌دانلد) پسر بد منطقه، سامانتا را متقاعد می‌کنند که دیگر با برادر کوچکتر و دوستان احمقش معاشرت نکند، گری دلسرد و عصبانی از خیانت خواهرش می‌شود. از آنجایی که والدین کارمند گری و سامانتا برای آخر هفته هالووین از شهر خارج شده‌اند و آن‌ها را تنها گذاشته‌اند، بیلی سامانتا را متقاعد می‌کند که اجازه بدهد در خانه‌اش یک مهمانی "کوچک" برگزار کند. اما وقتی مهمانی از کنترل خارج می‌شود، گری و دوستانش که به اتاقش تبعید شده‌اند، انتقام خود را از نوجوانان بزرگتر برنامه‌ریزی می‌کنند، اما با حمله بیگانگان ناکام می‌مانند.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد خشونت و زبان فیلم «بچه‌ها در مقابل بیگانگان» صحبت کنند. آیا فکر می‌کنید همه این موارد برای داستان ضروری بود؟ چگونه بر مناسب بودن فیلم برای کودکان/نوجوانان تأثیر می‌گذارد؟
• درباره محبوبیت فیلم‌ها و سریال‌هایی که درباره گروه‌هایی از بچه‌ها هستند که برای مبارزه با موجودات فرازمینی/ماوراءالطبیعه متحد می‌شوند، بحث کنید. این فیلم چگونه با داستان‌های مشابه دیگر مقایسه می‌شود؟
• شخصیت‌های این فیلم چگونه کنجکاوی، شجاعت و کار تیمی را به نمایش می‌گذارند؟ چرا این ویژگی‌های شخصیتی مهم هستند؟
• شخصیت‌های اصلی در طول داستان چگونه رشد و تغییر می‌کنند؟ چه درس‌هایی از این داستان می‌آموزند؟

والدین باید بدانند که فیلم کودکان در مقابل بیگانگان، یک ماجراجویی علمی تخیلی سطح پایین و بی‌کیفیت است که نوجوانان و کودکان را به تصویر می‌کشد که بسیار فحش می‌دهند و در مورد دانش‌آموزان دبیرستانی، سیگار می‌کشند، الکل مصرف می‌کنند و رفتارهای نامناسب دارند. این فیلم جسورانه در مورد کودکان باهوش و عجیب و غریب که نوجوانان خونسرد و بیگانگان ترسناک را فریب می‌دهند، احتمالاً برای مخاطبان جوانی که از نمایش‌های قدیمی یا داستان‌های بقا لذت می‌برند، جذاب خواهد بود. اما زبان تند، استفاده از مواد مخدر و خشونت نشان می‌دهد که در واقع برای بزرگسالان نوستالژیک ساخته شده است. زبان تند و زننده در این فیلم به حدی است که تقریباً خنده‌دار است (کلمه "فحش" در تقریباً هر صحنه گفتگو استفاده می‌شود)، و خشونت شامل حمله بیگانگان به انسان‌ها و درگیری‌های فیزیکی بین انسان‌ها می‌شود. نوجوانان سیگار می‌کشند و الکل زیادی مصرف می‌کنند، و چند صحنه از روابط جنسی نوجوانان وجود دارد. یک زوج نیمه‌پوشیده در رختخواب با هم درگیر می‌شوند، و پسری به دوست‌دخترش خیانت می‌کند و با دختری دیگر رابطه جنسی برقرار می‌کند (صدا شنیده می‌شود اما دیده نمی‌شود). برای اطلاع از فیلم‌های مشابه بیشتر، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت‌نام کنید.

این ماجراجویی بی‌پیرایه و ناموزون با موضوع حمله بیگانگان، مخاطبانش را در میان بزرگسالان جوان‌دل، کودکان در خواب‌های شبانه بدون نظارت والدین، یا خانواده‌هایی که فحاشی و شوخی‌های زشت کودکان را خنده‌دار می‌دانند، جستجو می‌کند. بر اساس فیلم کوتاه "ربودن توسط بیگانگان در مهمانی خواب"، ایده اصلی فیلم ادای احترام آیزنر به "روزهای ساده‌تر" است، زمانی که خواهر و برادرها و دوستانشان در حیاط خانه فیلم‌های خانگی می‌ساختند. اما این ایده بسیار سطحی است: خواهر بزرگتر در بحبوحه تغییرات هورمونی، درست قبل از اینکه بیگانگان یک مهمانی خانگی پر از کودکان زیر سن قانونی را ربوده و به فضا ببرند، اعتماد برادر کوچکترش را از بین می‌برد. در ابتدا، فیلم تا حدودی امیدوارکننده است، اما دیالوگ‌ها به‌شدت به زبان عامیانه و رکیک وابسته هستند، به‌طوری‌که بعد از پنجاهمین استفاده از کلمه "لعنتی" در پانزده دقیقه اول، دیگر جذابیتی ندارد. هیچ توضیحی در مورد دنیای فیلم و ماهیت ورود بیگانگان وجود ندارد، و شخصیت‌پردازی بسیار ضعیف است، به‌طوری‌که مشخص نمی‌شود چرا والدین سامانتا و گری فکر می‌کنند که مناسب است دخترشان را در شانزده سالگی برای یک آخر هفته به تنهایی در خانه بگذارند. والدین (جسیکا ماری براون و جاناتان ترنس) به‌قدری بد هستند که پدر در حالی که گری در بیمارستان است، تلفنی عذرخواهی می‌کند که به دلیل سر و کلمه زدن با "مسائل خانوادگی" کمی دیر شده است. تعلیق عدم باورپذیری در مورد موجودات فرازمینی قابل قبول است، اما نمایش این والدین به‌قدری غیرواقعی است که باور آن دشوار است.فیلم گاری با بودجه کم در بخش‌های فیلم-در-فیلم خوب از آب درآمده، اما جلوه‌های ویژه موجودات آن یادآور فیلم‌های درجه ب از دهه ۱۹۶۰ است. موجودات انسان‌نما با سرهای غول‌آسا بیشتر شبیه به چیزی از یک پارک موضوعی قدیمی هستند تا یک فیلم قرن بیست و یکم. اما در نهایت، این موجودات در حاشیه قرار می‌گیرند و درام خانوادگی بین خواهر و برادر در مرکز توجه است. و آنتاگونیست‌های انسانی، بیلی و گروهش، بدتر از موجودات فضایی هستند. آن‌ها کاملا یک‌بعدی هستند؛ از همان لحظه‌ای که بیلی سامانتا را می‌بیند، مشخص است که او یک آدم دست‌کاری‌کننده و بدجنس است، و رفتار او با گاری و دوستانش غیرقابل دفاع است. فیلم کودکان در برابر موجودات فضایی چند خنده‌ی بی‌دردسر به بیننده هدیه می‌دهد، اما در کل، فیلمی است که پتانسیل بیشتری نسبت به محتوای آن دارد. حتی با مدت زمان فقط یک ساعت و ۱۵ دقیقه، همزمان احساس ناقص بودن و طولانی بودن می‌دهد.