خیلی باحال

در سوپرکول، دوستان صمیمی و دانش‌آموزان سال آخر دبیرستان، نیل (جیک شورت)، یک هنرمند کمیک خجالتی، و گیلبرت (مایلز جی. هاروی)، یک سخنور سریع، به‌شدت غیرخنک هستند (آنها بازی‌های ویدئویی رقص را با هم بازی می‌کنند) اما رویاهای بزرگی دارند. نیل از دوران کودکی به سامر (مادیسن دانپورت) علاقه داشته اما هرگز با او صحبت نکرده است. وقتی تلاش می‌کند، روی او استفراغ می‌کند. یک شب، گیلبرت نیل را تشویق می‌کند که در ساعت 11:11 آرزویی کند، و او این کار را می‌کند و امیدوار است که "خنک" باشد. نیل صبح روز بعد بیدار می‌شود و شبیه یک سوپرمدل به نظر می‌رسد و شروع به رفتن با نام "اس" (بعد از اس ونچورا) می‌کند. او یک دعوت‌نامه برای جشن تولد سامر در آن شب به دست می‌آورد، اما اول او و گیلبرت باید با یک سری بدشانسی مواجه شوند، زیرا سعی می‌کنند یک پورشه برای ظاهر شدن خود تهیه کنند، با یک قاچاقچی مواد مخدر نمایشی برخورد می‌کنند، مهمانی دیگری را خراب می‌کنند و با شخصیت‌های عجیب و غریب دیگری روبرو می‌شوند. آیا نیل بالاخره می‌تواند دختر رویاهای خود را به دست آورد؟

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد خشونت در فیلم Supercool صحبت کنند. این صحنه‌ها چه حسی در شما ایجاد کرد؟ هیجان‌انگیز بود؟ تکان‌دهنده؟ فیلم برای رسیدن به این تاثیر چه چیزی را نشان داد یا نشان نداد؟ لحن فیلم چگونه بر تاثیر خشونت تاثیر می‌گذارد؟
• چگونه مصرف الکل و مواد مخدر به تصویر کشیده شده است؟ آیا آنها را جذاب و فریبنده نشان می‌دهند؟ آیا مصرف این مواد عواقبی دارد؟ چرا این موضوع مهم است؟
• چگونه روابط جنسی به تصویر کشیده می‌شود؟ چه ارزش‌هایی منتقل می‌شوند؟ شخصیت‌های مرد چه چیزهایی در مورد روابط جنسی و زنان یاد می‌گیرند؟
• آیا شما هم آرزویی مثل نیل می‌کردید؟ آرزویی موثرتر می‌توانست چه باشد؟ معمولا در داستان‌هایی که درباره آرزوها هستند چه اتفاقی می‌افتد؟
• نظر شما در مورد نمایش افراد رنگین‌پوست در فیلم چیست؟ آیا گیلبرت شخصیت مثبتی است؟ در مورد شخصیت‌های فرعی چه فکر می‌کنید؟

والدین باید بدانند که سوپرکول یک کمدی جنسی نوجوانان است در مورد یک دانش‌آموز سال آخر دبیرستانی که آرزویی می‌کند و به یک سوپرمدل تبدیل می‌شود و سپس به دنبال دختر رویاهایش می‌رود. در حالی که شخصیت‌های اصلی به عنوان "افراد دوست‌داشتنی عجیب" به تصویر کشیده شده‌اند، فیلم تنبل، خنده‌دار نیست و حتی در برخی از نمایش‌هایش مرزی توهین‌آمیز است (به عنوان مثال، یک شخصیت فرعی با تبار هندی که یک فروشگاه مواد غذایی را اداره می‌کند و "آپو" نام دارد). زبان به شدت تند و ثابت است و از کلمات "فاک"، "مادر فاکر"، "شیت"، "پوسی"، "ان" و موارد بسیار دیگر استفاده می‌کند. همچنین گفتگوهای زیادی در مورد مسائل جنسی وجود دارد، به علاوه یک صحنه جنسی نسبتاً گرافیکی (سینه‌های برهنه مختصر، ناله و غیره) و بوسه‌های عاشقانه. لحظات خشونت‌آمیز شامل اسلحه و تیراندازی، مقداری خون، یک دنباله خیالی تعقیب و گریز/نجات، تصادف ماشین، خشونت اسلپ‌استیک، اشاره به خودکشی و غیره است. نوجوانان در حال وپینگ دیده می‌شوند و مقداری مصرف کوکائین، کشیدن ماری جوانا و نوشیدن الکل در یک مهمانی نوجوانان وجود دارد. برای آگاهی از فیلم‌های مشابه بیشتر، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت نام کنید.

در این کمدی نوجوانانه، که از اوایل دهه ۱۹۸۰ به نظر می‌رسد و از شوخی‌های کهنه و بی‌مزه رنج می‌برد، با ترکیب عناصر فانتزی با پسران بامزه و بی‌دست و پا، در جستجوی دختران رویایی هستیم. اگرچه ممکن است در نگاه اول شبیه American Pie، Superbad و Booksmart به نظر برسد، اما الگوی اصلی آن از فیلم‌های قدیمی مانند Zapped! و Weird Science گرفته شده است، فیلم‌هایی که در آن شخصیت‌ها به اندازه علاقه به رمانس، به رابطه جنسی و مهمانی هم علاقه داشتند. و در حالی که سفر Supercool در جای درست به پایان می‌رسد--قهرمان متوجه می‌شود که دختر رویاهایش یک شخص واقعی است--مسیری که برای رسیدن به آن طی می‌کند، نازک و شرم‌آور است. (علاوه بر این، عنصر فانتزی--آرزو در ساعت ۱۱:۱۱--بسیار منطقی به نظر نمی‌رسد و واقعاً کار نمی‌کند.)فیلم به خاطر دوستی قوی بین نیل و گیلبرت امتیاز می‌گیرد، دوستان صمیمی که هیچ ابایی از عشقشان به یکدیگر ندارند. اما شخصیت‌های فرعی در مرز کلیشه‌های توهین‌آمیز قرار دارند؛ یکی، مردی با تبار هندی که یک فروشگاه مواد غذایی را اداره می‌کند، گفتگویی را در مورد اینکه آیا این وضعیت «نژادپرستانه» است یا خیر، برمی‌انگیزد، اما فیلمسازان هنوز به نظر می‌رسد که ظرافت را درک نمی‌کنند. حقیقتاً، اگرچه دشوار است که از دو شخصیت اصلی متنفر شد، اما فیلم به سادگی در بخش خنده‌دار ضعف دارد و به شوخی‌های احمقانه در مورد مسائل جنسی و مواد مخدر، و همچنین طعنه‌هایی به تفاوت‌های فرهنگی، متکی است. فیلم‌هایی که به عنوان کلاسیک‌های این ژانر شناخته می‌شوند، انسانیت را در موقعیت‌های شخصیت‌ها پیدا می‌کنند. سوپرکول فقط یک کپی از چیزهای باحال واقعی است که قبلاً وجود داشته.