یک روز در مسابقات

در فیلم روزی در مسابقات اسب‌دوانی، جودی (مائورن او سالیوان) یک مرکز بهداشت و سلامت ورشکسته را به ارث برده است که بودجه آن به یک بیمار ثروتمند و پرادعا به نام امیلی آپجان (مارگارت دومانت) وابسته است. امیلی شیفته یک پزشک نامعتبر فلوریدایی به نام هوگو هاکنبوش (گروچو) است. دوستان جودی، تونی (چیکو) و استافی (هارپو) که یک سوارکار بی‌صدا در مسابقات اسب‌دوانی است، توطئه می‌کنند تا دکتر هاکنبوش را به شمال بکشانند تا در این مرکز بهداشت و سلامت کار کند و حمایت مالی امیلی را ادامه دهد. اما مشکل اینجاست که دکتر هاکنبوش در واقع یک دامپزشک اسب است و فقط برای پول مدارک پزشکی جعلی دارد.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد دلایل خنده‌های متوقف‌شونده در فیلم صحبت کنند. آیا با بزرگترین متفکران هالیوود در دهه ۱۹۳۰ موافقید که مخاطبان، به‌خصوص زنان، از همراهی با کمدین‌های درخشان عاجز بودند و به بخش‌های میانی رقص و آواز نیاز داشتند؟ آیا فقط مردان به سه تفنگدار علاقه دارند؟ در مورد برنامه‌های تلویزیونی متنوع مثل شنبه شب زنده که بخش‌های طنز انتقادی را با بخش‌های میانی (معمولا) غیرکمدی موسیقی قطع می‌کنند، چه فکر می‌کنید؟ آیا فکر می‌کنید این بخش «آن مرد کیست؟» با هارپو و بازیگران سیاه‌پوست، نژادپرستانه است؟

والدین باید بدانند که این فیلم کمدی بی‌وقفه نیست. این فیلم شامل تعداد زیادی صحنه‌های موسیقی است که روند فیلم را کند می‌کند (اگر شانس بیاورید، یکی دو تا از برادران مارکس هم به نوازندگی می‌پردازند). تعجب نکنید اگر بچه‌ها علاقه‌شان را از دست بدهند، یا فقط در حین جلو بردن سریع فیلم نگاه کنند. یکی از پر جنب و جوش‌ترین صحنه‌های موسیقی، با بازیگران سیاه‌پوست، به خاطر دامن زدن به کلیشه‌های نژادی منفی، شهرت دارد. داستان فیلم قمار و مسابقات اسب‌دوانی را ستایش می‌کند. برای آگاهی از فیلم‌های مشابه، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت نام کنید.

متن را تقریباً می‌توانید فراموش کنید. توضیحات نسخه DVD فیلم روزی در مسابقات نشان می‌دهد که صحنه‌های زیادی حذف شده‌اند، که منجر به داستانی حتی تصادفی‌تر و بی‌معنی‌تر (مانند توضیح اینکه چرا هارپو بادکنک بالا می‌آورد) از آنچه باید می‌بود، شده است. صحنه‌های عالی شامل کلاهبرداری‌های مکرر چیکو از گراوچو در پیست مسابقه (بستنی توت فرنگی خود را بگیرید!) و فاجعه‌بار بودن گراوچو در تقلب در معاینه پزشکی (آن ریش را به سمت من نگیر؛ ممکن است شلیک کند) است. صحنه‌های کمتر برجسته شامل برخی از قطعات موسیقی در مقیاس بزرگ است، از جمله یکی که در آن هارپو با فلوت نواختن، یک جامعه کامل از سیاه‌پوستان (که ظاهراً در مجاورت اصطبل اسب‌ها زندگی می‌کنند) را به رقص آکروباتیک و شاد گاسپل/سوئینگ تشویق می‌کند. چون این سکانس با پوشیدن صورت سیاه توسط کمدین‌ها برای فرار از پلیس به پایان می‌رسد، برخی از منتقدان کل سکانس «تمام فرزندان خدا» (با ارکستر دوک الینگتون بدون نام) را نژادپرستانه می‌دانند، و در واقع هالیوود آن دوران در برخی از کلیشه‌های تحقیرآمیز غرق شده بود. اما این سکانس به تنهایی سرگرم‌کننده و حتی از نظر تاریخی مهم است — بینندگان می‌توانند ریشه‌های R&B و راک اند رول را در رقص ببینند که در چند دهه تکامل یافته است.روز مسابقه در میان فیلم‌های کمدی برادران مارکس، از نظر تجاری موفق‌ترین بود، بعد از فیلم کلاسیک شب در اپرا. اما این فیلم یکی از بهترین‌های گروه نیست. استودیو این تصور را داشت (که با فروش ضعیف بلیت‌های فیلم سوپ اردک تایید شد، شاید آنارشی‌ترین فیلم برادران مارکس) که تماشاگران آن روزها به فضای تنفسی از طنز سریع و سورئال نیاز داشتند. علاوه بر این، احساس می‌شد که زنان شوخی‌ها را درک نمی‌کردند و فقط برای دیدن صحنه‌های احساسی و رمانتیک ساده‌لوحانه و موسیقی بلیت می‌خریدند. نتیجه: هیچ بیننده‌ای کاملا راضی نیست -- و تماشاگران امروزی واقعا وقفه‌ها را بین بخش‌های درخشان کمدی متوجه می‌شوند. تماشاگران کودک بی‌صبر چند بار دکمه جلو بردن سریع را فشار خواهند داد.