در دود محو شدن

در فیلم آپ این اسمک، آنتونی "من" استونر (تامی چونگ) یک درامر هیپی فرسوده است که والدین ثروتمندش به او یک روز فرصت داده‌اند تا شغلی پیدا کند وگرنه او را به مدرسه نظامی می‌فرستند. بعد از خراب شدن ماشینش، او با پدرو د پاکاس (چیچ مارین) ملاقات می‌کند، که در ابتدا فکر می‌کند استونر یک زن اتو‌استاپ‌زن است. بعد از اینکه پدرو از ناامیدی اولیه‌اش عبور می‌کند، آن دو یک سیگار بزرگ مشترک می‌کشند که پدرو را آنقدر مست می‌کند که در وسط بزرگراه متوقف می‌شود و به زودی هر دو توسط پلیس دستگیر می‌شوند. بعد از اینکه از زندان فرار می‌کنند، چون استونر متوجه می‌شود که قاضی دارد ودکا می‌نوشد، این دو به دنبال تجدید ذخایر ماری‌جوانای خود هستند. آن‌ها از پسرعمو استروبری (تام اسکریت) دیدن می‌کنند، که یک کهنه‌سرباز جنگ ویتنام است و مستعد فلش‌بک است. بعد از فرار از دست یورش، آن دو توسط اداره مهاجرت و شهروندی دستگیر و با اتوبوس به تیخوانا فرستاده می‌شوند. در حالی که تلاش می‌کنند تا از عمو پدرو یک ون بگیرند تا به ایالات متحده برگردند، آن دو به آدرس اشتباه می‌روند و در یک کارخانه فرآوری ماری‌جوانا گیر می‌افتند، جایی که ناخواسته با یک ون که تماما از ماری‌جوانا ساخته شده فرار می‌کنند. در مرز، آن‌ها تقریبا توسط سرگرد نالایق استادنکو (استیسی کچ) و گروه مواد مخدرش دستگیر می‌شوند، که حالا در تعقیب آن‌ها هستند. در راه بازگشت به ال‌ای، استونر و پدرو دو زن اتو‌استاپ‌زن جذاب را سوار می‌کنند، که به آن‌ها در تهیه مواد کمک می‌کنند و در عین حال آن‌ها را متقاعد می‌کنند تا در "راک فایت" ثبت‌نام کنند، یک مسابقه بین گروه‌های موسیقی که در تئاتر رُکسی در سانست استریپ برگزار می‌شود. بعد از اینکه توسط پلیس متوقف می‌شوند و تقریبا دوباره دستگیر می‌شوند تا اینکه افسر موتورسوار از دود ون ماری‌جوانا مست می‌شود، استونر، پدرو و زنان به رُکسی می‌رسند. حالا، گروه پدرو، آلیس بویی، با استونر به عنوان درامر، باید تماشاگران خصمانه را تحت تاثیر قرار دهند تا قرارداد ضبط موسیقی بگیرند.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد کمدی‌های «استونر» صحبت کنند. آیا فیلم‌هایی مثل این، مصرف ماری‌جوآنا را جذاب جلوه می‌دهند، یا از تقلید رفتار افرادی که احتمالاً هنگام مستی دارند، کمدی خلق می‌کنند؟ این فیلم چگونه فرهنگ آن دوران را منعکس می‌کند؟
• چه جنبه‌هایی از طنز فیلم «آپ این اسموک» قدیمی به نظر می‌رسند و ممکن است امروز توهین‌آمیز تلقی شوند؟
• چچ و چانگ به شیوه خودشان، یک زوج کمدی هستند که بخشی از سنت بزرگ زوج‌های کمدی هستند که با استفاده از کمدی اسلپ‌استیک، شوخی‌های دیداری و پیش‌زمینه‌های مضحک، طنز خلق می‌کنند. چه زوج‌های کمدی دیگری وجود دارند؟

