عملیات نجات فیل

در عملیات دامبو دراپ، دو کاپیتان نامتجانس ارتش آمریکا، کاهیل مهربان (با بازی دنی گلاور) و دویل سختگیر (با بازی ری لیوتا)، یک تیم کوچک از سربازان نابلد را در ماموریتی برای رساندن یک فیل به روستایی ویتنامی به موقع برای یک مراسم مهم رهبری می‌کنند. فیلی که در مورد آن صحبت می‌شود، با مراقب خودش، پسری یتیم به نام لین (با بازی دین تین له)، همراه است و گروه ماجرایی را در زمین، آب و در نهایت هوا، در حالی که ارتش ویتنام شمالی به دنبال آنهاست، آغاز می‌کنند.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد شخصیت‌های کاهی و دایل در عملیات دامبو دراپ صحبت کنند. در ابتدا، به نظر می‌رسد که این دو شخصیت در روش‌های خود بسیار متفاوت هستند، اما آیا می‌توانید به شباهت‌ها و اشتراکات احتمالی آن‌ها فکر کنید؟ چگونه می‌توان به دنبال نقاط مشترک با افرادی بود که با شما متفاوت هستند؟
• فیل‌ها در این فیلم چگونه به تصویر کشیده شده‌اند؟ و به نظر شما داستان‌های معنوی که لین برای سربازان تعریف می‌کند چگونه به امتناع دشمن از شلیک به بو تات مرتبط است؟
• فیلم سعی دارد تا به فرهنگ ویتنامی احترام بگذارد، اما در چه مواردی در این امر ناموفق است؟ چه کلیشه‌هایی در مورد مردم ویتنام و به طور کلی مردم آسیا در این فیلم وجود دارد؟

در فیلم عملیات دامبو دراپ، که در دوران جنگ ویتنام اتفاق می‌افتد، مردم ویتنام به صورت کلیشه‌ای به تصویر کشیده شده‌اند و وحشیگری‌های این جنگ به صورت ساده‌انگارانه‌ای نمایش داده شده است. شخصیت‌های آمریکایی در بیشتر مواقع در فیلم محترمانه رفتار می‌کنند، هرچند لحظاتی هم وجود دارد که اینطور نیست، مثل صحنه‌ای که کسی در معبد ادرار می‌کند. سربازها با هم شوخی و مسخره‌بازی می‌کنند، اما در عین حال همدلی و کار تیمی را هم نشان می‌دهند. خشونت شامل درگیری‌های فیزیکی، انفجارها و تیراندازی‌های مکرر می‌شود، هرچند که پیامدهای آن نشان داده نمی‌شود. در بعضی از صحنه‌ها از کلمات نامناسبی مثل «خر»، «لعنتی» و «به جهنم» استفاده شده است. در بعضی از صحنه‌ها به شوخی‌های توالت‌محور تکیه شده است، مثل صحنه‌هایی که مربوط به عملکردهای بدنی فیل است. در فیلم به مرگ والدین اشاره شده است، یک شخصیت جوان یتیم می‌شود و در پایان فیلم از هم جدا می‌شوند که ممکن است برای بینندگان جوان ناراحت‌کننده باشد. برای آگاهی از فیلم‌های مشابه بیشتر، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت‌نام کنید.

اگرچه فیلم به نظر ماجراجویی سرگرم‌کننده‌ای می‌آید، اما هرگز واقعاً به هدفش نمی‌رسد. ایدهٔ اصلی فیلم Operation Dumbo Drop فوق‌العاده است، به‌خصوص اینکه بر اساس اتفاقات واقعی ساخته شده است. با این حال، در حالی که به نظر می‌رسد فیلم برای خانواده‌ها به‌طور گسترده‌ای بازاریابی شده است، نه هیجان‌انگیز و جذاب است و نه به اندازه‌ای توسعه‌یافته که بتواند بزرگسالانی را که به دنبال عمق و پیچیدگی بیشتری هستند، راضی کند. جنگ ویتنام عمداً در پس‌زمینه قرار گرفته است، که احتمالاً تصمیمی برای حفظ فضای خانوادگی داستان بوده است، اما این کار تجربهٔ کسانی را که درگیر جنگ بوده‌اند، دست‌کم می‌گیرد. پیوند عاطفی بین فیل بو تات و نگهدارندهٔ جوانش لین و قدردانی فروتنانه و آگاهانهٔ کیهیل از ویتنام و مردمش، از عناصر مثبت فیلم هستند، و روابط جایی است که فیلم واقعاً تأثیرگذار است. اعتماد تدریجی بین لین و سربازان آمریکایی و دوستی که بین پسر و کیهیل شکل می‌گیرد، اشک را در چشمان بی‌احساس‌ترین افراد هم می‌آورد، و تمرکز فیلم بر ایجاد درک و احترام متقابل بین دو فرماندهٔ ناهمگون اولیه است.در این فیلم لحظاتی وجود دارد که وعده پرواز می‌دهد، با صحنه‌های پرانرژی و شبیه به فیلم‌های دیزنی که در آن فیل در خیابان‌ها می‌دود و هرج و مرج به پا می‌کند، در حالی که موسیقی «فکر کن» اثر آرتا فرانکلین پخش می‌شود و شادی مورد نیاز را به بیننده منتقل می‌کند. اما تنها لحظات کمدی دیگر، از طریق عملکردهای بدنی فیل، تسکین موقتی ایجاد می‌کنند. شاید اگر سیمون وینسر، کارگردان، با احترام بیشتری با حیوان برخورد می‌کرد، همان‌طور که در فیلم قبلی خود، آزاد کردن ویلی، با نهنگ قاتل برخورد کرد، عملیات دابو می‌توانست ضربه احساسی بیشتری داشته باشد بدون اینکه به شوخی‌های ارزان متوسل شود.