دیروز می‌بینمت.

در فیلم تو را دیروز می‌بینم، بهترین دوستان سی‌جی (ادن دانکن-اسمیت) و سباستین (دانته کریچلو) دو تن از باهوش‌ترین دانش‌آموزان در دبیرستان علوم برانکس در شهر نیویورک هستند. فیلم در پایان سال سوم دبیرستان آن‌ها شروع می‌شود، زمانی که آن‌ها مشغول تکمیل یک ماشین زمان هستند که امیدوارند با آن در نمایشگاه علمی برنده شوند و به دانشگاه‌های برتر راه پیدا کنند. هر روز بعد از مدرسه، به خانه در محله بروکلین بازمی‌گردند، جایی که هوش خیابانی برای بقا از ضریب هوشی بالا مهم‌تر است. برادر بزرگ‌تر سی‌جی، کالوین (آسترو)، در یک رستوران فست‌فود به شستن ظرف مشغول است. هر دو خواهر و برادر از دست دادن پدرشان را که در حین خدمت در ارتش درگذشته است، سوگواری می‌کنند. مادرشان که مهربان و حمایتگر است، در آپارتمانشان مو آرایش می‌کند تا درآمد داشته باشد. سباستین توسط پدربزرگ و مادربزرگ دلسوزش بزرگ شده و او و سی‌جی در گاراژشان گوشی‌های تلفن همراه و لپ‌تاپ تعمیر می‌کنند تا پول درآورند و پروژه بزرگشان را پیش ببرند. چند تست اولیه شکست می‌خورد، اما چند دقیقه بعد از اینکه موفق می‌شوند خودشان را به یک روز در گذشته بفرستند، اتفاقات را تغییر می‌دهند و باعث کشته شدن کسی در برخورد با پلیس‌های نژادپرست و خشن می‌شوند. وقتی سی‌جی و سباستین به زمان حال برمی‌گردند، سی‌جی اصرار دارد که دوباره به گذشته برگردند تا از آن مرگ جلوگیری کنند، اما این کار باعث مرگ دیگری می‌شود. خشم، بی‌صبری و قضاوت نادرست سی‌جی باعث به وجود آمدن مشکلاتی می‌شود که نیاز به بازگشت و اصلاح فجایع دارد، فجایعی که حول واقعیت زندگی در یک محله فقیرنشین می‌چرخد، جایی که جوانان ناامید و کم‌سواد مرتکب جرایم علیه همسایگان خود می‌شوند و پلیس‌ها با همه مثل مجرم رفتار می‌کنند.

• فیلم‌های سفر در زمان مثل «See You Yesterday» می‌توانند موضوع بحث خانواده‌ها باشند. چه چیزی در این فیلم‌ها جذاب است؟
• سی جی دختری باهوش و خلاق است که می‌خواهد بورسیه دانشگاه بگیرد. آیا فکر می‌کنید تفاوتی بین درس خوان بودن و داشتن عقل سلیم وجود دارد؟ آیا فکر می‌کنید سی جی عقل سلیم دارد؟
• چرا فکر می‌کنید در فیلم‌ها نوجوانان سیاه‌پوست باهوش کم هستند؟ آیا دوست دارید بیشتر ببینید؟

والدین باید بدانند که فیلم «تو را دیروز دیدم» یک درام نوجوانانه است که مشکلات خشونت پلیس نژادپرست را در پس‌زمینه سفر علمی تخیلی در زمان به تصویر می‌کشد. دو دانش‌آموز دبیرستانی باهوش از ماشین زمان خود برای بازگشت به زمانی قبل از اینکه فردی قربانی بی‌گناه تیراندازی مرگبار پلیس شود، استفاده می‌کنند. اخلاق و اصول سفر در زمان و پیامدهای غیرمنتظره آن مورد بررسی قرار می‌گیرد. بچه‌های محله با هم دعوا و تهدید می‌کنند، و دو نفر از آنها یک فروشگاه را می‌دزدند، که منجر به تیراندازی پلیس به یک مرد بی‌گناه می‌شود. خون دیده می‌شود. مردم در یک مراسم خاکسپاری گریه می‌کنند. الفاظی مانند «لعنتی»، «خر»، «لعنتی»، «آلت تناسلی» و کلمه «N» در فیلم به کار رفته است. مردان به زنان به چشم ابزار نگاه می‌کنند و درباره تمایل خود برای داشتن رابطه جنسی با دختران خاصی صحبت می‌کنند. برای آگاهی از فیلم‌های مشابه، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی «شب فیلم خانوادگی» ثبت‌نام کنید.

این فیلم به‌خوبی تصاویری را به نمایش می‌گذارد که در رسانه‌های جریان اصلی کم‌یاب است: نوجوانان سیاه‌پوست درخشانی که از هوش و خلاقیت خود برای پیشرفت تحصیلی و در دنیای واقعی استفاده می‌کنند. اما فیلم «See You Yesterday» می‌تواند گیج‌کننده باشد، زیرا لحن آن به‌طور ناگهانی تغییر می‌کند—از یک ماجراجویی نوجوانانه شاد و سرگرم‌کننده درباره یک پروژه علمی فوق‌العاده به یک تراژدی واقع‌گرایانه شهری خشن درباره جوانان بی‌گناهی که توسط پلیس به ضرب گلوله کشته می‌شوند. بخش اول فیلم یادآور فیلم «Real Genius» است، که بر دنبال کردن کنجکاوی‌های فکری توسط بچه‌های باهوش تأکید دارد، بنابراین استفاده مکرر از زبان تند و زننده در این بخش احساس ناخوشایندی ایجاد می‌کند.نکته‌ای که فیلم به خوبی به آن اشاره می‌کند این است که وقتی بچه‌های نابغه از نظر اقتصادی محروم و سیاه‌پوست هستند، محله‌هایی که بعد از یک روز در مدرسه‌ای برتر به آن‌ها برمی‌گردند، همان‌قدر در زندگی آن‌ها تأثیرگذار است که رویاهایی در مورد نحوه استفاده از پروتون‌ها، سرعت نور و کرم‌چاله‌ها در اختراعات خارق‌العاده و جهان‌گستر. بنابراین وقتی فیلم ناگهان شبیه Boyz n the Hood می‌شود، زبان و ترس از خشونت پلیس و جرایم خیابانی منطقی به نظر می‌رسد. هر کدام از این ژانرها به خوبی اجرا شده‌اند، اما با هم در این قطعه به خوبی اجرا شده برای برتری می‌جنگند.