مومیایی

در این فیلم کلاسیک هیولا، یک باستان‌شناس بریتانیایی با انگشتان خارش‌دار، یک نفرین باستانی را نادیده می‌گیرد و مومیایی ایمهوتپ (با بازی بوریس کارلوف) را از خواب 3700 ساله بیدار می‌کند. باستان‌شناس به سرعت دیوانه می‌شود و مومیایی به مدت 10 سال به سرقت رفته فرض می‌شود. ایمهوتپ که ظاهری شبیه مصری امروزی (حداقل تا حدودی) به خود گرفته، دوباره ظاهر می‌شود و به یک زوج بی‌خبر از همکاران موزه بریتانیا می‌گوید که کجا باید برای کشف مقبره یک شاهزاده خانم باستانی، که تقریبا 4000 سال دست نخورده مانده، حفر کنند. انگیزه پنهانی؟ بله! ایمهوتپ به دنبال احیای عشقی است که مدت‌ها پیش از دست داده و وقتی یک دختر جوان نیمه مصری زیبا را می‌یابد که معتقد است تجسم دوباره معشوقه‌اش است، دیوانه‌وار عاشق او می‌شود.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد دلایل خنده‌دار بودن این فیلم صحبت کنند. آیا سازندگان فیلم قصد طنز داشتند؟
• چرا فکر می‌کنید فیلمی که در دهه ۱۹۳۰ مردم را وحشت‌زده می‌کرد، شما را نمی‌ترساند؟ آیا هیولا ترسناک یا واقعی به نظر می‌رسید؟
• فیلم‌های ترسناک و هیولایی از زمان ساخت این فیلم تا به حال چگونه تغییر کرده‌اند؟ آیا این تغییرات مثبت، منفی یا خنثی بوده‌اند؟
• چه

والدین باید بدانند که کودکان دو مرگ مرتبط با مومیایی را خواهند دید (یک نگهبان موزه در اثر شوک دوربین از بین می‌رود؛ یک باستان‌شناس به جادوگری تسلیم می‌شود). چند برده مصری با نیزه کشته می‌شوند. کودکان حساس ممکن است از دیدن مومیایی زنده کمی ناراحت شوند و از پادشاه مصری که مومیایی و زنده به گور شده است، آشفته شوند. برای آگاهی از فیلم‌های مشابه بیشتر، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت نام کنید.

احتمالاً طنز فیلم مومیایی از گفتگوهای خشک و موقعیت‌های عجیب و غریب آن ناخواسته به وجود آمده، اما این موضوع لذت تماشای فیلم را کم نمی‌کند. این فیلم کلاسیک ترسناک سال ۱۹۳۲ یونیورسال با ناتوانی کامل در ایجاد ترس، جذاب و در برخی مواقع خنده‌دار است و برای کودکان مناسبی است تا بدون خطر از دست دادن خواب، با خانواده‌شان آن را تماشا کنند. بچه‌ها به‌طور کلی معتقدند که در این فیلم صحبت‌های اضافی زیادی وجود دارد و هیولاهای کافی در آن حضور ندارند. این فیلم کلاسیک قدیمی، فاقد دندان‌های خون‌آشام، پنجه‌های دراز و چشم‌های منفجرشده است. مومیایی فقط در چند دقیقه اول فیلم حضور دارد و بیشتر اوقات بی‌حرکت در گوشه‌ای قرار دارد. بعد از آن، بوریس کارلوف در نقش یک مصری با کلاه فِز ظاهر می‌شود و نفرین‌های باستانی می‌خواند که باعث می‌شود مردم یقه پیراهن‌شان را بگیرند و از ترس بمیرند.این یک فیلم عالی است که در خانه با خاموش کردن چراغ‌ها و خندیدن بچه‌ها روی مبل در کنار مادر و پدر می‌توان تماشا کرد. صحنه‌های نزدیک کافی از چهره عبوس کارلوف، وردهای عجیب و غریب و چیزهای ترسناک وجود دارد تا بچه‌هایی که از یک فیلم هیولا انتظار زیادی ندارند را راضی کند. برای والدین، نوستالژی و دیالوگ‌های بی‌نظیری مثل "آیا باید قبرها را باز کنید تا دخترهایی را پیدا کنید که عاشقشان شوید؟" وجود دارد.