اتفاقی که افتاد

در شهرهای نیویورک، فیلادلفیا و دیگر شهرهای ساحلی شرقی، شیوع گسترده رفتارهای خودکشی و جنون منجر به هرج و مرج و وحشت می‌شود. در این فیلم، الیوت مور (مارک والبرگ) و همسرش آلمای (زویی دشانل) در حال فرار از ناشناخته‌ها هستند و هر لحظه ناامیدتر می‌شوند. الیوت، معلم علوم، تلاش می‌کند تا دقیقا متوجه شود چه اتفاقی در حال رخ دادن است، حتی در حالی که او و آلمای مسئولیت جس (اشلین سانچز)، دختر دوستشان جولیان (جان لگویزامو) را بر عهده می‌گیرند.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد عواملی که یک فیلم را به رده R نسبت به PG-13 تبدیل می‌کند، صحبت کنند. والدین، نظر فرزندانتان را در مورد تفاوت این دو رده‌بندی جویا شوید. آیا فرزندان فکر می‌کنند آمادگی تماشای فیلم‌های رده R را دارند؟ چرا؟ توضیح دهید که چرا می‌خواهید آنها چیزهایی را ببینند که مناسب سن‌شان است، و از آنها بپرسید چرا فکر می‌کنند استودیو اولین رده‌بندی R شیمالان را به یک نقطه فروش بزرگ تبدیل کرد.
• خانواده‌ها همچنین می‌توانند در مورد این موضوع بحث کنند که چه چیزی یک فیلم را ترسناک‌تر می‌کند: دیدن اتفاق‌های وحشتناک یا انتظار برای رخ دادن آن‌ها؟ چرا؟ چرا افراد مشتاق به تماشای صحنه‌های ترس و ویرانی به نظر می‌رسند؟
• چرا فیلم‌های ترسناک طرفدار دارند؟

والدین باید بدانند که این فیلم ترسناک پرتنش، اولین فیلم از نویسنده و کارگردان ام. نایت شیامالان است که درجه سنی R دریافت کرده و به درستی. این فیلم پر است از تصاویر خشونت‌آمیز و خونین و بسیار گرافیکی‌تر از فیلم‌های رده سنی PG-13 است که طرفداران نوجوان زیادی برای او به ارمغان آورده است. این فیلم درباره افرادی است که قربانی یک سم هوایی می‌شوند که رفتار خودکشی‌آمیز را القا می‌کند - در نتیجه، در طول فیلم شاهد جریان مداوم مرگ‌های خودخواسته هستیم، بسیاری از آنها بسیار گرافیکی هستند (افتادن از ارتفاع، شلیک گلوله، تصادف خودرو، ضربه سر به شیشه و غیره). برای اطلاع از فیلم‌های مشابه بیشتر، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت نام کنید.

اتفاق افتادن شبیه بازگشت به فیلم‌های فاجعه‌بار و هشداردهنده دهه ۷۰ است، مثل روز جانوران یا حمله به بدن‌ها، که در آن طبیعت به نظر می‌رسد علیه بشریت می‌ایستد. فضای بسیاری از صحنه‌های فیلم، که ترسناک، ترسناک و تاریک هستند، کار می‌کند. اما وقتی از اجساد و خون عبور می‌کنید، ساختار خود فیلم به طرز عجیبی شل و ول به نظر می‌رسد، با الیوت و آلمای در حال فرار برای نجات جان خود در حالی که اوضاع از بد به بدتر می‌رود. هیچ قوس داستانی واقعی در پس این فیلم وجود ندارد و رویداد مهم آن در یک خط زمانی کاملاً تصادفی قرار دارد که شخصیت‌های اصلی هیچ قدرتی برای تأثیرگذاری بر آن ندارند.بنابراین، در حالی که این اتفاق از بینش وحشتناک تا تصاویر تیره و تاریک سرگردان است، به عنوان یک داستان هماهنگ نیست. فرار و دویدن و نگرانی و اتفاق‌های بد زیادی برای آدم‌های خوب می‌افتد، اما هرگز بیننده را درگیر نمی‌کند. (والبرگ هم به عنوان بازیگر نقش اول مرد، توانایی لازم را ندارد تا ما به شخصیتش باور داشته باشیم؛ خیلی از صحنه‌هایش بیشتر از اینکه دراماتیک باشند، اتفاقی و سرگرم‌کننده به نظر می‌رسند.) این اتفاق حول یک ایده جذاب می‌چرخد و چند تصویر تاثیرگذار دارد، اما ایده‌ها و تصاویر نمی‌توانند جای داستان‌گویی و فیلم‌نامه‌نویسی را بگیرند. این اتفاق ممکن است چند صحنه ترسناک و دلهره‌آور داشته باشد، اما ساختار داستانی و حس تنش واقعی را ندارد که بتواند مجموعه‌های شلخته صحنه‌هایش را به یک چنگال آهنین ترس و وحشت تبدیل کند.