داستان آبی

بلو استوری داستان دو دوست دوران کودکی است که رابطه‌شان به دلیل جنگ بر سر قلمرو خراب می‌شود. تیمی (استفن ادوبولا) و مارکو (میشل وارد) از دوران مدرسه دوستان صمیمی‌ای بوده‌اند که با موفقیت از خشونت‌های خیابانی که در اطرافشان اتفاق می‌افتاد دوری کرده‌اند. اما با بزرگ‌تر شدن‌شان، این واقعیت که در محله‌های مختلف بزرگ شده‌اند باعث اختلاف بین آن‌ها می‌شود و مجموعه‌ای از اتفاقات غم‌انگیز به راه می‌افتد.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد خشونت در داستان آبی صحبت کنند. آیا این صحنه‌ها واقع‌گرایانه به نظر می‌رسید؟ آیا فکر می‌کنید این صحنه‌ها برای روایت داستان ضروری بودند؟ تاثیر خشونت در رسانه‌ها بر کودکان چیست؟
• شخصیت‌های تیمی و مارکو را بررسی کنید. چگونه در طول فیلم تغییر کردند؟ انگیزه‌های آنها چه بود؟ آیا با هر کدام از آنها همدردی داشتید؟
• چگونه زنان در این فیلم به تصویر کشیده شده‌اند؟ آیا این موضوع برای شما مسئله‌ساز بود؟
• فیلم چه پیامی را می‌خواهد منتقل کند؟ برای پیشگیری از خشونت‌های گروهی چه کاری می‌توانیم انجام دهیم؟
• در مورد صحنه ای که عکس های جنسی از طریق تلفن همراه ارسال می شود صحبت کنید. به نظر شما دختر فیلم چه حسی داشت وقتی می فهمید عکس هایش در حال اشتراک گذاری است؟ خطرات «ارسال پیام های جنسی» چیست؟

والدین باید بدانند که بلو استوری یک درام خشونت‌آمیز در مورد گروه‌های خلافکار لندن است. این فیلم بسیار خشن است: شخصیت‌ها با چاقو زخمی می‌شوند، شلیک می‌شوند، با بات به سرشان ضربه می‌خورد، مشت می‌خورند و لگد می‌خورند. در برخی از صحنه‌های تکان‌دهنده، سر یکی از شخصیت‌ها با آجر ضربه می‌خورد و بعداً داخل یک ون گیر می‌افتد و عمداً به آتش کشیده می‌شود. بازوی یکی دیگر از شخصیت‌ها می‌شکند وقتی کسی روی آن می‌پرد. (هشدار اسپویلر: شخصیتی که پس از زخمی شدن با چاقو فلج می‌شود، انتخاب می‌کند که زندگی خود را با مصرف بیش از حد مواد مخدر به پایان برساند.) این فیلم با تصاویر واقعی از درگیری‌های گروه‌های خلافکار در هم تنیده شده است، از جمله برخی با چاقو. دو صحنه رابطه جنسی نوجوانان وجود دارد، یکی بین یک زوج ثابت و دیگری که غیررسمی‌تر است (سینه‌های برهنه را شامل می‌شود). در برخی صحنه‌ها زنان به عنوان ابزار مورد استفاده قرار می‌گیرند: در یکی از صحنه‌ها، یکی از شخصیت‌ها دختری را متقاعد می‌کند که عکس‌های جنسی از خود برای او بفرستد، و سپس آن عکس‌ها را به دوستانش نشان می‌دهد. در سراسر فیلم از زبان تند و زننده استفاده شده است، از جمله کلمات جنسی و همجنس‌گراستیزانه‌ای مانند "ف--ک"، "پ---ی" و "هو". نوجوانان به طور مرتب حشیش می‌کشند و الکل مصرف می‌کنند. پیام‌های مثبت کمی از این فیلم وجود دارد؛ بلکه برای آشکار کردن یک مشکل اجتماعی رو به رشد مورد استفاده قرار می‌گیرد. برای آگاهی از فیلم‌های مشابه بیشتر، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت نام کنید.

این فیلم، تماشایی دشوار است و از نمایش خشونتی که به آن می‌پردازد، طفره نمی‌رود. این حقیقت که خشونت شامل نوجوانان می‌شود، و برخی از آنها در فیلم Blue Story به‌عنوان افراد بی‌گناه شروع می‌کنند، فقط به شوک و ناامیدی می‌افزاید. به جای اینکه آن را جذاب جلوه دهد، کارگردان و نویسنده، اندرو اونووبولو (که به‌عنوان رپمن نیز شناخته می‌شود) نشان می‌دهد که چقدر نوجوانان به‌راحتی می‌توانند به زندگی گانگستری کشیده شوند، صرف‌نظر از اینکه چقدر اکراه داشته باشند. فیلمساز در واقع به‌طور پراکنده در طول فیلم ظاهر می‌شود، دیوار چهارم را می‌شکند و به‌طور مستقیم با تماشاگران رپ می‌کند. این تکنیکی است که ممکن است مخاطبان را منحرف کند، اما با مهارت انجام می‌شود و به پر کردن شکاف‌ها در روایت کمک می‌کند. اودوبولا و وارد در نقش بهترین دوستان که به دشمنان جنگی تبدیل می‌شوند، فوق‌العاده هستند، و اگرچه این مسیر در داستان‌گویی آشنا است، به فکر تراژدی یونانی یا شکسپیر بیفتید، اما غم و اندوه واقعی وجود دارد، زیرا شاهد از بین رفتن رابطه آنها فراتر از تعمیر هستید. پیچشی در پرده آخر اجباری به نظر می‌رسد و پایانی خوش وجود ندارد. اما، همانطور که در زندگی واقعی منعکس شده است، این داستان به ندرت چنین پایانی دارد.انتشار فیلم بلو استوری در انگلستان با جنجال همراه بود، بعد از اینکه در یک سینما بین نوجوانان مسلح به چاقو درگیری رخ داد. بعد از آن، نمایش فیلم در برخی سینماها ممنوع شد، تصمیمی که به شدت مورد انتقاد قرار گرفت. خوشبختانه، بعد از فشارها، سینماها نظرشان را تغییر دادند، چون بلو استوری فیلمی است که باید دیده شود، هر چقدر هم که سخت باشد.