والدین باید بدانند که فیلم کمدی چیچ و چانگ در سال 1978، فیلمی کلاسیک و کمدی است که در آن دو شخصیت اصلی ناخواسته یک ون را که تماما از ماری‌جوانا ساخته شده، از مکزیک به لس‌آنجلس می‌رانند. واضح است که فیلم شامل سکانس‌های زیادی از مصرف ماری‌جوانا است. علاوه بر چیچ و چانگ، افسران پلیس نیز از استشمام دود ون، مست می‌شوند. همچنین سکانس‌هایی از مصرف حشیش و ارجاع به مواد مخدری مانند کوکائین، کوالود و آمفتامین وجود دارد. زنی خط‌هایی از پودر شوینده آژاکس را به اشتباه به جای کوکائین مصرف می‌کند. همچنین شوخی‌های قدیمی و توهین‌آمیزی در فیلم وجود دارد، مانند نامگذاری یک خبرنگار آسیایی به نام «تویوتا کاوازاکی» و یا جمله‌ای از چیچ که می‌گوید «چشم‌هایمان را شبیه چشم‌های چینی‌ها کنیم» به عنوان یک استعاره برای مست شدن. چیچ به دو زن جوان که در کنار جاده منتظر ماشین هستند، نزدیک می‌شود و اظهارات جنسی غیرمستقیمی می‌کند؛ سپس او به گروهی از راهبه‌ها در یک ماشین، به طرز جنسی زبانش را تکان می‌دهد. زنی که در ون آن‌ها مواد مصرف کرده، با جزئیات کامل و همراه با ناله‌های شهوانی، در مورد زندگی جنسی خود صحبت می‌کند. تصاویری از زنان برهنه در مرکز مجله‌ای که بر روی دیوار توالت مردانه نصب شده است. همچنین سکانس‌هایی از مصرف الکل در فیلم وجود دارد. الفاظ زشت و رکیک زیادی در فیلم به کار رفته است: «لعنتی»، «مادر...»، «خر...»، «احمق»، «م...»، «لعنتی». کلمه «ابله» به عنوان یک شوخی در فیلم استفاده شده است. اشاره به سینه‌ها به عنوان «کوه‌های جادویی». برای آگاهی از فیلم‌های مشابه، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت‌نام کنید.

در حالی که منتقدان و والدین از این فیلم در زمان انتشارش در سال ۱۹۷۸ انتقاد کردند، این فیلم، با وجود دور بودن از کمال، هنوز هم خنده‌دار است. فیلم «آتش در دود» چیچ و چانگ (بدون هیچ بازی کلامی) راه را برای کمدی‌های استونری که در دهه ۱۹۹۰ و بعد از آن ظهور کردند، هموار کرد. گفتن اینکه داستان فیلم آشفته و درهم است، کاملاً موضوع را از دست می‌دهد. چیزی که دهه‌ها بعد واضح است، این است که چیچ و چانگ، با تمام جشن و تمسخر فرهنگ هیپی، بخشی از سنت بزرگتر زوج‌های کمدی دست و پا چلفتی بودند که از یک «درگیری خوب» به درگیری بعدی می‌رفتند. شیمی بین آنهاست که فیلم را به پیش می‌برد.در حالی که برخی از شوخی‌های فیلم با گذر زمان جذابیت خود را از دست داده‌اند (برای مثال، نام خبرنگار آسیایی-آمریکایی)، اما جاذبه و جذابیت خاصی در این فیلم وجود دارد که سرگرم‌کنندگی شوخی‌های آن را که هنوز هم جذاب هستند، تقویت می‌کند. دیدن اجرای چیچ و چانگ در یک نبرد "پانک راک" بین گروه‌های موسیقی که هنوز هم جدید و عجیب است، به عنوان گروهی به نام آلیس بویی، بسیار خنده‌دار است. این فیلم برای همه مناسب نیست، اما برای طرفداران فیلم‌هایی مانند جمعه، گیج و سردرگم، و قطار آنانس که به دنبال کمدی‌های "استونر" اولیه هستند، فیلم چیچ و چانگ با عنوان "آسمان دود" نقطه شروع این ژانر است.