جاده ارواح

مجموعه مستند جاده ارواح، گروهی از محققان ماوراءالطبیعه را دنبال می‌کند که در جستجوی هیولاهای افسانه‌ای، ارواح و پدیده‌های ماوراءالطبیعه دیگر در مناطق دورافتاده آمریکا هستند. این مجموعه واقعی شامل دو تیم محقق از جمله سلبریتی معروف جک اسبیرن، گزارشگر/تهیه‌کننده دنا وورکمن، گزارشگر مقصد جیل د پاردو و تهیه‌کننده فیلم دوین ماربل است که از مونتانا تا لوئیزیانا سفر می‌کنند و تحقیقات حضوری در مورد سگ‌های جهنمی، ساسکوچ‌ها و ارواح انجام می‌دهند. این تیم با تکیه بر مصاحبه با شاهدان عینی و تجهیزات پیشرفته، شب‌های طولانی را در غارهای دریاچه غواصی می‌کنند، از جنگل‌ها عبور می‌کنند و در فعالیت‌های دیگری شرکت می‌کنند تا شاید شواهدی از وجود این موجودات را پیدا و ثبت کنند. بعد از هر جستجو، داده‌های خود را تحلیل می‌کنند و با دانشمندان و دیگر متخصصان صحبت می‌کنند تا مشخص شود آیا چیزی قطعی پیدا کرده‌اند یا خیر.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد افسانه‌هایی که درباره ارواح، هیولاها و دیگر فعالیت‌های ماوراءالطبیعه صحبت می‌کنند، گفتگو کنند. این افسانه‌ها از کجا آمده‌اند؟ هدف از حفظ این افسانه‌ها برای نسل‌های آینده چیست؟ آیا می‌دانستید که داستان‌های مربوط به ارواح، هیولاها و غیره اغلب برای آموزش درس‌های رفتاری به کودکان گفته می‌شود؟
• این نمایش چقدر واقعی است؟ آیا بازیگران واقعا به دنبال ارواح و هیولا هستند، یا فقط برای دوربین وانمود می‌کنند؟ هدف از نمایشی مثل این آگاه کردن بینندگان است، یا فقط سرگرم کردن آن‌ها؟

والدین باید بدانند که در برنامه جاده ارواح، محققان فراطبیعی به دنبال ارواح و هیولاهای افسانه‌ای در جاده‌های فرعی آمریکا هستند. اگرچه این برنامه تلاش می‌کند تا تعلیق و هیجان زیادی ایجاد کند، اما واقعاً چیزی ترسناک در آن دیده نمی‌شود. برخی از هیولاهای مورد جستجو ظاهراً خشونت‌آمیز هستند، اما چون هیچ‌کدام پیدا نمی‌شوند، ما واقعاً متوجه نمی‌شویم که آیا این موضوع صحت دارد یا خیر. این برنامه حاوی برخی الفاظ ناخوشایند سانسورشده است.

این مجموعه تلاش می‌کند با اتکا به سبک گزارش‌دهی دست اول که نیاز به ضبط خود توسط بازیگران دارد، به جای اینکه یک گروه فیلمبرداری آن‌ها را در دریاچه‌های عمیق و جنگل‌های انبوه دنبال کند، تعلیق مشابه پروژه جادوگر بلر ایجاد کند. تصاویری از دستگاه‌های پیشرفته مانند دوربین‌های تصویربرداری حرارتی و موسیقی‌های وهم‌آلود به آن اضافه شده تا عامل ترس و دلهره را افزایش دهد.این نمایش با صحنه‌های بیش از حد تولیدشده و تصاویری از مکان‌های تاریک و سایه‌دار، ممکن است کودکان خردسال را بترساند، اما با وجود تلاش‌های بازیگران، احتمال دارد که نوجوانان و بزرگسالان آن را چندان جدی نگیرند. افرادی که علاقه‌مند به برنامه‌های تلویزیونی با موضوع فراطبیعی هستند، ممکن است آن را سرگرم‌کننده بیابند، اما برای کسانی که علاقه‌ای به این موضوع ندارند، جذابیت زیادی ندارد.