من می‌دانم بچه‌ام یک ستاره است.

برنامه تلویزیونی «من می‌دانم بچه‌ام یک ستاره است» والدین مشتاق و سخت‌گیر را به چالش می‌کشد تا از فرزندان خود که به دنبال ورود به دنیای سرگرمی و هنر هستند، حمایت کنند. این مجموعه داستان ۱۰ تیم مشتاق شامل والدین و فرزندانشان را دنبال می‌کند که به لس‌آنجلس نقل مکان می‌کنند و در آنجا تلاش می‌کنند تا در رقابت با یکدیگر، فرصت‌های بزرگ را از آن خود کنند. در حالی که کودکان در انواع تست‌ها و آزمون‌های بازیگری شرکت می‌کنند، والدینشان باید نشان دهند که از هوش تجاری و بلوغ عاطفی لازم برای کمک به این کودکان مستعد و امیدوار برخوردارند تا بتوانند در این صنعت پیشرفت کنند و از خطرات و دام‌های هالیوود در امان بمانند. هر هفته تیمی که نتواند توانایی خود را در مواجهه با چالش‌های هالیوود ثابت کند، حذف می‌شود؛ و در نهایت برنده ۵۰ هزار دلار و یک سال نمایندگی توسط مارک کاستلو، مدیر برجسته انتخاب بازیگر، را به دست می‌آورد.

• عوامل موفقیت یک کودک در دنیای ستاره‌های کودک چیست؟ چه چیزی باعث می‌شود یک کودک جذابیت و استعداد درخشان داشته باشد؟ این کودکان با چه فشارهایی برای رسیدن به موفقیت روبرو هستند؟ چطور با این همه رد شدن و ناکامی کنار می‌آیند؟ والدین چطور می‌توانند در این مسیر به آنها کمک کنند؟ خانواده‌ها همچنین می‌توانند دربارهٔ خطرات شهرت و ثروت بحث کنند. چرا بسیاری از ستاره‌های کودک با مشکلات اعتیاد و جرم روبرو می‌شوند؟ آیا صنعت تلویزیون و فیلم در این میان مسئولیتی دارد؟ والدین این کودکان در این میان چه نقشی دارند؟ والدین: برای اطلاعات بیشتر به

والدین باید بدانند که این مجموعه واقع‌نما، که در آن کودکان مشتاق به ستاره شدن و والدینشان برای پول و فرصت نمایندگی توسط یک آژانس استعدادیابی رقابت می‌کنند، شامل بسیاری از ارجاعات به سوء مصرف مواد مخدر و الکل، بازتوانی و دیگر مشکلاتی است که بسیاری از ستارگان کودک فعلی و سابق (از جمله مجری دنی بونادوس) با آن مواجه بوده‌اند. در حالی که کودکان بر اساس استعدادشان قضاوت می‌شوند، والدین بر اساس توانایی‌شان در حمایت و مسئولیت‌پذیری ارزیابی می‌شوند، که همیشه در آن موفق نیستند. انتظار برخی الفاظ تند (مثل «بی‌عرضه» و «خرت و پرت»)، برخی رفتار نامناسب بین والدین و برخی رفتار ناخوشایند از کودکان را داشته باشید. به دلیل اینکه بینندگان نوجوان ممکن است جذب تماشای نوجوانان دیگر در هالیوود شوند، والدین ممکن است بخواهند قبل از تماشا، محتوای آن را بررسی کنند یا همراه با فرزندان خود تماشا کنند.

ارزش سرگرم‌کننده این نمایش از تماشای رفتار گیج و بی‌ملاحظه والدین ناشی می‌شود، در حالی که تلاش می‌کنند به فرزندانشان کمک کنند تا هالیوود را فتح کنند. بسیاری از آنها تحت تأثیر رؤیای شهرت و ثروت، فشار زیادی به فرزندانشان وارد می‌کنند تا بدرخشند و در این فرایند اغلب در مقابل فرزندانشان به تیم‌های دیگر توهین می‌کنند. برخی از والدین از نحوه کار صنعت سرگرمی بی‌اطلاع هستند و قادر به اتخاذ تصمیمات هوشمندانه تجاری به نفع فرزندانشان نیستند. در حالی که همه والدین ادعا می‌کنند که فرزندان‌شان خواهان این موفقیت هستند، واضح است که بسیاری از آنها به صورت غیرمستقیم از طریق فرزندان‌شان زندگی می‌کنند. در همین حال، فرزندان باید با استرس یادگیری دیالوگ‌ها و اجرا در مقابل کارگردانان انتخاب بازیگر کنار بیایند. اضطراب برخی از فرزندان با دانستن این موضوع تشدید می‌شود که مادر یا پدرشان شغل خود را رها کرده‌اند و صدها ساعت و هزاران دلار صرف آنها کرده‌اند با امید اینکه بازدهی از "سرمایه‌گذاری" خود بگیرند.با میزبانی دنی بونادوس، ستاره سابق کودک، این مجموعه ایده‌ای را به خانه می‌آورد که در دنیای بی‌رحم شوی‌بیز، بزرگ‌ترین حامی کودکان باید والدینشان باشند. اما روش ارسال این پیام قطعاً بالغانه است. مثل بیشتر برنامه‌های واقع‌نمای دیگر، این مجموعه هم سهم خود را از الفاظ تند و مشاجرات بی‌پایان دارد — معمولاً بین والدین. بعضی از کودکان بی‌ادب هستند و/یا لوس می‌کنند، و فقط تعداد کمی از آنها به خاطر رفتارهای نامناسبشان تنبیه می‌شوند. همچنین بحث‌های صریحی در مورد اینکه چقدر برای ستاره‌های کودک آسان است که معتاد، مجرم و/یا قربانی مرگ شوند وجود دارد. اما چون پیام کلی صادقانه و طرفدار کودک است، و چون نوجوانان ممکن است به تماشای همسالان خود در هالیوود علاقه‌مند باشند، والدین ممکن است بخواهند در نظر بگیرند که آن را پیش‌نمایش کنند یا با فرزندانشان تماشا کنند — به‌خصوص اگر فرزندشان آرزوی شوی‌بیز داشته باشد.